تیمار سطحی کاغذ و مقوا سابقه طولانی دارد. از طرفی با گسترش بهره­گیری از نانو مواد و استفاده از مواد اولیه تجدیدپذیر زیستی جهت تولید و استفاده از محصولات با ارزش افزوده بالا، روند استفاده از نانوالیاف لیگنوسلولزی تولیدشده از کاغذهای­ بازیافتی کنگره­ای رو به رشد می­باشد. لذا این تحقیق به بررسی اثر استفاده از نانوالیاف لیگنوسلولزی به همراه نشاسته در سطح مقوای لاینر بازیافتی بر بهبود مقاومت به خمش کاغذ تست لاینر پرداخته ­است. به همین منظور، مقادیر مختلف نشاسته (1-8 درصد) و همچنین در اختلاط با نانوالیاف لیگنوسلولزی بر روی سطح مقوای لاینر بازیافتی صنعتی فاقد هرگونه افزودنی اعمال شد. یکی از متغیرهای مهم و محدودکننده، گرانروی اختلاط ماده لیگنوسلولزی با نشاسته بود. هر چند، نتایج نشان داد که با تغییر مقادیر مختلف نشاسته و نانوالیاف لیگنوسلولزی، مقاومت به خمش کاغذ نسبت به نمونه شاهد قابل افزایش می­باشد.

دراین مقاله روشی جدید برای قالبگیری تزریقی اسفنج ساختاری گرمانرم با استفاده از عامل پفزای شیمیایی بطور پیوسته ارائه شده است. در اکثر فرایندهای تولید اسفنج به کمک عامل پفزای شیمیایی، دانه یا پودر پلیمر پیش از فرایند شکل دهی با مقدار عامل پفزای شیمیایی بطور ایستا مخلوط می شود که عموما اختلاط خوبی را نتیجه نمی دهد. در این پژوهش از یک اکسترودر دومارپیچی ناهمسوگرد به همراه دو تغذیه کننده برای اختلاط عامل پفزا با پلیمر و از یک دستگاه تزریق عمودی پیستونی برای تزریق اسفنج به داخل قالب استفاده شده است. دو روش کم فشار و فشار گاز متقابل برای ساخت اسفنج ساختاری مرسوم است. ضعف عمده اسفنجهای ساختاری تهیه شده به روش کم فشار، زبری سطح آنهاست که این ضعف در روش فشار گاز متقابل قابل رفع است. در این مطالعه دو روش کم فشار و فشار گاز متقابل بررسی شده و کیفیت سطوح نمونه های ساخته شده به دو روش مزبور با یکدیگر مقایسه شده است.

اثر شوری NaCl روی الگوی توزیع کربوهیدراتهای محلول و نشاسته در دو رقم گندم در یک آزمایش گلخانه ای که در قالب یک طرح فاکتوریل با بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد مورد بررسی قرار گرفت. سطوح شوری شامل صفر، 2.5 و 5 گرم در لیتر NaCl در آب آبیاری بود و ارقام گندم شامل اینیا- 66 و شعله بود که رقم اخیر مقاوم به شوری شناخته شده است. نتایج نشان داد که با افزایش تنش شوری غلظت کربوهیدراتهای محلول و نشاسته تجمع یافته در اندامهای رویشی در مرحله 14 روز پس از گلدهی افزایش معنی داری داشته است. در خصوص نشاسته این افزایش در مرحله رسیدن فیزیولوژیکی نیز معنی دار بود که بیانگر ادامه تجمع آن تا آخر دوره رشد می باشد، در حالیکه در مورد کربوهیدراتهای محلول چنین نبود و بجای آن در فاصله بین دو برداشت درصد مشارکت آن در وزن دانه، با افزایش شوری افزایش معنی دار یافت. رقم شعله در مقایسه با اینیا -66 از محتوای نشاسته و کربوهیدراتهای محلول بیشتری در اندامهای رویشی برخوردار بود. در عین حال علیرغم وزن خشک بیشتر از بوته این رقم در زمان گلدهی، الگوی توزیع مواد، در مرحله پر شدن دانه به گونه ای بود که وزن دانه این رقم در اثر شوری افت زیادتری داشت. به نظر می رسد در شرایط شوری کم بودن قدرت مخزن دانه در رقم شعله در دوره رشد زایشی از طریق مکانیزم اثر پس خور، شدت فتوسنتز و تولید ماده خشک را کاهش داده باشد.

سیستم های غذایی اغلب حاوی مخلوطی از بیوپلی مرها (حداقل دو بیوپلی مر) و یک حلال هستند که این امر موجب ضرورت بررسی رفتار بیوپلی مرها در چنین سامانه هایی می گردد. در این تحقیق منحنی فازی مخلوط بیوپلی مری کازئینات سدیم– نشاسته گندم، در دمای 25 درجه سانتی گراد و 7= pH از طریق اندازه گیری غلظت بیوپلی مرهای موجود در هر فاز پس از وقوع جدایی فازی رسم گردید و نواحی سازگار و ناسازگار ترمودینامیکی مشخص شدند. اثر تغییرغلظت بیوپلی مرها بر ساختار مخلوط، به کمک آزمون های رئولوژیکی بررسی شد. بر اساس منحنی فازی غلظت کازئینات سدیم و نشاسته گندم در نقطه بحرانی به ترتیب برابر 1.7% و 0.7 % و میانگین شیب خطوط گره 1و نیم ساز منحنی فازی، برابر با 1.12 - و 1.25 تعیین گردید. همچنین با افزایش غلظت نشاسته گندم و کازئینات سدیم در مخلوط اولیه ناسازگاری ترمودینامیکی تشدید و درجه خلوص فازهای تفکیک افزایش یافت. علاوه بر این نتایج حاصل از انطباق مدل قانون توان بر داده های رفتار جریان مخلوط کازئینات سدیم- نشاسته حاکی از این بود که شاخص جریان (n) و ضریب قوام (K)، با افزایش غلظت کازئینات سدیم در مخلوط به ترتیب کاهش و افزایش نشان دادند.

سابقه و هدف: با توجه به تناقضات، خلاء اطلاعاتی و برخی از کاستیها در زمینه شناخت تأثیر درشت مغذی ها بر شاخصهای متابولیک نظیر انسولین، نوراپی نفرین و قندخون تحقیق حاضر در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 1380 صورت پذیرفت. مواد و روشها: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی روی 10 فرد سالم و 15 فرد دیابتی نوع II انجام و پاسخهای متابولیک شامل انسولین، نوراپی نفرین و قندخون، قبل و تغییرات آن تا 6 مرحله یعنی 15، 30، 60، 90، 120، 180 دقیقه بعد از مصرف نشاسته گندم، کازیینات سدیم و روغن زیتون تعیین و با آزمونهای آماری آنالیز واریانس با اندازه گیریهای تکراری، t مستقل و t وابسته مورد قضاوت قرار گرفت. یافته ها: 10 فرد سالم (4 زن و 6 مرد) با میانگین سنی 8/5±6/36 سال و نمایه توده بدن 2/1±24 کیلوگرم/ مترمربع و 15 فرد دیابتی نوع II و (4 زن و 11 مرد) با میانگین سنی 2/5±9/38 سال و نمایه توده بدن 24±1.6 kg/m2 مورد بررسی قرار گرفتند. پاسخ های متابولیکی هر یک از گروهها بعد از دریافت درشت مغذیهای مختلف با یکدیگر اختلاف داشتند (P<0.05). انسولین قبل از مداخله در افراد دیابتی بالاتر از افراد سالم (NS). نوراپی نفرین قبل از مداخله در افراد سالم بالاتر از افراد دیابتی بود (P<0.05). انسولین به دنبال دریافت درشت مغذی ها در افراد سالم افزایش یافت (P<0.05). پاسخ انسولین در افراد دیابتی بعد از کربوهیدارت و پروتیین افزایش یافت (P<0.05) ولی بعد از دریافت چربی معنی دار نبود. نوراپی نفرین بعد از دریافت کربوهیدرات، پروتیین و چربی در هر دو گروه افزایش یافت (P<0.05). میزان قندخون بعد از مصرف درشت مغذیها در افراد سالم افزایش یافت (P<0.05). در افراد دیابتی قند خون بعد از مصرف کربوهیدارت و پروتیین افزایش و به دنبال دریافت چربی کاهش یافت (P<0.05). در افراد سالم فشار خون سیستولیک به دنبال دریافت درشت مغذیها افزایش یافت (P<0.05) در حالی که فشارخون سیستولیک افراد دیابتی بعد از دریافت چربی کاهش یافت ولی به دنبال مصرف کربوهیدارت و پروتیین تغییر معنی داری نداشت. نتیجه گیری و توصیه ها: پاسخهای متابولیک افراد سالم و دیابتی نوع II تحت تاثیر درشت مغذی های مختلف، متفاوت بود. تحقیقات دیگری با تعداد نمونه بیشتر توصیه می شود.

ترکیبات ارگانوفسفات در سطح گسترده در سراسر جهان به عنوان حشره کش در کشاورزی به کار می روند مسمومیت با این مواد یکی از مشکلات بهداشت جهانی است. سالانه حدود 3 میلیون نفر با این مواد مسموم و بیش از 200 هزار نفر جان خود را از دست می دهند. آنزیم بوتیریل کولین استراز پلاسمای انسان یکی از مواد کاندید در سم زدایی موادی که دارای پیوندهای استری کربوکسیلیک و فسفر یک هستند،می باشد. بوتیریل کولین استرازانسانی همچنین به عنوان یک بازدارنده ارگانوفسفت های با کاربرد نظامی است.دراین تحقیق بوتیریل کولین استراز تخلیص پلاسمای انسان با استفاده از مواد به دام انداز نظیر نشاسته و آگارزو یا از طریق پیوندکووالانت با استفاده از گلوتار آلدئید بر روی فوم پلی اوره تان تثبیت شد. آنزیم تثبیت شده در مقایسه با آنزیم محلول داراب پایداری بیشتری در دمای آزمایشگاه و 55 درجه ی سانتی گراد بود. خاصیت سم زدایی آن در آزمایش برون تن (Invitro) با استقاده از پاراتیون و متابولیت فعال آن پارااکسون انجام گرفت. نتایج نشان داد فوم دارای آنزیم فعال نسبت به فوم دارای آنزیم غیر فعال شده، حدود45% برای پاراتیون و 55% برای پاراکسون اثر مهاری را حذف می کند. در آزمایش درون تن (Invivo) گروههایی از موش آزمایشگاهی جداگانه در محفظه ی تست گاز قرار گرفتند. گروه تجربی I از طریق فوم دارای آنزیم فعال و گروه III از طریق فوم دارای آنزیم کولین استراز پلاسما و گلبولهای قرمز در گروه III نسبت به گروهI به ترتیب 28و30%کاهش یافت. دربافت های دیگر نظیر مغز و عضله نیز این کاهش به ترتیب 29و23% بود. درنهایت ما بر این باوریم کولین استرازها آنزیم های مهمی در سم زدایی ، دام اندازی و درمان مسمومیت با ارگانوفسفات ها هستند. شایسته است مطالعات آتی بیشتر در کولون کردن، بیان و تولید آنزیم های با کاربردنظامی معطوف گردد.

با افزایش مشکلات ناشی از مصرف غذاهای پرچرب، مصرف کنندگان تمایل به مصرف مواد غذایی کم چرب پیدا کرده اند. هدف از این پژوهش، بررسی امکان استفاده از نشاسته ذرت مومی به عنوان جایگزین چربی در خامه صبحانه جهت پیشگیری از بیماریهای قلبی می باشد. در این مطالعه از نشاسته ذرت مومی به میزان 1، 2 و 3% به دو شکل خام و اصلاح شده (سدیم اکتنیل سوکسینات) در خامه استفاده شد و میزان چربی خامه از 30% به 15% کاهش یافت. اسیدیته، pH، سفتی بافت، قوام، ویسکوزیته ظاهری، پایداری امولسیون و ویژگی های حسی 6 نمونه خامه کم چرب، با نمونه کنترل 30% چربی و نمونه 15% چربی فاقد نشاسته مقایسه شد. اثر نوع و غلظت نشاسته و اثر متقابل آنها بر روی اسیدیته و pH معنی دار نبود. نتایج آنالیز بافت نشان داد که نشاسته اصلاح شده (MS)، بافت سفت تری را نسبت به نشاسته خام (RS) در نمونه ها ایجاد کرد. پایداری امولسیون با افزایش غلظت نشاسته افزایش یافت. از نظر قوام، ویسکوزیته و ویژگی های حسی، نمونه 3% MS مشابه نمونه 30% چربی بود. نشاسته اصلاح شده تاثیر منفی بر حالت خامه ای بافت خامه نداشت، اما با افزودن نشاسته خام، حالت خامه ای به شدت کاهش یافت. بنابراین می توان نتیجه گرفت که نشاسته سدیم اکتنیل سوکسینات در سطح 3%، به دلیل ایجاد بافت و طعمی قابل قبول می تواند به عنوان جایگزین چربی برای تهیه خامه کم چرب استفاده شود.

فیلم های بر پایه نشاسته خالص دارای معایب متعددی از جمله ویژگی های مکانیکی ضعیف و بازدارندگی کم در برابر رطوبت می باشند که استفاده از آنها را در بسته بندی مواد غذایی محدود می سازد. در این پژوهش، به منظور بهبود ویژگی های فیلم نشاسته نرم شده (PS)، از پلی وینیل الکل(PVOH)  به عنوان یک پلیمر سازگار با نشاسته و نانورس مونتموریلونیت (MMT) به عنوان یک نانو پرکننده استفاده شد و نانوکامپوزیت های نشاسته / پلی وینیل الکل / مونت موریلونیت (PS/PVOH/MMT) با مقادیر مختلف MMT (1، 3، 5 و 7 درصد) تولید شد. نتایج آزمون پراش پرتو ایکس (XRD) نشان داد که ساختار فیلم های بیونانوکامپوزیت از نوع ساختار با جدایش کامل (اکسفولیتد) بوده و تشکیل این ساختار، پخش همگن دو فاز ماتریس و پرکننده را در هم نشان می دهد. نتایج آزمون گرماسنجی روبشی افتراقی (DSC) نشان داد که افزودن MMT و افزایش غلظت آن، باعث افزایش دمای ذوب و دمای انتقال شیشه ای (Tg) فیلم های بر پایه نشاسته به ترتیب از 242oC تا 262oC و از 148oC تا 188oC می شود. نتایج آزمون مکانیکی و بازدارندگی نشان داد که افزودن PVOH و MMT باعث افزایش استحکام کششی نهایی (UTS) و کاهش نفوذپذیری نسبت به بخار آب (WVP) و حلالیت فیلم های بر پایه نشاسته می شود.