نسخه جدید سایت SID.ir

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
بهار 1389 , دوره  2 , شماره  3 ; از صفحه 123 تا صفحه 152 .
 
عنوان مقاله: 

انگيزه هاي طنز و هزل در مثنوي معنوي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بروجرد
 
چکیده: 
مثنوي مولوي، يکي از منظومه هاي عرفاني فارسي است، که براي نشان دادن راه درست به سالکان و ديگر مخاطبان اين کتاب شريف سروده شده است. اما در آن، هزل ها و کلمات سستي ديده مي شود، که موجب انتقاد بسياري از بزرگان شعر و ادب شده است.در اين جستار تلاش کرده ايم تا انگيزه هاي مولوي را در بيان اين گونه هزل ها و کلمات سست باز نماييم.نويسنده دلايل استفاده مولوي از هزل و کلمات سست را در عناوين زير يافته است:1- واقع گرايي 2- معني گرايي 3- بي رنگي در مرحله کمال 4- نفي مطلق گرايي 5- جنبه هاي تعليمي هزل 6- روحيه شاد مولانا.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
  • ندارد
 
مقالات همایشی مرتبط: 
  • ندارد
 
طرح های مرتبط: 
  • ندارد
 
مقالات بین المللی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

ساکی، م. (1389). انگیزه های طنز و هزل در مثنوی معنوی. اندیشه های ادبی, 2(3), 123-152. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=161226



Vancouver : کپی

ساکی محمدرضا. انگیزه های طنز و هزل در مثنوی معنوی. اندیشه های ادبی. 1389 [cited 2022August12];2(3):123-152. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=161226



IEEE : کپی

ساکی، م.، 1389. انگیزه های طنز و هزل در مثنوی معنوی. اندیشه های ادبی, [online] 2(3), pp.123-152. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=161226.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 284 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی