برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

اختلالات اتوايميون تيروئيد در بيماران مبتلا به ديابت نوع 1: نتايج پي گيري بلندمدت جمعيت بزرگي از بيماران در كلينيك هاي غدد و ديابت

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
 
چکیده: 

زمينه و اهداف: بررسي هاي مقطعي، شروع اختلالات عملکرد تيروئيد را در افراد مبتلا به ديابت نوع1، بين %18-4 گزارش کرده اند. اکثر مطالعات انجام شده، بررسي هاي مقطعي بوده و مطالعات طولي بسيار اندک است. از آنجا که عدم تشخيص به موقع و اصلاح مناسب اختلال عملکرد تيروئيد در مبتلايان به ديابت نوع 1، مي تواند تاثيرات منفي متعددي بدنبال داشته باشد، لذا غربالگري بيماران براي اختلالات عملکرد تيروئيد، هم در موقع تشخيص ديابت و هم بصورت برنامه ريزي شده هر چند مدت يکبار در جريان پيگيري بيماران ضروري است. هدف از مطالعه حاضر، بررسي وضعيت عملکرد تيروئيد، پروالانس و انسيدانس اختلالات اتوايميون تيروئيد و سير طبيعي (Natural history) اختلالات تيروئيد ايجاد شده در پيگيري بلندمدت جمعيت بزرگي از بيماران مبتلا به ديابت تيپ 1 بود.
مواد و روش ها: 386 بيمار با ديابت تيپ 1 که قبل از ابتلا به ديابت بيماري شناخته شده تيروئيد نداشتند، از 1 تا 17 سال (ميانگين
9.8±4) بطور منظم تحت پيگيري قرار گرفتند. تمامي بيماران هر 12-6 ماه از نظر تيروئيد معاينه و غلظت سرمي TSH در اولين مراجعه و TSH و تيتر Anti TPO در فواصل منظم هر 2-1 سال تا پايان مطالعه اندازه گيري شد. در پايان مدت پيگيري، اطلاعات لازم از پرونده بيماران استخراج و با نرم افزار آماري SPSS ويرايش 15 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: از بين 386 بيمار مبتلا به ديابت نوع 1 (159 مذکر و 227 مونث) با ميانگين سني
15.6±7.7 سال، 63 نفر (%16.3) در طول مدت پيگيري دچار اختلال عملکرد تيروئيد شدند. 29 بيمار (%7.5) کم کاري باليني، 24 مورد (%6.2) کم کاري تحت باليني، 9 نفر (%2.3) پرکاري تيروئيد و 2 نفر تيروئيديت بعد از زايمان به هم زدند. از بين افراد با اختلال عملکرد تيروئيد، 54 نفر (%85.7) مونث و 9 نفر (%14.3) مذکر بودند (p<0.001). در اين بررسي طولي در 115 مورد (%30) از بيماران تيتر آنتي بادي تيروپراکسيداز مثبت بود. از بين 115 بيمار داراي آنتي بادي تيروپراکسيداز مثبت، 57 مورد (%50.4) در طي پيگيري دچار اختلال عملکرد تيروئيد بودند. در نمودار کاپلان ماير، %50 قبل از 10 سال از زمان شروع ديابت و %50 افراد بعد از 10 سال دچار مشکل تيروئيد شدند. بررسي به تفکيک جنسيت نشان داد که بيماران مذکر، در صورت ابتلا به اختلال اتوايميون تيروئيد، بيماري را در فاصله زماني کوتاهتري (4 سال بعد از شروع ديابت)، نسبت به زنان ( بعد از 11 سال) بروز دادند (0.002=p). اختلال عملکرد تيروئيد با متغيرهايي همچون جنس، طول مدت پيگيري، طول مدت ديابت، سابقه فاميلي بيماري هاي اتوايميون تيروئيد و سابقه شخصي ابتلا به ساير اختلالات اتوايميون در ارتباط بود.
نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان مي دهد که اختلالات اتوايميون تيروئيد در بيماران مبتلا به ديابت نوع 1، از بروز بالايي برخوردار است. تعداد بيشتري از اين افراد در جريان پيگيري بلندمدت دچار اختلالات تيروئيد مي شوند. غربالگري سالانه بيماران با ديابت نوع 1 براي بيماريهاي اتوايميون تيروئيد توصيه مي شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 214
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی