لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

تاثیر تنش شوری بر سرعت رشد گیاهچه و تجمع یون های سدیم، پتاسیم و کلسیم طی دو هفته در هفده رقم گندم نان در آزمایشی در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه شهید باهنر کرمان در سال 1386 در دو سطح شوری صفر و 8 دسی زیمنس بر متر با 4 تکرار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی تحت شرایط هیدروپونیک مورد بررسی قرار گرفت. نمونه های برگ از بوته های رشد یافته تحت شرایط مشابه اخذ و محتوی آب نسبی، مقادیر کلسیم، پتاسیم و سدیم در آنها اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد ارقام شیراز و گاسکوژن به ترتیب بیشترین و کمترین سرعت رشد ریشه را در شرایط نرمال و ارقام آذر و کویر به ترتیب بیشترین و کمترین مقادیر را در شرایط تنش نشان دادند. ارقام شیراز و آذر بیشترین و ارقام کویر و هیرمند کمترین سرعت رشد برگ را در شرایط نرمال داشتند درحالی که در شرایط تنش مهدوی بیشترین و سایسون کمترین سرعت رشد را داشتند. هم چنین نتایج نشان داد که شوری موجب 34% افزایش در سدیم، 25% کلسیم و 48% نسبت سدیم به پتاسیم و هم چنین کاهش 29.3% در محتوای آب نسبی گردید. همبستگی معنی داری بین سرعت رشد ریشه و تجمع یون ها دیده نشد اما ارقامی که در شرایط نرمال سرعت رشد بالاتری داشتند تحت تنش نیز سرعت بیشتری داشتند و درصورتی که بتوانند سرعت بالای رشد خود در شرایط تنش را در شرایط مزرعه نیز حفظ کنند، می توان انتظار داشت که بتوانند از اثرات زیان آور شوری در لایه فوقانی خاک اجتناب نموده و با تولید گیاهچه های قوی تر عملکرد بیشتری داشته باشند. این موضوع نیازمند بررسی بیشتر در آینده می باشد.

به منظور بررسی تنوع ژنتیکی ژنوتیپ های گندم، شناسایی و انتخاب ژنوتیپ های متحمل به خشکی بر اساس شاخص های کمی تحمل به خشکی، تعداد 16 ژنوتیپ گندم در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دو شرایط آبیاری مطلوب و محدود در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی نیشابور طی سال زراعی 88-1387 مورد آزمایش قرار گرفتند. شاخص های مورداستفاده میانگین تولید (MP)، میانگین هندسی تولید (GMP)، میانگین هارمونیک (HMP)، شاخص تحمل به تنش (STI)، شاخص حساسیت به تنش (SSI)، شاخص تحمل (TOL) و شاخص پایداری لین و بینز (Pi) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد در شرایط تنش (Ys) و نیز بیشترین مقادیرMP، GMP، HMP، STIو Pi متعلق به ژنوتیپ شماره 2 بود. تحلیل همبستگی بین شاخص ها و میانگین عملکرد در شرایط آبیاری مطلوب و محدود نشان داد که هر پنج شاخص مذکور برای غربال کردن ژنوتیپ ها مناسب هستند. با توجه به این شاخص ها و عملکرد در دو محیط، بهترین ژنوتیپ های متحمل به تنش خشکی ژنوتیپ های شماره2، 11، 14 بودند. نمودار چند متغیره دوطرفه نشان داد که ژنوتیپ های شماره 2، 11، 14 در مجاورت شاخص های تحمل به خشکی یعنیMP، GMP، HMPوSTI  قرار دارند. نتایج حاصل از تجزیه کلاستر نیز نشان داد که ژنوتیپ های شماره 2، 11 و 14 ژنوتیپ های متحمل به خشکی و ژنوتیپ-های3، 8، 9 و13 لاین های حساس به خشکی می باشند.

در گذشته مدیریت مواد زاید جامد شهر تهران عمدتا شامل جمع آوری و دفع در زمین بود. با گذشت زمان آگاهی های زیست محیطی به دلیل رشد علوم و فناوری محیط زیستی افزایش پیدا کرد و رابطه بین محیط زیست و سلامتی مردم مشخص تر شد.از جمله مراکز تولید کننده پسماند، مراکز صنفی اعم از هتل ها و رستوران ها می باشند که عمدتا پسماندهای شبه خانگی تولید می کنن.مطابق بررسی های انجام شده در منطقه 6 تهران هتل ها از جمله مراکز مهم تولید پسماند می باشند که قسمت اعظم ترکیب پسماند آنان متشکل از مواد آلی و فسادپذیر با منشا گیاهی و حیوانی هست (70%) لذا تمرکز مدیریت مواد زاید جامد باید بیشتر به سمت جداسازی این گونه مواد و تولید کمپوست باشد.در مورد موضوع مدیریت مواد زاید جامد هتل ها در ایران مطالعه ای انجام نشده. و یا در صورت انجام در کتابخانه های عمومی و تخصصی درج نشده است. این پروژه از تاریخ 1385 تا 1386 با هدف بررسی وضعیت موجود مدیریت مواد زاید جامد در هتل های شهر تهران انجام گرفت. در شهر تهران 72 هتل، 180 مهمانپذیر و 760 رستوران وجود دارد. در این پژوهش میزان تولید زایدات، شناخت ترکیب فیزیکی آن ها، سیستم های ذخیره سازی، جمع آوری و حمل و نقل آن ها مورد مطالعه قرار گرفت. آگاهی از این مراحل به منظور بهینه سازی مدیریت آن امری ضروری است.جمع آوری اطلاعات در خصوص مدیریت مواد زاید جامد هتل ها از طریق مراجعه به آن ها (انتخاب به طور تصادفی) جهت نمونه گیری، آنالیز فیزیکی و تکمیل پرسشنامه انجام پذیرفت. تکمیل پرسشنامه به تعداد 11 نسخه برای هتل های منطقه 6 صورت گرفته است. پرسشنامه ها به روش دلفی استاندارد شده است. از هر هتل با درجات مختلف حداقل 2 هتل به صورت تصادفی انتخاب و مورد بررسی قرار گرفته (در مواردی که به نظر تغییرات بیشتری داشتند تا 4 هتل نیز افزایش یافته است). همچنین نمونه گیری از 2 هتل (انقلاب و آزادی) در این منطقه با 3 بار مراجعه و با هدف آنالیز فیزیکی انجام شد و وزن اجزای زباله به تفکیک اندازه گیری گردید. اصناف یاد شده به صورت تصادفی جهت آنالیز فیزیکی انتخاب شده و به علت یکسان بودن ترکیبات زباله در هتل ها (به جهت مطالعات انجام شده) در هر صنف به صورت تصادفی یک مخزن جهت آنالیز فیزیکی انتخاب شده است. روش نمونه گیری به صورت طبقه ای جهت نتیجه گیری نهایی ارایه شده است.بر مبنای یافته های این پژوهش سرانه تولیدی زایدات هتل ها تقریبا 1 تا 1.5 کیلوگرم است. همچنین مشاهده شد در %36.3 از هتل ها تفکیک زباله انجام نمی گیرد و در %63.6 از هتل ها تفکیک زباله انجام می گیرد که در اکثر آن ها معمولا فقط نان خشک را جدا می کنند. این مطالعه میانگین درصد ترکیبات فیزیکی زایدات هتل ها را به قرار زیر نشان می دهد: پسماندتر %75.8، پلاستیک %14.6، قوطی فلزی %1.5، کاغذ %2.5، شیشه 3% و سایر مواد %2.5. همچنین 27% از هتل ها مخزن ندارند و 45% از آن ها 1 تا 3 مخزن و 27% نیز بیش از 4 مخزن دارند.جمع آوری زباله در %27.3 از هتل ها به صورت غیرمکانیزه می باشد، %36.4 از آن ها از جمع آوری مکانیزه زباله راضی و %36.4 از آن ها نیز بسیار راضی هستند.

سابقه و هدف: سالانه حدود 30 درصد نان گندم به دلیل عدم کیفیت از چرخه مصرف خارج می گردد. اخیرا محققان برای کاهش ضایعات نان به دنبال جایگزینی آرد گندم با سایر منابع گیاهی هستند. بنابراین این پژوهش با هدف جایگزینی بخشی از آرد گندم با سبوس برنج و آرد سویا و اثر آن ها بر ویژگی های کمی و کیفی نان باگت انجام شد.مواد و روش ها: سبوس برنج در سه سطح 0، 10 و 20 درصد و آرد سویا در سه سطح 0، 5 و 10 درصد جایگزین آرد گندم در فرمولاسیون اولیه نان باگت گردید و خصوصیاتی از قبیل رطوبت، حجم مخصوص، تخلخل، رنگ پوسته، بافت و ویژگی های حسی محصول نهایی مورد ارزیابی قرار گرفت. به منظور اندازه گیری میزان تخلخل و رنگ پوسته، نرم افزار Image J استفاده شد.یافته ها: با افزایش میزان سبوس برنج و آرد سویا در فرمولاسیون، میزان رطوبت و مولفه های L* و b* افزایش یافت. بیشترین میزان حجم مخصوص و تخلخل و کمترین میزان فشردگی بافت در فاصله زمانی 2 ساعت پس از پخت در نمونه حاوی 10 درصد سبوس برنج و 5 درصد آرد سویا مشاهده گردید. همچنین نمونه حاوی 10 درصد سبوس برنج و 5 درصد آرد سویا و نمونه حاوی 10 درصد سبوس برنج و 10 درصد آرد سویا از کمترین میزان فشردگی بافت در فاصله زمانی 72 ساعت پس از پخت و بیشترین امتیاز در ارزیابی حسی برخوردار بودند.نتیجه گیری: استفاده از مخلوط آرد سویا و سبوس برنج به عنوان جایگزین بخشی از آرد گندم در تولید نان باگت سبب بهبود خصوصیات کمی و کیفی محصول نهایی، کاهش بیاتی و به دنبال آن کاهش ضایعات در این نان می گردد.

هدف از این پژوهش، ارزیابی تأثیر آنزیم گلوکز اکسیداز، اسیدآسکوربیک و صمغ گوار بر برخی خواص رئولوژیکی خمیر گندم اعم از کشش و مقاومت میباشد. به منظور تعیین مقادیر بهینه دو متغیر پاسخ کشش و مقاومت به صورت جداگانه و همزمان (بهینه سازی تک هدفه و چندهدفه)، از روش سطح پاسخ به عنوان یکی از روش های طراحی و تحلیل آزمایشات استفاده شد. سطوح هر یک از سه عامل مذکور برابر با دو در نظر گرفته شد و لذا تعداد تیمارها برابر با 8 بود. طرح آزمایشی مناسب، طرح مکعب مرکزی است که با در نظر گرفتن سه عامل با یک تکرار و تکرار نقاط مرکزی به تعداد چهار بار، تعداد آزمایشات لازم برابر با هجده در نظر گرفته شد. تجزیه وتحلیل نتایج حاصل از پژوهش و برازش مدل های رگرسیونی نشان داد که به کارگیری روش سطح پاسخ به تعیین مقادیر بهینه و عوامل مؤثر در تولید نان منجر میشود که از مهمترین دستاوردها در صنعت غلات می باشد.

در این مطالعه تنوع ژنتیکی و روابط خویشاوندی 70 لاین و رقم مورد استفاده در برنامه های اصلاح مقاومت به زنگ گندم در کشور با استفاده از 40 نشانگر ریزماهواره بررسی شد. در مجموع 390 الل چند شکل با میانگین 26/9 الل به ازای هر جایگاه ریزماهواره در ژنوتیپ ها تکثیر شد. نشانگر Xbarc87 و جایگاه دوم نشانگر Xbarc165 با 3 الل کمترین تعداد و نشانگر  Xgwm46 با 18 الل بیشترین تعداد الل را دارا بودند. میزان اطلاعات چندشکلی برای نشانگرهای مورد بررسی از 36/0 تا 90/0 با میانگین 019/0±73/0 متغیر بود. گروه بندی ژنوتیپ ها با استفاده از الگوریتم eighbor Joining  بر اساس ضریب فاصله راجر بیشترین مطابقت را با اطلاعات شجره ای در دسترس ژنوتیپ ها داشت. تجزیه واریانس مولکولی برای تعیین تعداد مطلوب گروه نشان داد که بیشترین تمایز بین گروه ها در نقطه برش دندروگرام با شش گروه ایجاد می شود. با شش گروه، واریانس بین گروه ها حدود 57% واریانس مولکولی بین ژنوتیپ ها را تبیین کرد. در این گروه بندی، اغلب ژنوتیپ ها با شجره مشترک با هم گروه بندی شدند. بر اساس تجزیه واریانس مولکولی، بیشترین ناهمگنی مربوط به گروه سوم با تبیین 6/16% واریانس کل و بیشترین همگنی مربوط به گروه دوم با حدود 00/1% واریانس کل مولکولی بود. برای گروه های شش گانه 123 الل اختصاصی شناسایی شد که بیشترین آن به گروه سوم و کمترین آن به گروه دوم تعلق داشت.

زمینه و اهداف: فقر آهن و کمبود دریافت ویتامین A شایعترین مشکلات تغذیه ای در دنیا و کشور ما محسوب می شوند. تداخل ویتامین A با آهن به اثبات رسیده است، ولی مکانیسم دقیق این تداخل مشخص نیست. یکی از محل های احتمالی تداخل ویتامین A با آهن می تواند در مرحله جذب آن باشد. با عنایت به این موضوع و با توجه به اینکه در کشور ما تاکنون مطالعه ای جهت بررسی زیست - فراهمی عناصر از جمله آهن انجام نگرفته است، لذا مطالعه حاضر به منظور تعیین میزان زیست - فراهمی آهن نان لواش و اثر ویتامین A بر آن انجام گرفت.روش بررسی: مطالعه در شرایط آزمایشگاهی، تجربی با استفاده از سلولهای Caco-2 و با هضم نمونه نان تحت شرایط مشابه دستگاه گوارش - هضم معدی و هضم روده ای - انجام گرفت. سلولها تحت شرایط استاندارد در روی غشاهای کلاژن دار ما بین دو اتاقک حفره های پلیت های 6 حفره ای کشت شدند. بعد از یکپارچگی کامل سلولی، درصد جذب آهن نمونه نان هضم شده با ویتامین 1000-A میکروگرم درصد گرم و نمونه نان بدون ویتامین A، با استفاده از کلرید آهن (III) نشان دار اندازه گیری شد. زیست- فراهمی آهن بصورت درصدی از آهن نشان دار اولیه که توسط سلولها برداشت شده و به محیط تحتانی انتقال یافته اند، تعریف شد.یافته ها: میانگین و انحراف معیار درصد جذب آهن در نمونه نان فاقد ویتامین (n=23)A و نمونه نان حاوی ویتامین (n=22)A به ترتیب: 2.73± 1.71 و 6.62± 3.2 درصد بود (p<0.001). با 95 درصد اطمینان حدود درصد جذب آهن نان بدون ویتامین A، 1.99-3.47 و با ویتامین A، 5.2-8.04 درصد بود. ویتامین A بصورت معنی دار باعث افزایش جذب آهن غیر Hem در نان تا حد 2.4 برابر می شد.نتیجه گیری: زیست - فراهمی آهن موجود در نان لواش در سلولهای Caco-2 پایین است ولی با افزایش ویتامین A زیاد می شود. تشابه نتایج مدل Caco-2 با یافته های مطالعات انجام گرفته در شرایط بدن حاکی از آن است که این سلولها مدلی مناسب جهت مطالعات مختلف تغذیه ای می تواند باشد.

سابقه و هدف: استفاده از خمیر منجمد جهت تولید نان مقرون به صرفه است. اما انجماد بر ساختار خمیر و کیفیت نان حاصل، اثرات نامطلوبی می گذارد. استفاده از هیدروکلوییدها می تواند باعث بهبود کیفیت نان حاصل از خمیر منجمد شود. در این تحقیق تاثیر هیدروکلوییدهای ثعلب و کتیرا بر کیفیت نان بربری حاصل از خمیر منجمد بررسی گردید.مواد و روش ها: خمیرها از آرد ستاره و با افزودن دو صمغ کتیرا و ثعلب در دو سطح %0.5 و 1% تهیه شدند. سپس در دمای -30oC منجمد شده و به فریزر 18- تا -20oC منتقل شدند. خمیرهای منجمد در زمان های 1 و 3 هفته، از انجماد خارج و از آن ها نان بربری تهیه شد. پس از انجام ارزیابی حسی، نان ها برای انجام ارزیابی بیاتی در یک دوره 1 تا 5 روزه، بسته بندی شده و در شرایط محیطی نگهداری شدند.یافته ها: نتایج ارزشیابی ویژگی های کیفی نشان داد تمامی تیمارهای انجام شده، سفتی و نرمی بافت نان و قابلیت جویدن را نسبت به نمونه کنترل، بهبود بخشیدند. نمونه های حاوی کتیرا از نظر بو و طعم، با نمونه کنترل تفاوت معنی داری نداشتند، اما نمونه های حاوی ثعلب از این نظر، به طور معنی داری امتیاز کمتری نسبت به نمونه کنترل داشتند. علاوه بر این افزودن 1% کتیرا و یا %0.5 ثعلب در فرمولاسیون خمیر منجمد، منجر به تعویق بیاتی نان تا روز سوم نگهداری گردید.نتیجه گیری: افزودن 1% کتیرا در فرمولاسیون خمیر منجمد می تواند باعث بهبود کیفیت نان بربری حاصل از خمیر منجمد شود.