7 SID.ir | بررسي تاثير فعال سازي گيرنده هاي بتا-2 آدرنرژيك بر جريان خون مفصل زانوي موش صحرايي ضمن التهاب حاد

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي تاثير فعال سازي گيرنده هاي بتا-2 آدرنرژيك بر جريان خون مفصل زانوي موش صحرايي ضمن التهاب حاد

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه فیزیولوژی
 
چکیده: 

هدف: از اين تحقيق بررسي تاثير فعال سازي گيرنده هاي بتا-2 آدرنرژيک بر جريان خون مفصل زانوي موش صحرايي ضمن التهاب حاد بود.
مواد و روشها: التهاب حاد با تزريق کاراگينان (3%) در داخل مفصل زانوي موش صحرايي ايجاد شد. تغيير جريان خون در پاسخ به سالبوتامول (آگونيست بتا-2) در گروههاي کنترل و التهابي در طول پنج و نيم ساعت به وسيله تکنيک جريان سنج ليزري (LDF)  مطالعه شد.
نتايج: تزريق محلول التهاب زا به مفصل پاي راست باعث افزايش قطر آن گرديد. اين افزايش قطر در ساعات اول تا پنجم اندازه گيري و حداکثر افزايش قطر، چهار ساعت و سي دقيقه پس از تزريق مشاهده شد (P<0.001). در گروههاي کنترل استفاده موضعي از غلظتهاي 10-3، 10-7، 10-9،  10-11مول سالبوتامول در کپسول مفصل زانو جريان خون آن را افزايش داد. در حيوانات التهابي، در پاي ملتهب سالبوتامول باعث افزايش بيشتري در جريان خون (3.88 ±36.83) نسبت به پاي مقابل (2.88±22.8%) شد (P<0.01). براي جلوگيري از اثر گيرنده هاي آلفا و بتا-1، پانزده دقيقه قبل از تاثير موضعي سالبوتامول، فنوکسي بنزامين آنتاگونيست آلفا (10mg/kg.ip) و آتنولول آنتاگونيست بتا-1 (1mg/kg.ip) تزريق شد. هيچيک از آنتاگونيستها به تنهايي اثر معناداري بر جريان خون پاي ملتهب و غيرملتهب نداشتند، اما حضور پروپرانولول (آنتاگونيست بتا -1 و بتا-2) همراه سالبوتامول سبب کاهش معنادار جريان خون نسبت به سالبوتامول شد.
نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي اين تحقيق، فعال سازي گيرنده هاي بتا-2 در التهاب حاد مفصل زانوي موش سبب افزايش معنادار جريان خون نسبت به حالت کنترل مي شود. البته براي روشن شدن مکانيسم افزايش جريان خون در التهاب به تحقيق بيشتري نياز است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 277
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی