برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

اثر تجويز انسولين در ناحيه CA1 هيپوکامپ بر اختلالات يادگيري و حافظه فضايي در موش صحرايي ديابتي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده داروسازی، گروه اقتصاد و مدیریت دارو
 
چکیده: 

زمينه: ديابت قندي يکي از مهم ترين بيماري ها در جهان است. انسولين و گيرنده هاي آن در نواحي خاصي از سيستم اعصاب مرکزي يافت شده که عملکرد آن در هر ناحيه اختصاصي بوده و متفاوت از اثر مستقيم آن در تنظيم گلوکز محيطي است. توزيع انسولين و گيرنده هاي آن در هيپوکامپ و قشر مخ، مرتبط با اعمال شناختي است. مطالعات قبلي در مورد اثر انسولين بر حافظه، نتايج متناقضي در بر داشته است.
روش ها: هفتاد سر موش صحرايي نر نژاد 250-300
) NMRI گرم) به طور تصادفي به گروه هاي کنترل، ديابتي، سالين-سالين، سالين-انسولين (12 يا 18 يا 24 ميلي واحد) و ديابتي-انسولين (12 يا 18 يا 24 ميلي واحد) تقسيم شدند. القا ديابت با تجويز استرپتوزوتوسين 65 mg/kg, ip)) انجام شد. سالين يا انسولين (1 ميکروليتر) به صورت دوطرفه در ناحيه CA1 هيپوکامپ تجويز مي شد. سي دقيقه پس از تجويز، آزمون ماز آبي موريس انجام مي شد.
يافته ها: انسو لين اثر وابسته به دوز داشت. يادگيري و حافظه فضايي توسط ديابت، تخريب و با انسولين بهبود يافت. زمان لازم براي يافتن سکوي پنهان و مسافت طي شده براي رسيدن به آن در حيوانات تحت درمان با انسولين، کم تر از گروه هاي کنترل و ديابتي بود
.(p<0.05) در آزمون پروب، درصد حضور حيوانات در ربع دايره هدف با يکديگر متفاوت بود. اين اختلاف بين گروه دريافت کننده انسولين با ساير گروه ها معنادار (p<0.05) بود.
نتيجه گيري: تجويز داخل هيپوکامپي انسولين ممکن است اثرات وابسته به دوز بهبوددهنده بر روي يادگيري و حافظه فضايي موش هاي صحرايي ديابتي داشته باشد
.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 196
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی