برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
مهر 1391 , دوره  21 , شماره  83 ; از صفحه 36 تا صفحه 42 .
 
عنوان مقاله: 

بررسي عوامل همراه در بهبود افتادگي پا

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* رشت، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان پورسینا
 
چکیده: 

مقدمه: افتادگي پا يک مشکلي شايع و ناراحت کننده است که مي تواند منجر به افتادن و صدمه بدني شود. با توجه به نگراني بيماران و پزشک از پيش آگهي اين عارضه، بهبودي نسبي در پاره اي از موارد و نبود مطالعه کامل در اين مورد در کشور ما، ايران با وجود انواع درمان هاي انجام شده، مطالعه و بررسي دقيق تر براي ارزيابي پيش آگهي در اين بيماران ضروري به نظرمي رسد.
هدف: تعيين عوامل همراه در بهبود افتادگي پا با توجه به سن، جنس، نوع و علت ضايعه، زمان بروز تا ارجاع و نوع درمان
مواد و روش ها: اين يک مطالعه توصيفي رو به جلو است که در مرکز اکترودياگنوزيس بيمارستان پورسيناي رشت در سال 9۰-1389 انجام شد. پس از ورود بيماران مبتلا به افتادگي پا به طرح، اطلاعات دموگرافي، علت و زمان شروع آسيب ثبت شد. بيماران را تحت معاينه کامل عصبي قرار گرفتند و سپس يک نورولوژيست مجرب در زمينه الکترودياگنوز آنها را
EMG-NCV  نمود. بيماران بعد از تشخيص آسيب بطور معمول مداوا شدند. هيچ دخالتي در روند درمان بيماران و نوع درمان يادداشت شد. بيماران ماهيانه ويزيت شده، بهبود و تغييرات ايجاد شده در نوع درمان ثبت شد. در صورت انصراف، بيمار از مطالعه خارج شد. شش ماه بعد با توجه به سن، جنس، نوع و علت ضايعه، زمان بروز تا ارجاع و نوع درمان کليه بيماران از نظر بهبود بررسي آماري شد.
نتايج: 105 بيمار (61 مرد و 44 زن) با ميانگين سن ۱۷.۳±45 سال در اين مطالعه شرکت کردند. 56.2 درصد بيماران بهبود داشتند. فراواني بهبود در ريشه عصبي ۴۴.۱%، عصب سياتيک 75%، عصب پرونئال مشترک 75% و عصب پرونئال عمقي ۸۸.۹% بود که از لحاظ آماري معني دار بود (۰.۰۰۵>
P). فراواني بهبود ضايعات اکسونال 53.5% و ضايعات دميلينزان 100% بود که از لحاظ آماري معني دار بود (۰.۰۲۸>P) .فراواني بهبودي افتادگي پا در تروما ۷۵.۶%، راديکولوپاتي ۳۸.۶% و در کمپرسيون موضعي ۸۵.۷% بود که از لحاظ آماري معني دار بود (۰.۰۰۰۱>P). فراواني بهبود بر اساس درمان انجام شده از لحاظ آماري معني دار نبود. 95% افراد بهبود يافته ميانگين سني 35-43 سال داشتند و 95% افراد بهبود يافته در فاصله زماني ۰.۸ تا 2 ماه از زمان بروز ارجاع داده شده بودند که هر دو از نظر آماري معني دار بودند (۰.۰۰۰۱>p).
بحث و نتيجه گيري: عوامل پيش بيني کننده فراواني بهبود، طول مدت بين بروز اختلال تا ارجاع و سن بيمار است
.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

حسینی نژاد، م.، و رودباری، س.، و یوسف زاده چابک، ش.، و بخشایش اقبالی، ب.، و جمالی، ح.، و رمضانی، ح. (1391). بررسی عوامل همراه در بهبود افتادگی پا. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان, 21(83), 36-42. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=175621



Vancouver : کپی

حسینی نژاد مظفر، رودباری سیدعلی، یوسف زاده چابک شاهرخ، بخشایش اقبالی بابک، جمالی حمیدرضا، رمضانی حامد. بررسی عوامل همراه در بهبود افتادگی پا. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان. 1391 [cited 2021July29];21(83):36-42. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=175621



IEEE : کپی

حسینی نژاد، م.، رودباری، س.، یوسف زاده چابک، ش.، بخشایش اقبالی، ب.، جمالی، ح.، رمضانی، ح.، 1391. بررسی عوامل همراه در بهبود افتادگی پا. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان, [online] 21(83), pp.36-42. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=175621.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 78 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی