4 SID.ir | اثرات مركزي هيستامين و آنتاگونيست هاي H1 و H2 آن بر رفتار در خرگوش
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

اثرات مركزي هيستامين و آنتاگونيست هاي H1 و H2 آن بر رفتار در خرگوش

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

هدف: بررسي نقش مركزي هيستامين و گيرنده هاي H1 و H2 آن در رفتار خرگوش.
طرح: مطالعه تجربي.
حيوانات: سي و پنج قطعه خرگوش سفيد نيوزيلندي نر با وزن 2.5-2 كيلوگرم.
روش: قرار دادن كانول استانليس استيل راهنما به شماره 23 و به طول 15 ميليمتر در داخل بطن جانبي مغز خرگوش، تزريقات داخل بطن مغزي سالين نرمال (كنترل)، هيستامين (50 ميكروگرم)، پرومتازين (آنتاگونيست H1،00  ميكروگرم)، رانيتيدين (آنتاگونيست H2، 100 ميكروگرم) از طريق كانول راهنما، به وسيله سرنگ هاميلتون 25 ميكروليتري، ثبت رفتار حيوان شامل غذا خوردن، نظافت و حركت كردن به مدت يك ساعت پس از تزريق.
تجزيه و تحليل آماري: آزمون تجزيه واريانس يكطرفه و آزمون t زوج.
نتايج: هيستامين مدت زمان غذا خوردن و نظافت كردن را كاهش و مدت زمان حركت كردن را افزايش داد. پرومتازين به تنهايي موجب افزايش و كاهش به ترتيب در مدت زمان غذا خوردن و حركت كردن شد و بر مدت زمان نظافت و حركت كردن اثر نگذاشت و پيش تزريق آن از كاهش مدت زمان غذا خوردن ناشي از هيستامين جلوگيري كرد ولي اثر افزايش دهنده و كاهش دهنده هيستامين به ترتيب بر نظافت و حركت كردن تاثيري نداشت. بين گروههاي شاهد اختلاف معني دار مشاهده نشد.
نتيجه گيري: از نتايج مطالعه حاضر مي توان چنين استنباط نمود كه در خرگوش سيستم هيستامينرژيك مغز با به كارگيري گيرنده هاي H1 مركزي يك اثر مهاري بر رفتار تغذيه اي و يك اثر تحريكي بر رفتار حركتي ايجاد مي كند. گيرنده هاي H2 مركزي نيز در ايجاد بي اشتهايي ناشي از هيستامين ممكن است دخالت كنند.
همچنين هيستامين مغزي موجب مهار رفتار نظافت كردن مي شود كه از طريق گيرنده هاي H1 و H2 مركزي به انجام نمي رسد. استفاده از آنتي هيستامين هاي H1 و H2 قابل عبور از سد خوني - مغزي در درمان برخي از اختلالات رفتاري قابل توصيه مي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 258
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی