در یک نگاه جزئی نگر، تمثیل صنعتی ادبی است که اندیشمندان بلاغت آن را ذیل علم بیان و از اقسام تشبیه بررسی می کنند؛ اما با یک کل نگریِ برآمده از رویکرد های گفتمانی به زبان، تمثیل ابزار گفتمان سازی است که صوفیه در طول تاریخ تصوف همواره کوشیده اند به کمک آن به عناصر معنوی و روحانی تجربه های عرفانی خویش هیأتی مملوس و محسوس ببخشند و مخاطب عام و ناآشنا را به ساحت درک ناشدنیِ تجاربی که از آن خود ایشان یا صوفیان دیگر است وارد کنند. چنانچه بر ظرفیتهای تمثیل عرفانی به منزله یک مفصل بندی گفتمانی متمرکز شویم خواهیم دید که هر تمثیل با قراردادن نشانه های زبانی در یک رابطه خاص معنایی را ایجاد و معناهای بالقوه ای را طرد می کند. از این منظر، تمثیل ابزاری گفتمان ساز است که هم زمان به بازتولید گفتمان مورد نظر نویسنده و ساخت شکنی نظامهای معنایی رقیب می پردازد. پژوهش حاضر با تکیه بر چنین نگرشی و به کمک مبانی و ابزارهای روش شناختی نظریه گفتمان لاکلائو و موف به بررسی تمثیل «ارباب و بنده» به عنوان یکی از پرتکرارترین تمثیل ها در تبیین جوانب مختلف رابطه میان انسان و خدا در برخی متون عرفانی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد متصوفه این تمثیل تکرارشونده را برای بازتولید چهار گفتمان مختلف «فرمان برداری و اسارت» «رضا و اردات» «عشق و انبساط» و «آزادی و وحدت» به کار گرفته اند که هر یک به ترتیب درصدد تعریف رابطه ای حقوقی، اخلاقی، عاشقانه و معرفت شناختی میان خدا و انسان برآمده اند.

انروفلوکساسین به عنوان یک آنتی بیوتیک وسیع الطیف جهت درمان عفونتهای باکتریایی مورد استفاده قرار می گیرد. به منظور تعیین اثرات جانبی و پاتولوژیک این دارو، تعداد 51 قطعه جوجه گوشتی یک روزه تا سن پنجاه روزگی در شرایط یکسان تغذیه ای و پرورشی تحت نظارت قرار گرفتند. جوجه ها در سن 14 روزگی به سه گروه مساوی 17 قطعه ای تقسیم شدند. در گروه 1 (شاهد) دارویی تجویز نشد و به گروههای 2 و 3 به ترتیب دوزهای 50 (دوز درمانی) و 100 قسمت در میلیون (PPM) انروفلوکساسین از سن 15 روزگی به مدت 5 روز در آب آشامیدنی تجویز شد. از زمان شروع آزمایش تا پایان دوره پرورش وزن جوجه ها در فواصل سه روزه و مقدار مصرف دان و آب روزانه اندازه گیری گردید و وزن جوجه ها با آزمون آماری دانکن ارزیابی شد. در سنین 17، 20 و 49 روزگی سه جوجه از هر گروه کالبدگشایی و تغییرات پاتولوژیک در اندامهای کبد، کلیه، قلب، طحال و مفصل خرگوشی مورد مطالعه قرار گرفت. فقط میزان رشد و وزن جوجه ها در گروههای 2 و 3 از سن 18 تا 30 روزگی نسبت به گروه شاهد کاهش معنی داری (P<0.05) را نشان داد ولی تا پایان دوره تجربه جبران گردید. در آزمایش پاتولوژیک هیچگونه ضایعه ی هیستوپاتولوژیک در گروه 2 مشاهده نشد. در گروه 3 نیز ضایعات هیستوپاتولوژیک خفیفی در روزهای سوم و ششم پس از تجویز دارو شامل تغییر چربی کبد، تورم سلولی و دژنرسانس گرانولار بافت پوششی لوله های کلیوی تشخیص داده شد. نتایج حاصل از این بررسی نشان می دهد که در عفونتهای میکربی حاد طیور می توان از این دارو تا میزان دو برابر دوز درمانی به مدت 5 روز بدون ایجاد ضایعات پاتولوژیک قابل توجه استفاده نمود.

سابقه و هدف : استئوآرتریت زانو یکی از شایع ترین علل ناتوانی مزمن در افراد مسن به شمار می رود. علی رغم کاربرد وسیع لیزرکم انرژی به عنوان یک مودالیته ضددرد در استئو آرتریت زانو، در مورد اثرات ضد درد آن عقاید ضد و نقیضی وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات ضد درد لیزر کم انرژی در تسکین درد مبتلایان به استئوآرتریت زانو همراه با سایر درمان های دارویی و غیردارویی است که در سال 1382 در تبریز انجام گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه با طراحی کار آزمایی بالینی انجام شد. 143 بیمار در دو گروه شاهد (79 نفر) و مورد (64 نفر) بررسی شدند. گروه مورد تحت درمان های دارویی، فیزیوتراپی و لیزرکم انرژی به مدت 10 جلسه ( با شدت یک ژول بر سانتی متر مربع و در مجموع به مقدار 9 ژول در هر زانو) قرار گرفتند و افراد گروه شاهد تنها تحت درمان دارویی و فیزیوتراپی قرار گرفتند. شدت درد قبل و بعد از درمان به وسیله شاخص افتراق بصری اندازه گیری و با استفاده از آزمون های آماری تی زوج و تی مستقل با یکدیگر مقایسه شدند. یافته ها: میانگین کاهش درد در گروه شاهد 2.45±1.48 بود. میانگین کاهش درد در گروه مورد 2.62±1.32 بود. در مقایسه میانگین کاهش درد بعد از اتمام جلسات درمانی ما بین دو گروه شاهد و مورد تفاوت معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری و توصیه ها: بر اساس نتایج این مطالعه، لیزرکم انرژی در درمان درد مبتلایان به استئو آرتریت زانو اثری بیش تر از درمان های رایج دارویی و فیزیوتراپی ندارد. انجام مطالعات مداخله ای بیشتر و به کارگیری شدت ها و مدت زمان های مختلف لیزر توصیه می گردد.  

هدف از اجرای این تحقیق، پیش بینی اثر متغیرهای آنتروپومتریکی در دامنه حرکتی مفصل ران در حرکات تا شدن و باز شدن در فوتبالیست ها و غیر ورزشکاران و مقایسه آنها با یکدیگر است.آزمودنی های این تحقیق 100 نفر از نمونه های در دسترس (50 فوتبالیست و 50 غیر ورزشکار) با مشخصه پای راست مسلط بودند که داوطلبانه در این تحقیق شرکت داشتند. میانگین و انحراف استاندارد سن، وزن و قد فوتبالیست ها به ترتیب 22.17±2.30 سال، 72.98±6.49 کیلوگرم و 177.51±4.66سانتیمتر و برای غیر ورزشکاران به ترتیب 22.52±2.14 سال،71.85±9.85 کیلوگرم  سانتیمتر و 175.82±4.33 سانتیمتر بود. انعطاف پذیری مفصل ران در حرکت های تا شدن و باز شدن با استفاده از فلکسومترلیتون (ICC=0.94) در پای مسلط اندازه گیری شد. سازه های پیکرسنجی مورد سنجش عبارت بودند از طول ساقه پا، طول ران، محیط ران، محیط ساق پا، پهنای لگن، قطر زانو، شاخص توده بدن و ضخامت چربی زیر پوستی تاج خاصره، فوق خاری، وسط ساق پا و جلوران که بر اساس دستورالعمل ISAK اندازه گرفته شدند.بررسی یافته های تحقیق با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که در حرکت تاشدن هیچ یک از متغیرهای آنتروپومتری، پیشگویی کننده دامنه حرکتی در فوتبالیست ها نیست (P>0.05)، اما در گروه غیر ورزشکار ضخامت چربی زیرپوستی وسط ران (β=-0.47) و فوق خاری (b=-0.90) پیشگوکننده دامنه حرکتی مذکور هستند (R4=0.43). همچنین در حرکت بازشدن پهنای لگن (b=0.44) و ضخامت چربی زیرپوستی وسط ساق پا (b=-0.20) برای فوتبالیست ها (R4=0.50) و ضخامت چربی زیرپوستی فوق خاری (b=-.0.73) و خاصره (b=-0.90) برای غیر ورزشکاران (R4=0.43) پیشگویی کننده اندازه دامنه حرکتی بازشدن مفصل ران است.نتایج این تحقق موید آن است که ضخامت چربی زیرپوستی و پهنای لگن با انعطاف پذیری مفصل ران ارتباط دارد، اما متغیرهای پیش بین در فوتبالیست ها و غیر ورزشکاران متفاوت است، بنابراین این متغیرها در پیش بینی انعطاف پذیری این مفصل مهم هستند.

استفاده روز افزون از پروتزهای ارتوپدی در کشور، نیاز به پژوهشهای کاربردی در راستای زمینه سازی تولید این اجزا را در داخل کشور خاطر نشان می سازد. در این پژوهش با اعمال تغییرات لازم بر پروتز معمولی مور یک پروتز مدولار برای مفصل هیپ طراحی گردید. نمونه سازی پروتز به روش ریخته گری دقیق مشتمل بر فرآیندهای تهیه و اصلاح آلیاژ فولاد ضد زنگ، طراحی و ساخت قالب مدل مومی، ساخت قالب سرامیکی و سرانجام ریخته گری و عملیات حرارتی در دو مرحله انجام پذیرفت. عملیات ماشین کاری، سطح کاری، پرداخت و سایر فرآیندهای تکمیلی بر روی قطعات ساقه و سر پروتز انجام شدند و چندین نمونه نهایی با شرایط متفاوت سطح ساقه بدست آمدند. روش، تجهیزات و ابزارهای آزمونهای استاندارد مکانیکی طراحی و ساخته شدند و پروتزها تحت آزمونهای مزبور قرار گرفتند. نتایج آزمونها حاکی از استحکام مکانیکی کافی پروتزهای ساخته شده در حد استانداردهای بین الملی می باشد.

از مشکلات درمانی در شکستگیهای باز ران که با نقص وسیع استخوانی همراه می باشند طول درمان و خطر عفونت و محدودیت حرکتی زانو می باشد. امروزه استفاده از آلوگرافت های بزرگ استخوانی در اعمال جراحی بازسازی استخوان در حال گسترش است.این مطالعه با هدف گزارش دو مورد استفاده از آلوگرافت استخوانی در شکستگی های وسیع باز استخوان ران انجام شده است.معرفی بیماران: آقای 25 و 23 ساله که دچار شکستگی باز و وسیع ران نوع III بازگاستیلو شده بودند با استفاده از آلوگرافت استخوانی تحت عمل جراحی ران قرار گرفتند. جوش استخوانی در هر دو مورد بخوبی اتفاق افتاد. دبریدمان زخم و آنتی بیوتیک مناسب تجویز گردید.نتیجه گیری: به نظر می رسد که استفاده از آلوگرافتهای استخوانی به عنوان یک روش جدید و کم خطر می تواند بکار رود.

باب اول این رساله به بررسی حکم ازدواج با زن یهودی یا نصرانی اختصاص دارد. در فصل اول، دیدگاه فقیهان شیعه در باره این مساله به صورت مفصل بیان شد و در فصل دوم به بررسی آیاتی که بر تحریم ازدواج با اهل کتاب بدانها استدلال شده می پردازیم. در این شماره دو آیه اصلی بحث، یعنی آیه 221 سوره بقره و آیه 10 سوره ممتحنه، نقل شده و چند تقریب برای استدلال به آنها بر عدم صحت ازدواج مرد مسلمان با زن اهل کتاب بررسی شده و در پایان، دلالت آیه نخست انکار و دلالت ذاتی آیه دوم پذیرفته شده است.

گفتمان با نقش معنادار رفتارها و ایده های اجتماعی در زندگی سیاسی اجتماعی انسان ها و جوامع سروکار دارد، به گونه ای که در آن، سیستم های معانی، جهان بینی و فهم مردم از نقش خود در جامعه را جهت می دهد. گفتمان ها با باید و نبایدها سروکار دارند و به اصطلاح، هنجاری و شبه ایدئولوژیک هستند که با تغییر ارزش ها، نگرش و رفتار افراد و جامعه پیوند می یابند.نظریه گفتمان به زبان ساده؛ یعنی ایجاد فضایی از اندیشه ها به گونه ای که این اندیشه ها، بر دیگر حوزه های اندیشه ای حاکم و مسلط شود تا جایی که الگوی رفتاری مردم بر اساس آن شکل گیرد. به تعبیر دیگر، در گفتمان به گونه ای با تصویرسازی برای جامعه سر و کار داریم که از طریق خلق واژگان، اصطلاحات، تصاویر، ایده ها و گزاره های مرتبط و منسجم و به اندازه کافی، قانع کننده، به تغییر و شکل دهی رفتار مخاطب و مردم نظر داریم.گفتمان در فضای تعاملی ایجاد می شود؛ تعامل با تاریخ، تعامل با شرایط اجتماعی، تعامل با قدرت و تعامل با نهادها به ویژه نهادهای ارتباطاتی و رسانه ای. در بحث سیاست گذاری عمومی با توجه به این امور و از طریق اقناع و ترغیب، به وسیله رادیو و تلویزیون می توان از گفتمان به مثابه یک ابزار سیاست گذاری در سطح کلان جامعه و بین الملل بهره جست. به طور کلی، دال مرکزی، مفصل بندی، هژمونی و سلطه، عاملیت، ضدیت و غیریت سازی، ایجاد یک نظم اندیشه ای و نظم اجتماعی نوین و ... از مولفه های اصلی گفتمان تلقی می شوند.در مورد پایان هستی و جهان، دو دیدگاه بدفرجام انگاری و خوش فرجام انگاری وجود دارد که در تضاد و تقابل یکدیگر قرار دارند. ما بر این مدعا هستیم که بر اساس آموزه های اسلامی به ویژه تعالیم تشیع، آینده و پایان خوش و پر از نشاط، امید و زیبا برای انسان و جهان تصویر شده است. این ایده را به واسطه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به صورت یک گفتمان غالب با حوزه گستره جهانی می توان مطرح کرده و بدین شکل، فضای غالب گفتمانی را با محوریت جمهوری اسلامی توسعه داد. با توجه به اصول و مبانی اندیشه ای و جهان بینی اسلامی، مولفه های گفتمان خوش فرجام انگاری جهان که در نظریه فرج و موعودگرایی مکتب تشیع منعکس شده است و در آن، به توحیدمحور بودن، حکیمانه و هدفدار بودن خلقت و نظام آفرینش، بهره مندی هستی از غایت و نهایت حکیمانه، خلافت الهی انسان، حکومت عدل صالحان در آخرالزمان، برقراری صلح و امنیت جهانی، برقراری جامعه صالح و دولت کریمه به عنوان مفصل بندی این گفتمان اشاره شده است.در دیگر نظام های فکری و سیاسی نسبت به پایان تاریخ و پایان هستی چنین صراحتی منطقی و منسجم با عنوان گفتمانی خوش فرجام انگاری وجود ندارد، بلکه به ناخوش فرجام انگاری تمایل دارند یا در برخی از نظام های فلسفی و عقیدتی، دیدگاه های نزدیک به موعودگرایی مورد نظر فلسفه انتظار و فرج وجود دارد که به انسجام گفتمانی فلسفه فرج نیست. از آنجا که این گفتمان، نویدهای امیدوارکننده و نشاط آفرینی برای بشر حیران شده امروزین در انواع مکاتب و فلسفه ها دارد، می تواند به صورت شایسته گسترش بیابد.

سابقه و هدف: استفاده از بانداژ مچ پا به عنوان یکی از روشهای پیشگیری و نیز کمک کننده در درمان پیچ خوردگی مچ پا بسیار متداول است. هدف از بانداژ مچ پا کمک به حفظ الگوی نرمال بیومکانیک پا (foot) و مچ پاست. علیرغم استفاده فراوان از بانداژ در کلیه ورزشها، دلایل عینی بسیار کمی در این رابطه موجود است. هدف از انجام تحقیق حاضر، تعیین میزان تاثیر بانداژ در تغییر الگوی کینماتیک مچ پا در سه صفحه در طول راه رفتن بر روی زمین می باشد. مواد و روشها: 36 دانشجو (18 دختر و 18 پسر) بدون سابقه پیچ خوردگی مچ پا و با میانگین سنی 3±23 سال و توده بدنی 2±23، در سه گروه بدون بانداژ، بانداژ به روش Gibney close basket weave و پلاسبو بانداژ، با سرعت دلخواه روی زمین راه رفته و اطلاعات کینماتیکی صفحات ساجیتال، فرونتال و عرضی مفصل مچ پای نمونه ها توسط دستگاه پیشرفته آنالیز 3 بعدی حرکت(Qualysis, Sweden)  بررسی گردید.یافته ها: بانداژ مچ پا توانست به طور معنی داری باعث کاهش دامنه سوپینیشن پا در لحظه برخورد پاشنه به زمین شده و نیز باعث کاهش معنی دار میزان حداکثر پلانتار فلکشن و پرونیشن در فاز استانس و سوپینیشن در فاز سوئینگ گردد (p<0.01). مقادیر پلاسبو بانداژ بسیار شبیه به وضعیت بدون بانداژ بود.نتیجه گیری: بانداژ مچ پا توانست با تاثیر بر خلف پا، حرکات سوپینیشن و پلانتار فلکشن مچ پا را محدود نماید. استفاده از بانداژ مچ احتمالا در پیشگیری از پیچ خوردگی مچ پا کمک کننده می باشد.