لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

ژیاردیا لامبلیا از شایعترین انگل های روده ای و عامل بیماریهای مکرر اسهالی در بین کودکان است که در ایران بعلت شیوع بالا، بعنوان یکی از مشکلات مهم بهداشتی به حساب می آید. در این تحقیق که در 5 مرکز بهداشتی درمانی صورت گرفته، تعداد 325 نمونه از کودکان مراجعه کننده به این مرکز که زیر 10 سال سن داشتند انتخاب شدند. با استفاده از پرسشنامه ارتباط آلودگی به ژیاردیا لامبلیا با فاکتورهای سن، جنس، میزان تحصیلات والدین، تعداد افراد خانواده، رتبه فرزند در خانواده، نوع آب آشامیدنی و همچنین با علائم بالینی تهوع، درد شکم، اسهال، نفخ، تب، بی اشتهایی، ضعف و فقدان علامت بالینی مورد سنجش قرار گرفت. در این بررسی میزان آلودگی کودکان به ژیاردیا لامبلیا در مراکز مورد مطالعه 25.8% بود. از کل آلودگی %12.6 مربوط به جنس مونث و 13.2% مربوط به جنس مذکر بود. تحصیلات والدین و آب آشامیدنی فاکتورهای موثر بودند. در مبتلایان علائم بالینی (درد شکم، ضعف و نیز با فقدان علامت بالینی) رابطه آماری معنی دار با آزمون χ2 مشاهده گردید.

سابقه و هدف: ژیاردیا و بلاستوسیستیس انگل های شایع انسان با طیف گسترده ای از میزبانان است. هدف ازمطالعه حاضر شناسایی مولکولی ژنوتیپهای انگل های ژیاردیا لامبلیا و بلاستوسیستیس هومینیس از نمونه های مدفوع مراجعه کنندگان به مراکز بهداشتی و درمانی در شهرستان باوی استان خوزستان در سال 98-1399 بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تعداد 30 نمونه مدفوع از مراجعه کنندگان به مراکز بهداشتی در شهرستان باوی استان خوزستان از آبان ماه 1398 تا دی ماه 1399 که با روش میکروسکوپی از نظر هر کدام از انگل های ژیاردیا و بلاستوسیستیس مثبت شده بودند، جمع آوری شد. سپس استخراج DNA از نمونه های انگل های مدفوع انجام شد. PCR با استفاده از پرایمرهای ژن GDH برای ژیاردیا و S rRNA 18 برای بلاستوسیستیس انجام شد و محصولات PCR برای تعیین ژنوتایپ، سکانس شد و درخت فیلوژنیک ترسیم شد. یافته ها: پس ازتکثیر ژن نواحی مورد نظر، آنالیز سکانس روی محصول PCR از ژیاردیا براساس ژن GDH صورت گرفت. براساس نتایج سکانس همه نمونه های شناسایی شده به assemblage B (BIV) تعلق داشتند. آنالیز سکانس روی محصولات PCR از بلاستوسیستیس براساس ژن S rRNA 18 نشان داد که همه نمونه های شناسایی شده به ساب تایپ ST3 تعلق داشت. استنتاج: نتایج این مطالعه نشان داد که ژنوتایپ غالب ژیاردیا در شهرستان باوی استان خوزستان از نوع BIV بوده، که حاکی از وجود چرخه زیونوتیک انگل در این منطقه می باشد. علاوه بر این ساب تایپ غالب انگل بلاستوسیستیس در این منطقه ST3 بوده، که اغلب در چرخه انتقال انسان به انسان مشاهده می شود، هر چند گزارشاتی از وجود چرخه بین حیوان و انسان نیز وجود دارد. بنابراین ضمن انجام اقدامات بهداشتی برای کنترل این دو انگل در این منطقه، بررسی های اپیدمیولوژی در حیوانات آن منطقه برای تعیین چگونگی انتقال این انگل ها به آن ها توصیه می شود.

سابقه و هدف: بیماری های انگلی از مهمترین مشکلات بهداشتی-اقتصادی اغلب کشورهای در حال توسعه می باشد. آلودگی با برخی از انگل ها می تواند در جذب برخی از مواد مغذی مانند آهن نیز تداخل ایجاد کند. میزان آلودگی با انگل ها در مکان های جمعی مانند مدارس و خوابگاه ها بیش از مکان های دیگر می باشد.مواد و روش ها: این بررسی یک مطالعه توصیفی-مقطعی بوده است و از بین 8 دبیرستان، 334 نفر از دختران دبیرستانی شهر بابل بصورت تصادفی انتخاب و آزمایش مدفوع به روش مستقیم و فلوتاسیون انجام شد.یافته ها: 90 مورد (26.9%) آلودگی انگلی در این گروه مشاهده شده است، که 21 مورد (23.3%) آلودگی با کرم ها و 69 مورد (76.6%) آلودگی با تک یاخته ها بوده است. آلودگی با انگل ژیاردیا در درجه اول اهمیت (16.5%) و آلودگی با هیمنولیپیس نانا در درجه دوم (2.7%) اهمیت قرار داشته است.نتیجه گیری: مقایسه نتایج حاصل از این بررسی با دیگر مطالعات انجام شده نشان می دهد که بیشترین درصد آلودگی در سنین مختلف، مربوط به انگل ژیاردیا می باشد. بنابراین با کنترل بهداشتی بیشتر مواد غذایی، بخصوص آب آشامیدنی و ارتقا سطح آگاهی دانش آموزان، می توان میزان آلودگی با انگل های روده ای را در جامعه کاهش داد.

سابقه و هدف: با توجه به اهمیت انگلهای روده ای در بهداشت فردی و اجتماعی و نقش عرضه کنندگان مواد غذایی در انتشار آنها، شیوع متفاوت آلودگی در مناطق مختلف کشور و عدم آگاهی از میزان آلودگی به انگلهای روده ای نزد عرضه کنندگان مواد غذایی شهرستان ورامین، مطالعه حاضر در سال 1381 انجام شد. مواد و روشها: روش تحقیق، توصیفی و تکنیک مطالعه مصاحبه ای- مشاهده ای بود. نمونه مدفوع 200 نفر از فروشندگان مواد غذایی شهرستان ورامین که جهت دریافت کارت بهداشتی در ماههای آبان و آذر 1381 مراجعه نمودند، با استفاده از دو روش آزمایشگاهی دید مستقیم و فرمالین اتر مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: در بررسی 200 نفر (192 مرد، 8 زن) میانگین سن افراد 13 ± 35.4 سال بود. در 73% افراد هیچ انگلی در آزمایش مدفوع مشاهده نگردید. در 53 نفر (27%) دارای آلودگی، 50 نفر (25%) آلودگی به یک انگل و 3 نفر (2%) آلودگی به دو انگل مشاهده شد. بیشترین فراوانی آلودگی، متعلق به یودآمبابوچلی در 20 نفر (10%) و کمترین فراوانی مربوط به آسکاریس در 2 نفر (1%) بود. آلودگی به ژیاردیا در 2% موارد مشاهده شد. اختلاف معنی داری بین سن و میزان آلودگی وجود نداشت. اختلاف معنی داری بین سطوح سواد و آلودگی و نیز بین نوع شغل و آلودگی انگلی وجود نداشت. بین بعد خانوار و آلودگی، اختلاف معنی داری به لحاظ آماری وجود داشت (P<0.01). نتیجه گیری و توصیه ها: نتایج این تحقیق بیانگر شیوع پائین آلودگی به انگلهای بیماریزایی روده ای نزد فروشندگان مواد غذایی شهرستان ورامین می باشد و به دلیل نقشی که این افراد در انتشار آلودگی در جامعه دارند، وضعیت بهداشتی خوب ایشان حائز اهمیت است. به نظر می رسد که فعالیت واحدهای بهداشتی شبکه بهداشت و درمان شهرستان ورامین در زمینه شناسایی واحدهای صنفی با عدم رعایت استانداردهای بهداشتی، آموزش بهداشت، شناسایی افراد آلوده به وسیله آزمایش مدفوع و پیگیری و درمان افراد آلوده، امکان سلامتی فروشندگان مواد غذایی را فراهم کرده است.

سابقه و هدف: مطالعه عفونتهای انگی روده ای بخصوص در مناطق مختلف روستایی شمال ایران به دلیل وجود شرایط جغرافیایی و اکولوژیکی مناسب و خصوصیات جوامع انسانی در گروه های شغلی از جمله در دامداران از لحاظ بهداشتی و درمانی دارای اهمیت است. مطالعه حاظر جهت تعیین انواع عفونت های انگلی روده ای و میزان آلودگی به آنها در دامداران ساکن مناطق روستایی در شهرستان بابل انجام گرفت.مواد و روشها: مطالعه به روش توصیفی با نمونه گیری خوشه ای از 181 نفر از دامداران ساکن در مناطق روستایی شهرستان بابل از فروردین لغایت مهرماه سال 1382 انجام گرفت. نمونه های مدفوع دامداران جمع آوری و پس از انتقال به آزمایشگاه مورد آزمایش انگل شناسی قرار گرفتند. اطلاعات بدست آمده در پرسشنامه ثبت و از لحاظ آماری با آزمون کای دو و T-Test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان می دهد که بیشترین درصد گروه سنی را 60-41 سال و 62.4% افراد را مرد تشکیل می دهند در مطالعه انگل شناسی نمونه ها 13 گونه انگل روده ای تشخیص داده شد که از کل افراد مورد بررسی 57 نفر (31.5%) دارای آلودگی به انواع انگل ها می باشند. بیشترین میزان آلودگی به بلاستوسیستیس و آنتامبا کلی و ژیاردیا لامبلیا می باشد. میزان آلودگی به انگل های روده ای بخصوص  تک یاخته های روده ای در افراد آلوده در دو جنس متفاوت می باشد. بیشترین درصد آلودگی به انگل های روده ای در گروه بی سوادان و کمترین در دیپلم و بالاتر می باشد.نتیجه گیری: در سالهای اخیر وجود کاهش عفونت های انگلی روده ای کرمی بخصوص آسکاریس و تریکوسفال و کرم های قلاب دار در مناطق روستایی شهرستان بابل، ابتلا به عفونتهای تک یاخته ای آنتامبا هیستولیتیکا، ژیاردیا لامبلیا، بلاستوسیستیس و آلودگی توام انگل های روده ای افزایش یافته که باید مورد توجه مراکز بهداشتی درمانی، پزشکان، متخصصین عفونی و مراکز تشخیصی و تحقیقاتی قرار گیرد.

جهت بررسی و تعیین درصد آلودگی به انگلهای روده ای کلا 1535 نمونه مدفوع که 966 مورد مربوط به مناطق شهری 569 مورد نیز به مناطق روستایی تعلق داشت جمع آوری و به روش مستقیم و فرمل - اتر و 143 نمونه نیز به روش چسب اسکاچ از کودکان 6-1 سال جمع آوری و مورد آزمایش قرار گرفت. این مطالعه به شکل توصیفی - تحلیلی و از نوع مطالعات مقطعی بوده است. 53.2 % از افراد آلودگی به انگلهای روده ای داشتند. ابتلا به انگلهای پاتوژن روده ای در افراد مورد مطالعه 30.6% بود. درصد فراوانی آلودگی به آنتامباهیستولیتیکا / دیسپار 9.6%، آنتامباکلی 16%، آنتامباهارتمانی 7%، آندولیماکس نانا 2.6%، یدامبابوچلی ای 1.8%، دی آنتامبافراژیلیس 1.5%، کیلوماستیکس مسنیلی %0.4، ژیلاردیالامبلیا 18.8%، بلاستوسیستیس هومینیس 16.5%، دیکروسولیوم دندریتیکوم0.1 %، تیناساژیناتا 0.2%، همینولیپس نانا 1.4%، آسکاریس لامبریکوئیدس 0.3%، اکسیور به روش چسب اسکاچ درنزد کودکان 6-1 سال 28.7%، به روش فرمل - اتر در مابقی نمونه ها %0.7، تریکوسترونژیلوس 0.1%، استرونژیلوئیدس استرکورالیس 0.3% و تریکوریس تریکیورا %0.1  بود. بین افراد روستایی با 4.9% آلودگی کرمی و افراد شهری با 2.1% آلودگی کرمی اختلاف معنی دار آماری مشاهده شد. همچنین بین مردان با 11% آلودگی و زنان با7.1 % آلودگی به آنتامباهیستولیتیکا اختلاف معنی دار آماری وجود داشت. سیر نزولی آلودگی به ژیاردیا و سیر صعودی آلودگی به آنتامباهیستولیتیکا با افزایش سن محسوس بود.

سابقه و هدف: بیماری های انگلی مشترک انسان و حیوان به خصوص عفونت های تک یاخته ای در کشور ما و بسیاری از مناطق جهان شایع هستند. با توجه به ارتباط انسان با دام ها در مناطق روستایی مناطق شمال ایران که شرایط لازم برای انتقال و انتشار عفونت های انگلی مشترک بین انسان و دام را فراهم آورده است، مطالعه این عفونت ها در دامداران از لحاظ بهداشتی، پزشکی و انگل شناسی ضروری به نظر می رسد. مطالعه حاضر با هدف تعیین انواع انگل های روده ای تک یاخته ای در افرادی که با دام ارتباط دارند در خانواده های دامدار در معرض خطر ساکن در مناطق روستایی استان مازندران در سال 82-1381 انجام گرفت.مواد و روش ها: مطالعه به روش توصیفی بر روی 1575 نفر از افراد دامدار ساکن در مناطق روستایی 9 شهرستان استان مازندران که مستقیما با دام در تماس بودند به مدت دو سال انجام گرفت. افراد به روش خوشه ای و تصادفی در هر شهرستان انتخاب شدند، و از هر فرد دو بار نمونه مدفوع تهیه و به روش مستقیم و فرمالین- اتر آماده شد و از لحاظ انگل شناسی مورد بررسی میکروسکوپی قرار گرفت. اطلاعات حاصل با استفاده از آزمون آماری کای دو تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: از 1575 نفر آزمایش انگل شناسی به عمل آمد که بیش ترین درصد گروه سنی را گروه 60-51 سال به بالا و کم ترین گروه سنی را 30-21 سال و از لحاظ جنسی 6/61درصد افراد مورد بررسی را مرد و 38.4 درصد را زن تشکیل می دهند. میزان آلودگی به 10 گونه تک یاخته روده ای در افراد دارای یک، دو، سه یا بیش از سه انگل در کل استان 1/31 درصد می باشد. میزان آلودگی به یک انگل 7/22 درصد و به دو انگل و بیشتر 2/10 درصد بوده است. بیش ترین میزان آلودگی در بین افراد آلوده به تک یاخته بلاستوسیستیس هومینیس 2/31 درصد و ژیاردیا لامبلیا 8/24 در کل استان 7/13درصد و 9/10 درصد و می باشد. در مجموع 3 گونه ژیاردیا لامبلیا، آنتامبا هیستولیتکا و بلاستوسیستیس هومینیس بیماری زا می باشند.میزان آلودگی توام انگل های روده ای بیماری زا با سایر انگل ها 2/10 درصد در کل و در افراد آلوده 31 درصد است میزان آلودگی به انواع انگل های روده ای برحسب گروه های سنی، جنسی و سواد در دامداران متفاوت است. درصد آلودگی به انگل های روده ای در مردان و میزان آلودگی به بلاستوسیستیس و ژیاردیا در هر دو جنس از سایر انگل ها بیش تر می باشد .بیش ترین درصد آلودگی به انگل های روده ای در افراد آلوده در گروه بی سوادان و کم ترین در دیپلم و بالاتر در کل افراد آلوده و در کل نمونه ها مشاهده شده است. میزان آلودگی به انگل های بیماری زا در گروه بی سواد و کم سواد بیش تر از سایر گروه ها می باشد.استنتاج: آلودگی دامداران به انواع عفونت های بیماری زا و غیر بیماری زا تک یاخته ای به خصوص آلودگی یک فرد به بیش از یک نوع انگل (عفونت های توام) و بالا بودن میزان آلودگی به خصوص ژیاردیا و بلاستوسیستیس بیانگر اهمیت این عوامـل عفـونی در سـلامت دامـداران به عنـوان یک گروه شغلـی است. جهت تعیین گونه تک یاختـه های مشتـرک بین انسان و دام نیاز به انجام روش های مولکولی است.