9 SID.ir | مفهوم امامت در پرتو آيه ابتلاي حضرت ابراهيم (ع)
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

مفهوم امامت در پرتو آيه ابتلاي حضرت ابراهيم (ع)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
*
 
چکیده: 

امامت مقامي الاهي است که به برخي از پيامبران و بندگان برگزيده، عطا مي شود. تفسيرها و برداشتهاي متعددي از امامت ارايه شده و بر همين اساس، مباني متفاوتي در فهم مقام امامت به وجود آمده است. امام به معني کسي است که از او تبعيت مي شود. بر اساس آيه 124 سوره بقره و با استناد به آيات و روايات، مقام امامت، عهدي الاهي است که به جعل خدا صورت مي گيرد و از مقام نبوت و رسالت افضل است. مقام امامت پس از ابتلائات الاهي، به حضرت ابراهيم (ع) عطا شده است.
برخي از مفسران اهل سنت، امامت مطرح شده در آيه را به نبوت و رسالت تفسير کرده اند. ديدگاههاي مفسران اهل سنت از جمله فخررازي، ذيل آيه مطرح و نقد و بررسي و سپس آرا مفسران شيعه بيان شده است. بعضي از مفسران نيز در تبيين آيه، مقام امامت تکويني را مطرح کرده اند که تا حدودي متاثر از مباني عرفاني و فلسفي است.
 

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 179
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی