برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
پاييز 1389 , دوره  2 , شماره  7 ; از صفحه 63 تا صفحه 82 .
 
عنوان مقاله: 

گفتگو در حکايت خليفه و اعرابي در سه روايت مثنوي، مصيبت نامه و جوامع الحکايات

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

گفتگوي اشخاص حکايت با يکديگر از شگردهاي شخصيت پردازي است. هر گفته نشاني از گوينده خود دارد و شخصيت ها نيز با گفتگو خلق مي شوند، هم چنان که سخن گفتن هر کسي نيز نشاني از طبقه اجتماعي، ميزان تحصيلات و منش انساني او دارد. بنابراين قدرت به کارگيري گفتگو در خلق شخصيت کار ساده اي نيست و از عهده هر کسي برنمي آيد؛ بخصوص اگر اثر هنري به شعر باشد. در اين نوشته با روش تحليل محتوا به مقايسه عنصر گفتگو در حکايت تمثيلي «خليفه که در کرم از حاتم طايي گذشته بود» از مثنوي مولوي و ماخذ احتمالي آن يعني «مصيبت نامه» عطار و «جوامع الحکايات» عوفي مي پردازيم تا از اين طريق فرضيه خود را در برتري هنري مولوي بر مآخذي که از آنها استفاده کرده است به اثبات برسانيم و به اين نتايج برسيم که گفتگو در مثنوي علاوه بر خلق شخصيت ها و بيان احساسات و عواطف و افکار آنها، نشانه شناخت درست مولانا از روحيات اقشار مختلف جامعه است؛ به طوري که در حکايت مثنوي با آن که تشخص زباني وجود ندارد ليکن لحن گفتگوها چنان است که مي توان به طبقه اجتماعي و و وضعيت روحي شخصيت ها پي برد. علاوه بر آن مولانا نيز در چارچوب اين گفتگوهاي نسبتا طولاني با هنرمندي به اهداف تعليمي خود دست مي يابد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 177
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی