4 SID.ir | تاثير افزايش ميزان مقاومت بر زمان عکس ‌العمل و فعاليت الکتروميوگرافي عضلات تنه در حين انجام حرکت ترکيبي تنه
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تاثير افزايش ميزان مقاومت بر زمان عکس ‌العمل و فعاليت الکتروميوگرافي عضلات تنه در حين انجام حرکت ترکيبي تنه

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده توانبخشی، گروه فیزیوتراپی
 
چکیده: 

زمينه و هدف: حمل نامتقارن يا ترکيبي اجسام به عنوان مهم ‌ترين فاکتور بيومکانيکي در افزايش شيوع کمردرد در محيط‌ هاي کاري در نظر گرفته مي‌ شود. هدف از اين مطالعه بررسي افزايش ميزان مقاومت بر زمان عکس‌ العمل و فعاليت الکتروميوگرافي عضلات تنه حين انجام حرکت ترکيبي تنه است.
مواد و روش ‌کار: در اين مطالعه مداخله ‌اي پس از انجام نمونه‌ گيري به شيوه ساده و در دسترس، 30 مرد سالم جوان با قرارگيري در دينامومتر ايزواستيشن
B200 در وضعيت ايستاده مستقيم، به صورت تصادفي حرکت ترکيبي تنه را در برابر سطوح مختلف مقاومت (حداقل مقاومت و 25، 50 و 75 درصد حداکثر گشتاور) انجام دادند. شيوه انجام آزمون به صورت پنج حرکت رفت و برگشتي ترکيبي تنه در دو فاز بالا آمدن و پايين رفتن بود. هم‌ زمان با انجام حرکت، ميزان فعاليت الکتريکي عضلات تنه و پارامترهاي زماني کنترل حرکت توسط دستگاه الکتروميوگرافي Data Link ثبت گرديد. به منظور بررسي اثرات ميزان مقاومت از آزمون آناليز واريانس با طرح اندازه‌ گيري‌ هاي مکرر استفاده شد.
يافته‌ ها: به طور کلي با افزايش سطح مقاومت، ميزان فعاليت الکتريکي عضلات تنه به صورت معني‌ داري افزايش يافت (
p=0.001). به دنبال افزايش مقاومت، زمان حرکت افزايش معني ‌داري يافت (p=0.004). زمان عکس العمل و زمان پيش حرکت تغيير معني ‌داري نداشت.
نتيجه‌ گيري: با افزايش مقاومت، توانايي کنترل ‌پذيري تنه کاهش، ميزان خطاي سيستم حرکتي و بارگذاري داخلي افزايش مي ‌يابد. در مجموع استرس و استرين وسيع‌ تري به فيبرهاي آنولوس، مفاصل فاست و بافت ‌هاي نرم اعمال گشته و ريسک آسيب افزايش مي ‌يابد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 99
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی