برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
پاييز 1383 , دوره  4 , شماره  1 ; از صفحه 27 تا صفحه 34 .
 
عنوان مقاله: 

شيوع ديابت در دوران پس از زايمان در زنان با سابقه ديابت بارداري

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، خیابان کارگر شمالی، بیمارستان دکتر شریعتی طبقه پنجم، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران
 
چکیده: 

مقدمه: بيماران با سابقه ابتلا به ديابت بارداري، استعداد بيشتري براي ابتلا مجدد به اين بيماري در بارداري‏هاي بعدي دارند، همچنين خطر بالاتري در ابتلا به عدم تحمل گلوكز و نهايتا ابتلا به ديابت نوع 2 در آينده دارند. هدف از اين مطالعه، تعيين شيوع ديابت و اختلال تحمل گلوکز در بيماران ديابت بارداري در دوران پس از زايمان مي باشد.
روش‌ها: اين مطالعه به صورت همگروهي در2416 خانم‌هاي باردار مراجعه كننده به بيمارستانهاي تابعه دانشگاه علوم پزشكي تهران انجام شد. آزمون غربالگري مورد استفاده GCT50 gr يكساعته با معيار 130 mg/dl بود. در موارد اختلال اين آزمون از آزمون  GTT100 grسه ساعته جهت تشخيص بيماران استفاده شد. پس از زايمان، از بيماران ديابت بارداري، براي انجام آزمون GTT75 gr دو ساعته دعوت شدند تا از نظر وجود اختلال تحمل گلوکز بررسي شوند. تشخيص ديابت و اختلال تحمل گلوکز بر اساس معيار هاي انجمن ديابت امريکا داده شد. از آزمون T دوطرفه و تحليل واريانس براي مقايسه ميانگين مقادير به دست آمده در گروههاي مورد بررسي استفاده شده، همچنين جهت مقايسه فراواني هر يك از عوامل مورد بررسي در گروههاي مورد مطالعه از آزمون مجذور كاي استفاده شد. مقادير اختلاف با ارزش p كمتر از 0.05 معني دار تلقي شدند.
يافته‌ها: شيوع ديابت بارداري در جمعيت مورد بررسي 4.7% بود. 85.9% ازبيماران مبتلا به ديابت بارداري پس از زايمان براي انجام آزمون تحمل گلوکز مراجعه نمودند، از اين افراد 16.3% در طول بارداري نياز به درمان با انسولين داشتند و بقيه موارد با رژيم غذايي کنترل شدند. 8-6 هفته پس از زايمان 8.1%، مبتلا به ديابت آشکار (و با حدود اطمينان 95% بين %3.5-%15.4) و 21.4%، اختلال تحمل گلوکز داشتند (با حدود اطمينان 95% بين %13.7-%30.8) و %70.5 از موارد ديابت بارداري به حالت نرموگليسمي برگشتند .
نتيجه‌گيري: اختلال متابوليسم گلوكز در دوران پس از زايمان در زنان مبتلا به ديابت بارداري اختلال شايعي مي باشد، بنابراين در وهله نخست غربالگري و شناسايي موارد ديابت بارداري و درمان آنها در دوران بارداري، جهت پيشگيري از عوارض جنيني و سپس پي‌گيري اين مادران در دوران پس از زايمان، جهت شناسايي ديابت و اختلال تحمل گلوكز و پيشگيري و درمان اين اختلالات مي‌تواند حايز اهميت باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 273
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی