برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

ايجاد ايسکمي موضعي مغز با کمک ثبت مداوم جريان خون موضعي مغز با جريان سنج ليزري در موش صحرائي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران
 
چکیده: 

زمينه و هدف: سکته مغزي سومين عامل مرگ و معلوليت در بسياري از جوامع انساني است. به جهت پيچيدگي عوامل پاتوفيزيوژلوژيک دخيل در ايجاد ضايعه ايسکميک مغزي هنوز درمان موثري براي آن پيدا نشده است. امروزه مطالعات وسيعي با استفاده از مدل هاي آزمايشگاهي حيواني جهت شناسايي عوامل موثر در ايجاد ضايعه ايسکميک مغزي و معرفي روش هاي درماني نوين صورت مي گيرد. در اين مطالعه تلاش شده است تا الگوي مناسب، تکرارپذير و موفقي از مدل تحقيقاتي ايجاد سکته مغزي در موش صحرائي معرفي گردد تا ضمن افزايش ميزان موفقيت تکنيک، ميزان مرگ و مير حيوانات مورد مطالعه را نيز کاهش دهد.
روش کار: در اين تحقيق 32 سر موش صحرائي نر از نژاد
Sprague-Dawley در چهار گروه مورد مطالعه قرار گرفتند. حيوانات با تزريق داخل صفاقي کلرال هيدرات (mg/kg 400) بيهوش شدند. ايسکمي موضعي مغز با استفاده از تکنيک انسداد شريان مياني مغز توسط نخ نايلون پوشيده از سليکون ايجاد شد. هدايت نخ در مسير عروقي با کمک ثبت مداوم جريان خون موضعي مغز صورت گرفت. 24 ساعت پس از ايسکمي حيوانات از نظر اختلالات حرکتي نورولوژيک با استفاده از آزمون ويژه اي مورد ارزيابي قرار گرفتند. جهت تعيين حجم ضايعه مغزي 6 برش از سطوح مختلف مغز تهيه شده و پس از رنگ آميزي با استفاده از سيستم آناليز تصويري ويژه اي مورد ارزيابي قرار گرفتند. براي ارزيابي شدت ادم ايجاد شده از تعيين محتوي آب بافت مغز استفاده شد.
يافته ها: در حيوانات گروه شاهد اختلال حرکتي يا ضايعه مغزي مشاهده نشد. حيوانات گروه ايسکميک اختلالات حرکتي شديدي نشان دادند (نمره آزمون نورولوژيک
4±0.5). ميزان حجم ضايعه مغزي ايجاد شده در نيمکره چپ اين گروه 43±402 ميلي متر مکعب بود که 62.7% آن در نواحي قشري و 37.3% آن در مناطق زير قشري مغز مي باشد. بروز ايسکمي محتوي آب نيمکره چپ مغز در گروه ايسکميک را افزايش داد که بطور معني داري از نيمکره سالم مغز در همين گروه و نيمکره هاي مغز گروه شاهد بيشتر بود (0.23±84%، 0.05>p). ميزان موفقيت تکنيک در ايجاد ايسکمي 100% بود و مرگ و مير حيوانات مورد مطالعه در اثر عوارض تکنيک مشاهده نشد.
نتيجه گيري: يافته هاي پژوهش حاضر نشان مي دهد که کاربرد جريان سنج ليزري و ثبت مداوم جريان خون موضعي مغز نقش تعيين کننده اي در افزايش موفقيت تکنيک ايجاد ايسکمي مغزي و کاهش مرگ و مير در مدل تحقيقاتي موش صحرائي دارد. مدل حاضر با کمترين محدوديت ها و بالاترين ضريب موفقيت مي تواند الگوي مناسبي از مدل هاي تحقيقاتي آزمايشگاهي جهت مطالعه سکته مغزي در زمينه شناسايي عوامل سلولي و مولکولي دخيل در ايسکمي و ارزيابي کارآئي روش هاي درماني جديد باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 97
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی