برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
پاييز 1383 , دوره  4 , شماره  1 ; از صفحه 85 تا صفحه 89 .
 
عنوان مقاله: 

مقايسه اثر دو رژيم هورمون درماني در زنان منوپوز بر ليپيدها و فعاليت فاكتورهاي انعقادي فيبرينـوژن، VII، VIII و IX85

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* اصفهان، میدان جمهوری اسلامی، خیابان خرم، مرکز درمانی- تحقیقاتی صدیقه طاهره (س)، مرکز تحقیقات قلب و عروق اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
 
چکیده: 

مقدمه: در مسير خارجي انعقاد يا مسير وابسته به فاكتور بافتي، كمپلكسي بين فاكتور VII، كلسيم و فاكتور بافتي كه يك ليپوپروتئين در غشاء سلولي است و پس از آسيب سلولي در معرض تماس قرار مي‌گيرد، تشكيل مي‌شود. فاكتور VII براي فعاليت بيولوژيك خود نياز به كلسيم و ويتامين K دارد. افزايش سطح سرمي و فعاليت فاكتورهاي انعقادي VII، VIII وIX ، باعث پيدايش بيماري‌هاي عروق كرونر مي‌شود. استروژن بعد از يائسگي با اصلاح چربي‌هاي خون، خطر ابتلا به بيماريهاي عروق كرونر را كاهش مي‌دهد. اما اثر استروژن بر ساير عوامل زمينه‌ساز استعداد به بيماري عروق كرونر از جمله سيستم انعقادي به خوبي شناخته نشده است. هدف اين مطالعه بررسي اثر رژيم‌هاي هورمون درماني خوراكي بر فيبرينوژن و فاكتورهاي انعقادي مي‌باشد.
روشها: 60 زن منوپوز هسيتوكتومي شده بطور تصادفي در دو گروه قرار گرفتند. در يك گروه استروژن كونژوگه mg/d625/0 و در گروه ديگر استروژن كونژوگه 0.625 mg/d و 2.5 mg/d مدروكسي پروژسترون دريافت نمودند. قبل و سه ماه پس از هورمون درماني، سطح سرمي فيبرينوژن، فعاليت فاكتورهاي انعقادي VII، VIII و IX و سطح سرمي چربي‌هاي خون اندازه‌گيري شد.
يافته‌ها: در گروهي كه استروژن دريافت نمودند، ميانگين فعاليت فاكتور VII، سه ماه پس از هورمون درماني، افزايش معني‌داري نسبت به قبل از هورمون درماني پيدا نمود (P<0.05). ميانگين فعاليت فاكتورهاي انعقادي VIII و IX و ميانگين سطح سرمي فيبرينوژن قبل و سه ماه پس از هورمون درماني، با استروژن ± مدروكسي پروژسترون تفاوت معني‌داري نداشت (p>0.000)، اما ميزان تري گليسريد در گروه استروژن بدون پروژسترون افزايش پيدا کرد.
نتيجه‌گيري: افزايش معني‌دار فعاليت فاكتور VII با افزايش معني‌دار تري‌گليسريد سرم در دريافت كنندگان استروژن در اين مطالعه قابل توجيه است. اين مطالعه نشان مي‌دهد كه هورمون درماني با روش به كار برده شده تغيير معني‌داري در ميانگين فيبرينوژن سرم و فعاليت فاكتور VIII و IX ايجاد نمي‌كند. اين يافته ممكن است، به‌طور واقعي يا ناشي از محدود بودن تعداد نمونه‌ها با توجه به وسيع بودن محدوده طبيعي فعاليت فاكتورهاي انعقادي و فيبرينوژن سرم باشد كه با انجام مطالعات طولاني‌تر و با تعداد نمونه بيشتر قابل بررسي مي‌باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

عسگری، ص.، و پورشمس، ا.، و ذوالفقاری انارکی، س.، و صادقی، م.، و نادری، غ.، و عسکری، ن.، و فاضلی، م. (1383). مقایسه اثر دو رژیم هورمون درمانی در زنان منوپوز بر لیپیدها و فعالیت فاکتورهای انعقادی فیبرینـوژن, VII, VIII و IX85. مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران), 4(1), 85-89. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=11787



Vancouver : کپی

عسگری صدیقه، پورشمس اکرم، ذوالفقاری انارکی سیما، صادقی معصومه، نادری غلامعلی، عسکری نازیلا، فاضلی مریم. مقایسه اثر دو رژیم هورمون درمانی در زنان منوپوز بر لیپیدها و فعالیت فاکتورهای انعقادی فیبرینـوژن, VII, VIII و IX85. مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران). 1383 [cited 2021October20];4(1):85-89. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=11787



IEEE : کپی

عسگری، ص.، پورشمس، ا.، ذوالفقاری انارکی، س.، صادقی، م.، نادری، غ.، عسکری، ن.، فاضلی، م.، 1383. مقایسه اثر دو رژیم هورمون درمانی در زنان منوپوز بر لیپیدها و فعالیت فاکتورهای انعقادی فیبرینـوژن, VII, VIII و IX85. مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران), [online] 4(1), pp.85-89. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=11787.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 90 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی