برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
پاييز 1383 , دوره  13 , شماره  51 ; از صفحه 67 تا صفحه 72 .
 
عنوان مقاله: 

بررسي ميانگين تاخير P100 در پتانسيل برانگيخته بينايي (VEP) افراد 65-18 سال در كلينيك الكتروفيزيولوژي بيمارستان پورسينا رشت

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

مقدمه: پتانسيل برانگيخته بينايي (VEP) روش تشخيصي مفيد در بيماري هاي سيستم عصبي به ويژه موتيپل اسکلروز و نوريت اپتيک است.
 هدف: بررسي تاثير عوامل متعدد تکنيکي، سن، جنس و چشم غالب بر روي ميانگين تاخير
P100 در کلينيک الکتروفيزيولوژي بيمارستان پورسينا است.
مواد و روش ها: 66 زن (65-18 سال) و 66 مرد (65-18 سال) که طي شرح حال و معاينه از سلامت عمومي برخوردار بوده و هيچ بيماري سيستميک و نورولوژيک که
VEP را متاثر مي سازد، نداشته و داروهايي که VEP را متاثر مي سازد، مصرف نکرده و معاينه چشم نرمال داشته اند، انتخاب شده و با دستگاه الکترودياگنوستيک Medelec و مانيتور 25004، با زاويه ديد 33 دقيقه و 42 ثانيه با تحريک کامل ميدان بينايي و ميدان تحريک 15 درجه مورد مطالعه قرار گرفته اند. پس از 118 تحريک به هر چشم با فرکانس 2 HZ نتايج ثبت شده است. داده هاي جمع آوري شده توسط نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. براي بررسي تفاوت ميانگين ها t-Student و آناليز واريانس و روش postHoc استفاده شده و سطح معني داري آزمون ها p=0.05 در نظر گرفته شد.
نتايج: ميانگين تاخير
P100 در کل افراد 6.99±100.75 هزارم ثانيه، در زنان 6.56±99.64 هزارم ثانيه و در مردان 7.24±101.86 هزارم ثانيه بوده است که تفاوت معني دار آماري داشته است، ميانگين تاخير P100 در چشم راست 100.73 و در چشم چپ 100.77 هزارم ثانيه (P=0.01)، ميانگين اختلاف تاخير P100 در بين دو چشم در کل افراد 2.2±2.4 هزارم ثانيه بوده که اين عدد در زنان 2.4±2.2 و در مردان 1.9±2.6 هزارم ثانيه بود. .(P=0.041)
ميانگين تاخير
P100 در افراد 20-18 ساله برابر 10.1±97.96، افراد 30-20 ساله 7.41±101.65 هزارم ثانيه، افراد 40-30 ساله 6.65±99.97 هزارم ثانيه، افراد گروه 50-40 ساله 6.01±100.41 هزارم ثانيه، افراد 60-50 ساله 6.76±101.01 هزارم ثانيه و در افراد 65-60 ساله برابر 4.95±107.77 هزارم ثانيه بود، که فقط در گروه سني 65-60 ساله تفاوت معني دار آماري وجود داشته است .(P=0.004)
نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهد که ميانگين تاخير
P100 در دو جنس و ميانگين تاخير کلي P100 و ميانگين اختلاف P100 بين دو چشم و هم چنين ميانگين تاخير P100 در گروه سني 65-60 ساله با کتب مرجع متفاوت بوده است. به همين دليل توصيه مي شود براي تفسير دقيق داده هاي الکتروفيزيولوژيک، هر آزمايشگاه مقادير نرمال را در آزمايشگاه خود به دست آورده و مورد استفاده قرار دهد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

رامرودی، ن.، و قایقران، ا.، و حیدرزاده، آ. (1383). بررسی میانگین تاخیر P100 در پتانسیل برانگیخته بینایی (VEP) افراد 65-18 سال در کلینیک الکتروفیزیولوژی بیمارستان پورسینا رشت . مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان, 13(51), 67-72. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=17653



Vancouver : کپی

رامرودی نوراله، قایقران امیررضا، حیدرزاده آبتین. بررسی میانگین تاخیر P100 در پتانسیل برانگیخته بینایی (VEP) افراد 65-18 سال در کلینیک الکتروفیزیولوژی بیمارستان پورسینا رشت . مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان. 1383 [cited 2021June21];13(51):67-72. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=17653



IEEE : کپی

رامرودی، ن.، قایقران، ا.، حیدرزاده، آ.، 1383. بررسی میانگین تاخیر P100 در پتانسیل برانگیخته بینایی (VEP) افراد 65-18 سال در کلینیک الکتروفیزیولوژی بیمارستان پورسینا رشت . مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان, [online] 13(51), pp.67-72. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=17653.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 716 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی