برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

واک داري و دمش در زبان فارسي بر اساس نظريه واج شناسي حنجره اي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه زبان شناسی دانشگاه اصفهان
 
چکیده: 

در واج شناسي واک داري يا بي واکي از وجوه توصيفي آواهاي زبان تلقي مي شود. اما بر اساس نظريه حنجره اي (laryngeal phonology)، مشخصه [واک] در همه زبان ها و براي همه طبقات واجي جنبه واجي ندارد، بلکه واک داري مي تواند در برخي زبان ها صرفا جنبه آوايي داشته باشد (ادزاردي و اوري 2001). اين مقاله در پي تحليل همخوان هاي زبان فارسي در چارچوب اين نظريه واجي است. نتيجه بررسي حاکي از آن است که زبان فارسي در رده زبان هايي قرار مي گيرد که در آنها دمش در طبقه واجي همخوان هاي گرفته ويژگي زير بنايي و واجي است نه واک داري و بر اساس اين نظريه، بعد [پهناي چاکناي] (glottal width) که با هیات [گسترده] (spread) پر مي شود در همخوان هاي گرفته زبان فارسي تمايزدهنده است، اما در همخوان هاي رسا واک داري تمايزدهنده است و با بعد [کشش چاکناي] (glottal tension) تکميل مي شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
 
Cite:
APA : کپی

علی نژاد، ب. (1389). واک داری و دمش در زبان فارسی بر اساس نظریه واج شناسی حنجره ای. پژوهش های زبان شناسی (مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی اصفهان), 2(1), 63-80. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=114354



Vancouver : کپی

علی نژاد بتول. واک داری و دمش در زبان فارسی بر اساس نظریه واج شناسی حنجره ای. پژوهش های زبان شناسی (مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی اصفهان). 1389 [cited 2021April20];2(1):63-80. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=114354



IEEE : کپی

علی نژاد، ب.، 1389. واک داری و دمش در زبان فارسی بر اساس نظریه واج شناسی حنجره ای. پژوهش های زبان شناسی (مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی اصفهان), [online] 2(1), pp.63-80. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=114354.



 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 459 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی