برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

حرکت حبي در آفرينش و رابطه آن با نفس رحماني حق

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، ایران
 
چکیده: 

محبت مقامي الهي است. حق تعالي خود را به محبت وصف نموده و به صفت «ودود» خوانده است. اين از آن روست كه او ابتدا به خود محبت ورزيد، آنگاه دوست داشت که خود را در غير مشاهده کند، پس عالم را به صورت جمال خويش آفريد. به عالم نظر کرد و به آن محبت ورزيد. پس خداي تعالي عالم را تنها به صورت خود آفريده است و عالم تماما زيباست و خداي سبحان هم، به زيبايي و جمال محبت مي ورزد. اگر عشق و محبت وجود نداشت، پروردگار ودود و مهربان هم شناخته نمي شد. «محبت» به اطلاق ذاتي خود در همه موجودات، چه علمي-غيبي و چه وجودي-شهادي، ساري است، زيرا که خداوند نخست به شئون ذاتي خود بر خود تجلي کرد و اعيان ثابته که ماهيات اشيااند، در مرتبه علم متعين شدند و دوم اينکه منصبغ به احکام و آثار اعيان ثابته، در عين ظاهر گشت و موجودات خارجي ظاهر شدند. يعني هر چه ظاهر شده به محبت و عشق ظاهر شده است. با توجه به اينکه نفس رحماني حق عالم را پديدار ساخت، اصل و اساس اين نفس از محبت است. خداوند از طريق نفس خود، عالم را پديد آورد تا شناخته شود، زيرا اگر شناخته نمي شد، اسما و صفات الاهي متجلي نمي شدند و عالم و هستي در کتم عدم باقي مي ماند. بنابراين، همين حب به شناخته شدن اسما و صفات حق، که از طريق نفس الاهي تحقق علمي و عيني يافت، دليل خلقت و آفرينش عالم است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 262
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی