نانوذرات نیکل به صورت گسترده در محیط زیست پراکنده است که مواجهه شدن با آن باعث آسیب به بافت های مختلفی بدن از جمله شش، کبد، بیضه و کلیه می شود، که تاثیرات عمده آن بر بافت کبد می باشد، بنابراین هدف از این مطالعه بررسی اثر حفاظتی کورکومین بر میزان آنزیم های کبدی ALT، AST و ALP به دنبال دریافت نانوذرات نیکل در موش های صحرایی نر می باشد. در این مطالعه تجربی، 50 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به صورت تصادفی در 5 گروه (کنترل، شاهد، گروه دریافت کننده (50 میلی گرم بر کیلوگرم نیکل)، گروه دریافت کننده (50 میلی گرم بر کیلوگرم نیکل+ 150 میلی گرم بر کیلوگرم کورکومین) و گروه دریافت کننده (50 میلی گرم بر کیلوگرم نیکل+ 300 میلی گرم بر کیلوگرم کورکومین) قرار گرفتند. تیمار موش های صحرایی به مدت 28 روز ادامه داشت. در پایان پس از خونگیری از موش ها، آنزیم های (ALT، AST و ALP) بررسی شد. نانوذره نیکل باعث ایجاد تفاوت معنی داری در میزان سرمی آنزیم های آسپارتات آمینوترانسفراز، آلانین آمینوترانسفرازوآلکالین فسفاتاز در سطح p<0. 0001 نسبت به گروه کنترل شد. در حالی که کورکومین در دوزهای مختلف باعث کاهش معنی دار سطح سرمی آنزیم های بیان شده در سطح p<0. 0001 نسبت به گروه کنترل گردید. تیمار با کورکومین موجب تخفیف آسیب کبدی القا شده با نانوذره نیکل میشود. همچنین می توان گفت مصرف همزمان کورکومین با نانودره نیکل به دلیل خواص آنتی اکسیدانی کورکومین، باعث کاهش این فعالیت می شود.

پلیمرهای حافظه دار دسته یی از مواد هوشمندند که نسبت به تحریک حرارتی عکس العمل نشان می دهند. این مواد پس از تغییر شکل، طی یک سری چرخه های ترمودینامیکی، شکل اولیه ی خود را بازیابی می کنند. استحکام کم این مواد کاربردهای آن را محدود می کند. یکی از راه های رفع این محدودیت، طراحی نانوکامپوزیت هایی بر پایه ی پلیمر حافظه دار است. در این مطالعه اثرات ناشی از افزودن نانوصفحات گرافن بر عملکرد این مواد بررسی می شود. در این راستا، از یک مدل ویسکوالاستیک برای توصیف رفتار ماده استفاده می شود. برای مدل سازی نانوکامپوزیت و بررسی اثرات درصد حجمی و نسبت منظری نانوذرات از روش اجزاء محدود استفاده شده است. بدین منظور، دو چرخه ترمودینامیکی طراحی شده و نتایج در نمودارهای تنش-کرنش-دما ارائه می شود. با افزایش درصد حجمی و نسبت منظری نانوذرات، مقدار تنش و مقدار تنش بازیابی شده افزایش می یابد. با افزودن تا %3 نانوذره و اعمال کرنش تا %20 اختلالی نیز بر روی عملکرد نانوکامپوزیت ایجاد نمی کند.

آلودگی خاک ها با نانوذرات اکسید فلزی توسط فعالیت های مختلف بشر یک مسئله مهم محیط زیست در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات نانوذرات اکسید روی و دی اکسید سریم (در چهار غلظت 250، 500، 1000 و 2000 میلی گرم بر لیتر) بر برخی پارامترهای رشد و بیوشیمایی گیاه لوبیا در شرایط گلخانه ای و در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. نتایج نشان داد که نانوذرات اکسید روی تقریباً در همه غلظت ها ارتفاع بخش هوایی را افزایش دادند، در حالی که نانوذرات دی اکسید سریم در بالاترین غلظت باعث کاهش ارتفاع بخش هوایی گیاه شدند. هر دو نانوذره باعث کاهش محتوای کلروفیل کل و آنتوسیانین در مقایسه با گروه شاهد شدند. تفاوت معنی داری در مقدار پروتئین کل در تیمارهای نانوذرات دی اکسید سریم و نانوذرات اکسید روی در مقایسه با کنترل مشاهده نشد. با این وجود، به نظر می رسد که یک نوار پروتئینی با وزن مولکولی 28 کیلودالتون در غلظت 500 میلی گرم بر لیتر نانوذرات اکسید روی در مقایسه با کنترل پدید آمده است. فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان کاتالاز و پراکسیداز در تیمارهای نانوذرات دی اکسید سریم بیشتر از فعالیت آنها در تیمارهای اکسید روی بود. به طور کلی، نتایج نشان داد که پاسخ های گیاه به نانوذرات دی اکسید سریم با توجه به غلظت، دامنه تغییرات بیشتری دارد.

فناوری نانو شامل تحقیق و توسعه فناوری در محدوده فضاهای 1 تا 100 نانومتر بوده و در این فناوری ذراتی با اندازه های بسیار کوچک و در مقیاس های اتمی ساخته و دست ورزی می شوند. عصاره های گیاهی می توانند به عنوان یک مسیر سبز برای سنتز نانوذرات نقره مورد استفاده قرار بگیرند. در این تحقیق بیوسنتز نانوذرات نقره با استفاده از عصاره بذر گیاه کنجد انجام شد. به عصاره بذری، نیترات نقره اضافه شده و در دمای 30 درجه سانتی گراد انکوبه شد. اثرات سه غلظت نیترات نقره (1mM، 2mM و 3mM) بر روی سنتز نانوذرات نقره بررسی شد. آنالیزهای اسپکتروسکوپی جذب UV-Visible، میکروسکوپ الکترونی عبوری(TEM)، پراش اشعه ایکس (XRD) و اسپکتروسکوپی نشر اتمی(ICP) به منطور بررسی تولید نانوذرات انجام شدند. آنالیز طیف سنجی UV-Visible و وجود پیک در 420 نانومتر حاکی از سنتز زیستی این نانوذرات در عصاره بوده و عکس TEM شکل نانوذرات را کروی و میانگین اندازه آن ها را در حدود 14 نانومتر تعیین کرد. آنالیز XRD نانو کریستال های سنتز شده به وسیله عصاره را نشان داد، همچنین (Coupled Plasma(ICP Inductively درصد تبدیل یون نقره به نانوذره نقره را حدود 61/ 99 درصد تعیین کرد.

زمینه و هدف: اتصال آنتی بیوتیک ها به نانوذرات باعث افزایش پتانسیل ضد باکتریایی نانوذرات و آنتی بیوتیک ها می شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر ضدباکتریایی و همولیتیک نانوکامپوزیت روی/فریت/سلولز (ZnFe2O4@Cell) (نانوذره تنها)، نانوکامپوزیت روی/فریت/سلولز آمین دار شده با triethoxysilane (3-Aminopropyl) APTES)) با نام ZnFe2O4@Cell@APTES (نانوذره پوشش دار شده) و نانوکامپوزیت ZnFe2O4@Cell@APTES@Van (نانوذره پوشش دار شده و اتصال یافته به ونکومایسین) علیه باکتری های گرم منفی اشریشیا کلی (E. coli) و سودوموناس آیروژینوزا (P. aeruginosa) و باکتری گرم مثبت استافیلوکوکوس اوریوس (S. aureus) انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی فعالیت ضدباکتریایی با روش ماکرودیلوش براث بررسی شد. حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) برای باکتری های E. coli، S. aurous و P. aeruginosa تعیین شد. فعالیت همولیتیک نانوذرات با روش رنگ سنجی بررسی گردید. یافته ها: نانوذرات فعالیت همولیتیک نداشتند. ZnFe2O4@Cell و ZnFe2O4@Cell@APTES@Van اثر ضدباکتریایی قابل توجهی علیه باکتری های گرم مثبت و منفی نداشتند و اتصال ونکومایسین منجر به فعالیت ضدباکتریایی گردید. ZnFe2O4@Cell@APTES@Van از رشد باکتری های گرم منفی اشریشیا کلی و سودوموناس آیروژینوزا جلوگیری نمود. رشد اشریشیا کلی در غلظت 0. 4mg/ml تا 85 درصد کاهش یافت و غلظت 0. 1mg نانوذره از رشد سودوموناس آیروژینوزا به طور کامل جلوگیری نمود. رشد باکتری گرم مثبت استافیلوکوکوس اوریوس در غلظت 0. 3mg/ml نانوذره به طور کامل متوقف شد. نتیجه گیری: نانوکامپوزیت دستکاری شده با ونکومایسین علیه هر دو دسته باکتری گرم مثبت و گرم منفی فعالیت ضدباکتریایی داشته و پتانسیل غلبه بر مقاومت آنتی بیوتیکی باکتری ها را داراست.

چکیده: رآکتورهای آب سبک با بازده بالا یکی از انواع رآکتورهای آب سبک در فشار فوق بحرانی اند که توسط اتحادیه ی اروپا مورد مطالعه و طراحی قرار گرفته است. این مقاله تغییرات سطح مقطع های نوترونی و ضریب تکثیر مؤثر رآکتور را برای مقدار های مختلف نانوذره در خنک کننده مورد بررسی قرار می دهد. در این رابطه، 4 نانوسیال با مقدار های مختلف نانوذرات 3O 2 Al ، 2TiO، CuO و Cu بررسی شده است. با به کا ر گیری کدهای 5WIMS-D و 2CITATION-LDI نوع و غلظت نانوذره ی مناسب در سیال خنک کننده محاسبه شد. یافته های اولیه نشان داد که در مقدار های پایین (کمتر از 1 درصد حجمی) استفاده از نانوسیال آلومینا در خنک کننده ی رآکتور مناسب تر از سایر نانوسیال های مورد بررسی است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در این مطالعه از محلول آبی عصاره میوه بلوط به عنوان عامل پایدار کننده و کاهنده برای تولید زیستی نانوذرات استفاده شد. تشکیل نانوذرات زیرکونیوم اکسید با پیک جذبی در nm 213 بوسیله طیف سنجی فرابنفش-مرئی و الگوی پراش پرتو ایکس (XRD) نشان داده شد. اندازه و مورفولوژی نانوذرات توسط میکروسکوپی الکترونی روبشی (SEM) تعیین شد. بر اساس آنالیز SEM ذرات دارای ساختار مکعبی با اندازه حدود nm 20-30 می باشند. آنالیز EDX که برای بررسی عناصر سازنده و خلوص محصول بکار می رود. در این نمونه عناصر Zr و O با ترکیب درصد به ترتیب 80 به 20 موجود می باشند و هیچ عنصر دیگری مانند کلسیم یا منیزیم مشاهده نمی شود. از طرفی آنالیز گرماوزنی، پایداری حرارتی نانوذرات را تا دمای °, C 750 نشان می دهد. آزمون ضدباکتری این نانوذره نشان داد که این مواد از رشد باکتری گرم منفی (اشرشیای کولای) و گرم مثبت (استافیلوکوکوس) جلوگیری می کنند. این نانوذرات هاله ای به ضخامت mm 8-10 در اطراف خود در محیط کشت ایجاد کردند. در این پژوهش بررسی اثر نانوذرات زیرکونیم اکسید سنتز شده بر روی رشد باکتری ها، از روش مک فارلند (دیسک کاغذی) استفاده شد. عصاره بلوط به دلیل داشتن متابولیت های ثانویه، نقش عامل احیاء کننده و پایدارکننده را بازی می کند.

در این پژوهش نانو ذرات فریت منیزیم- مس به روش رسوب دهی مستقیم تهیه شد. فاز پودرها به روش پراش پرتو ایکس (XRD) تعیین و میانگین اندازه بلورکها با فرمول شرر محاسبه گردید. مورفولوژی سطح این نانو ذرات به وسیله میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) بررسی شد. همچنین برای مطالعه بر روی سیگنال های الکتریکی نانوذرات حاصل از روش امپدانس الکتروشیمیایی استفاده شد. نتایج بدست آمده نشان می دهد که افزایش دما و متعاقب ان افزایش اندازه نانوذرات، باعث افزایش قابل ملاحظه ای در قابلیت انتقال الکترون نانوذرات حاصله گردیده است. لذا می توان از این نانوذرات به عنوان یک اصلاح کننده سطوح الکترودی برای افزایش رسانندگی الکتریکی بکار گرفت.

امروزه، نانوذرات آهن با توجه به ویژگی های منحصر به فردشان در تمام علوم و تکنولوژی، مورد استفاده قرار می گیرند. این نانو ذرات با توجه به خواص الکتریکی، مغناطیسی، نوری و کاتالیزوری خود و داشتن فعالیت و مساحت بالا که با اندازه کوچکشان به فعالیت واداشته می شوند و بسیاری از دانشمندان از سراسر جهان در تولید کم هزینه آن ها علاقه مند هستند. در این پروژه ما روش کاهش در فاز مایع برای سنتز نانو ذرات آهن را استفاده کردیم. بر خلاف سنتزهایی که تاکنون انجام شده است و آنها از انواع مختلف سورفاکتانت ها و عامل پوشاننده استفاده کرده و یا آنها نشاسته را برای تثبیت کننده استفاده کرده اند، ما عامل کی لیت کننده دی اتیلن تری آمین پنتا استیک اسید (DTPA) را برای افزایش پایداری نانو ذرات آهن برای اولین بار در جهان استفاده کرده ایم. آمونیوم آهن (II) سولفات برای ایجاد نانو ذرات آهن و سدیم بوروهیدرید برای کاهش مورد استفاده قرار گرفتند. این روش نه تنها ساده و ارزان بود، بلکه ابزار ویژه ای نیاز ندارد. همچنین تعیین ساختار، اندازه، توزیع ذرات و مورفولوژی سطح این نانو ذرات با استفاده از تجزیه و تحلیل FT-IR،XRD   SEM وانجام گرفت که همه آنها سنتز نانوذرات آهن صفر ظرفیتی، آهن فلزی را که به درستی انجام شده بود را نشان دادند. به طور متوسط سنتز نانو ذرات آهن صفر ظرفیتی 18 نانومتری و ساختار بلوری از نانو ذرات با استفاده از نرم افزار آزمایشگاه نانو عمودی طراحی شده است. در نهایت، ما حذف اورانیوم رادیواکتیو از آبهای زیرزمینی با استفاده از نانوذرات آهن را مورد مطالعه قرار دادیم.