لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

این آزمایش جهت ارزیابی تاثیر استفاده همزمان از پروبیوتیک و پریبیوتیک در مرغان تخمگذار بر روی جمعیت میکروبی روده ها انجام شد. تعداد 60 مرغ تخمگذار های لاین W-36 در سن 40 هفتگی انتخاب شدند و به مدت 12 هفته جیره های آزمایشی را مصرف نمودند. این آزمایش شامل 4 تیمار و هر تیمار دارای 5 تکرار و هر تکرار شامل 3 نمونه بود و به صورت طرح بلوک کامل تصادفی انجام شد. تیمارها عبارت بودند از: شاهد، جیره پایه + پروبیوتیک، جیره پایه + پریبیوتیک و جیره پایه + پروبیوتیک + پریبیوتیک. در پایان دوره آزمایش، پس از نمونه برداری، شمارش باکتریهای پلی فرم و لاکتوباسیل از انتهای سکوم انجام گردید. نتایج بدست آمده تغییرات معنی داری را در جمعیت کلی فرم ها و لاکتوباسیل های موجود در سکوم نشان ندادند. ولی با این حال نتایج نشان دادند که جمعیت لاکتوباسیل ها در گروه های مصرف کننده پروبیوتیک نسبت به گروه هایی که از پروبیوتیک استفاده نکردند بیشتر بود.

برنج غذای اصلی بیش از نیمی از جمعیت جهان را به خود اختصاص داده است. به طور کلی، برنج در 161 میلیون هکتار زمین کشت شده و سالانه 7/678 میلیون تن شلتوک تولید می شود. جوانه زنی از مهمترین مراحل رشد برنج محسوب می شود. به منظور بررسی روابط بین نشانگرهای AFLP و صفات جوانه زنی، 192 لاین برنج مورد بررسی قرار گرفتند. لاین های در قالب طرح اگمنت با 100 بذر در هر لاین استفاده شد. هدف این بررسی شناسایی نشانگرهای پیوسته به مکان های ژنی کنترل کننده طول ساقه چه، طول ریشه چه، طول کلئوپتیل و درصد جوانه زنی بود. 21 ترکیب آغازگری EcoRI و MseI در کل تعداد 376 نوار تولید نمودند که از این تعداد، 303 نوار چندشکل بودند و به طور متوسط 03/75 درصد چندشکلی داشتند. بیشترین تغییرات طول ساقه چه توسط نشانگرهای E080-M140-11 (55/19 درصد)، E060-M160-11 (92/17 درصد) و E080-M150-11 (87/17 درصد) تبیین شد. نشانگرهای E060-M160-11، E080-M150-11، E110-M150-8 و E120-M150-5 با هر دو صفت طول ساقه چه و طول ریشه چه مرتبط بودند. با توجه به درصد توجیه بالای نشانگرهای ذکر شده و پیوستگی معنی دار آن ها با صفات جوانه زنی، می توان از نشانگرهای حاوی اطلاعات بالای این تحقیق، در برنامه های انتخاب به کمک نشانگر جهت بهبود آن ها استفاده نمود.

به منظور بررسی تنوع ژنتیکی ژنوتیپ های گندم، شناسایی و انتخاب ژنوتیپ های متحمل به خشکی بر اساس شاخص های کمی تحمل به خشکی، تعداد 16 ژنوتیپ گندم در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دو شرایط آبیاری مطلوب و محدود در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی نیشابور طی سال زراعی 88-1387 مورد آزمایش قرار گرفتند. شاخص های مورداستفاده میانگین تولید (MP)، میانگین هندسی تولید (GMP)، میانگین هارمونیک (HMP)، شاخص تحمل به تنش (STI)، شاخص حساسیت به تنش (SSI)، شاخص تحمل (TOL) و شاخص پایداری لین و بینز (Pi) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد در شرایط تنش (Ys) و نیز بیشترین مقادیرMP، GMP، HMP، STIو Pi متعلق به ژنوتیپ شماره 2 بود. تحلیل همبستگی بین شاخص ها و میانگین عملکرد در شرایط آبیاری مطلوب و محدود نشان داد که هر پنج شاخص مذکور برای غربال کردن ژنوتیپ ها مناسب هستند. با توجه به این شاخص ها و عملکرد در دو محیط، بهترین ژنوتیپ های متحمل به تنش خشکی ژنوتیپ های شماره2، 11، 14 بودند. نمودار چند متغیره دوطرفه نشان داد که ژنوتیپ های شماره 2، 11، 14 در مجاورت شاخص های تحمل به خشکی یعنیMP، GMP، HMPوSTI  قرار دارند. نتایج حاصل از تجزیه کلاستر نیز نشان داد که ژنوتیپ های شماره 2، 11 و 14 ژنوتیپ های متحمل به خشکی و ژنوتیپ-های3، 8، 9 و13 لاین های حساس به خشکی می باشند.

این پژوهش به منظور بررسی تنوع ژنتیکی 270 ژنوتیپ سویا، از نظر الگوهای الکتروفورتیک پروتئین دانه، و ارتباط آنها با برخی از ویژگی های دانه مانند درصد روغن، درصد پروتئین، برخی از ترکیبات شیمیایی و وزن صد دانه انجام شد. از میان روش های الکتروفورز، غلظت های 10 و 4.5 درصد اکریلامید به ترتیب برای ژل های اصلی و پایه، غلظت 13.5 میلی گرم در میلی لیتر بافر استخراج عصاره پروتئین، 10 میکرولیتر تزریق نمونه در داخل چاهک های ژل، 2.5 میلی آمپر، و دو ساعت رنگ آمیزی، مناسب ترین تلفیق برای به دست آوردن نوارهای واضح و جداگانه پروتئینی تشخیص داده شد. نتایج الکتروفورز پروتئین ها، 30 نوار را بر مبنای خرکت نسبی روی ژل آشکارساخت، که تنها پنج عدد ازآنها در میان ژنوتیپ ها چند شکلی نشان دادند. به طور کلی، هشت الگوی متفاوت الکتروفورتیک در میان ژنوتیپ ها تشخیص داده شد. تجزیه خوشه ای ژنوتیپ ها بر پایه ارزیابی کیفی نوارهایی که چند شکلی نشان دادند آنها را در هشت گروه، و تجزیه خوشه ای نوارهای متغیر در ژنوتیپ ها آنها در سه گروه جداگانه دسته بندی کرد. ضریب تطابق ساده میان نوارهای با حرکت 2.5 و 49.5 درصد برابر صفر بود، که بیانگر عدم ظهور هم زمان این دو نوار با هم می باشد. احتمالا این نوارها توسط یک ژن کنترل می گردند، که در ژنوتیپ های هموزیگوت غالب و مغلوب به صورت یک نوار منفرد ظاهر شده و موقعیت متفاوتی را روی ژل پیدا می کنند. اختلاف میان الگوهای پروتئینی از نظر درصد پروتئین و درصد روغن دانه معنی دار بود. ضرایب هم بستگی میان نوارهای پروتئینی متغیر در ژنوتیپ ها و صفات مورد بررسی نشان داد که نوارهای پروتئینی با حرکت نسبی 3.5 و 49.5 درصد به ترتیب دارای هم بستگی مثبت و معنی دار با درصد پروتئین و فسفر دانه می باشند. ژنوتیپ های الگوهای پروتئینی دارای نواربا حرکت نسبی 49.5 درصد، بیشترین درصد فسفر دانه را داشتند. رنگ ناف دانه ژنوتیپ های حاوی نوار پروتئینی با حرکت نسبی 52 درصد سیاه بود.

در این مطالعه تنوع ژنتیکی و روابط خویشاوندی 70 لاین و رقم مورد استفاده در برنامه های اصلاح مقاومت به زنگ گندم در کشور با استفاده از 40 نشانگر ریزماهواره بررسی شد. در مجموع 390 الل چند شکل با میانگین 26/9 الل به ازای هر جایگاه ریزماهواره در ژنوتیپ ها تکثیر شد. نشانگر Xbarc87 و جایگاه دوم نشانگر Xbarc165 با 3 الل کمترین تعداد و نشانگر  Xgwm46 با 18 الل بیشترین تعداد الل را دارا بودند. میزان اطلاعات چندشکلی برای نشانگرهای مورد بررسی از 36/0 تا 90/0 با میانگین 019/0±73/0 متغیر بود. گروه بندی ژنوتیپ ها با استفاده از الگوریتم eighbor Joining  بر اساس ضریب فاصله راجر بیشترین مطابقت را با اطلاعات شجره ای در دسترس ژنوتیپ ها داشت. تجزیه واریانس مولکولی برای تعیین تعداد مطلوب گروه نشان داد که بیشترین تمایز بین گروه ها در نقطه برش دندروگرام با شش گروه ایجاد می شود. با شش گروه، واریانس بین گروه ها حدود 57% واریانس مولکولی بین ژنوتیپ ها را تبیین کرد. در این گروه بندی، اغلب ژنوتیپ ها با شجره مشترک با هم گروه بندی شدند. بر اساس تجزیه واریانس مولکولی، بیشترین ناهمگنی مربوط به گروه سوم با تبیین 6/16% واریانس کل و بیشترین همگنی مربوط به گروه دوم با حدود 00/1% واریانس کل مولکولی بود. برای گروه های شش گانه 123 الل اختصاصی شناسایی شد که بیشترین آن به گروه سوم و کمترین آن به گروه دوم تعلق داشت.

این آزمایش به منظور بررسی اثر نمک های کلسیمی اسید چرب بر صفات تولیدی مرغهای تخمگذار اجرا گردید. در این آزمایش ابتدا نمک کلسیمی اسید چرب ساخته شد و سپس انرژی متابولیسمی تصحیح شده برای ازت اسید چرب و نمک کلسیمی آن به روش بیولوژیکی و با استفاده از روش تجزیه ضریب تابعیت تعیین گردید. انرژی متابولیسمی تصحیح شده برای ازت اسید چرب و نمک کلسیمی آن به ترتیب 6588 (کیلوکالری بر کیلوگرم) و 5760 (کیلوکالری بر کیلوگرم) برآورد گردید. سپس به منظور بررسی اثر اسید چرب و نمک های کلسیمی آن بر صفات تولیدی مرغهای تخمگذار، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با 7 گروه آزمایشی در 3 تکرار بر روی 189 قطعه مرغ تخمگذار از نژاد لگهورن سفید، آمیخته تجاری "های-لاین" در سن 52 هفتگی با تولید تخم مرغ و وزن بدن یکسان انجام شد و دوره آزمایش 12 هفته بود. جیره های آزمایشی عبارت بودند از: 1) جیره شاهد، 2) جیره حاوی 5/1 درصد اسید چرب، 3) جیره حاوی 3 درصد اسید چرب، 4) جیره حاوی 4.5 درصد اسید چرب، 5) جیره حاوی 1.5 درصد نمک کلسیمی، 6) جیره حاوی 3 درصد نمک کلسیمی، 7) جیره حاوی 4.5 درصد نمک کلسیمی. بین جیره های آزمایشی اختلاف معنی داری (P<0/05) در وزن تخم مرغ، کیفیت داخلی تخم مرغ، وزن و درصد پوسته مشاهده نگردید. اما بین جیره های آزمایشی از نظر درصد تخمگذاری، تولید روزانه تخم مرغ، مصرف خوراک، ضریب تبدیل غذایی و هزینه خوراک به ازای تولید هر کیلوگرم تخم مرغ تفاوت معنی داری وجود داشت (P<0/05). بیشترین درصد تخمگذاری، تولید روزانه تخم مرغ (گرم روز مرغ) و مطلوبترین ضریب تبدیل و هزینه خوراک برای تولید هر کیلوگرم تخم مرغ مربوط به جیره حاوی 4.5 درصد نمک اسید چرب بود. بیشترین میزان مصرف خوراک متعلق به جیره شاهد و کمترین آن مربوط به جیره حاوی 3 درصد نمک اسید چرب بود. نتایج نشان داد که استفاده از اسیدهای چرب تا میزان 4.5 درصد در جیره و همچنین نمک های کلسیمی اسید چرب تا سطح 3 درصد جیره می تواند عملکرد مرغهای تخمگذار را بهبود بخشد و هزین هخوراک به ازای تولید هر کیلوگرم تخم مرغ را کاهش دهد. همچنین سطح 3 درصد نمک کلسیمی در جیره می تواند به خوبی جایگزین سطوح تا 4.5 درصد اسید چرب گردد ولی سطح 4.5 درصد نمک کلسیمی باعث عملکرد بهتر مرغ تخمگذار در مقایسه با جیره شاهد نگردید.

نماتد سیستی سویا (SCN) مهمترین آفت سویا در سرتاسر دنیا محسوب میشود. لاین PI494182 یک منبع جدید مقاومت به نژادهای 3 و 5 SCN می باشد. هدف اصلی این مطالعه یافتن QTLهای مقاومت به نژاد SCN 3 در این منبع جدید مقاومت و بررسی کارایی انتخاب به کمک نشانگر (MAS) برای SCN است. جمعیت مورد استفاده شامل 162 لاین F3:4 بود که از تلاقی بین لاین مقاوم PI494182 و رقم حساس Skylla بدست آمد. 137 نشانگر چند شکل SSR که 18 گروه لینکاژی را پوشش می دادند مورد استفاده واقع شدند. در آزمون تک نشانگری (SMA) 20 نشانگر از گروههای لینکاژی A2, B2, F, G, N ارتباط معنی داری با مقاومت به نژاد 3 نشان دادند. در مکان یابی فاصله ای مرکب (CIM) یک QTL معنی دار در گروه لینکاژی G نزدیک ژن rhg1 و QTL دیگری در گروه لینکاژی A2 نزدیک لوکوس I و ژن Rhg4 یافت شد. انتخاب به کمک نشانگر با استفاده از نزدیکترین نشانگرها به QTLهای یافت شده برای مقاومت به نژاد SCN3 کاملا موثر بود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

تحقیق حاضر، به منظور ارزیابی واکنش 18 رقم برنج (Oryza sativa L.) مشتمل بر 15 رقم برنج ایرانی و سه رقم خارجی، برای کالوس زایی و باززایی گیاهچه از کالوس با کشت جنین نارس نسبت به سه محیط کشت MS،LS  و N6 اجرا گردید. میزان کالوس دهی با استفاده از صفات قطر کالوس، وزن تر و وزن خشک مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس با انتقال کالوس های تولیدی از سه محیط کشت ذکر شده به محیط کشت باززایی(MSR) ، و از طریق سنجش درصد گیاهچه های تولید شده از کالوس ها، میزان باززایی اندازه گیری گردید.نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری هم از لحاظ کالوس زایی و هم باززایی بین ارقام وجود دارد (P<0.01) در مرحله کالوس زایی، از نظر قطر کالوس، ارقام نعمت و چرام-2 به ترتیب با متوسط قطر 4.83 و 4.6 میلی متر به عنوان ژنوتیپ های برتر شناخته شدند. از نظر وزن تر کالوس ارقام نعمت، چرام-2 تا سپیدرود، طارم محلی و لاین های خارجی 33IRCTN91 و IRFAON-30 به طور معنی داری بهتر از سایرین بودند. ارقام نعمت، زاینده رود و لاین 33IRCTN91 بالاترین درصد محتویات آبی را داشتند. از نظر باززایی، لاین 33IRCTN91 و ارقام عنبربو محلی، نعمت، چرام-2 و طارم محلی بیشترین میزان باززایی گیاهچه از کالوس را دارا بودند. از هر دو جنبه کالوس زایی و باززایی بین محیط های کشت تفاوت معنی دار وجود داشت.بدین ترتیب که از لحاظ قطر کالوس، وزن تر، و میزان باززایی، محیط های کشت MS و N6 با یکدیگر تفاوت معنی داری نداشتند، ولی نسبت به محیط کشت LS، به طور معنی داری برتر بودند (P<0.01). کالوس هایی که در محیط کشتMS  رشد یافتند، بیشترین و در محیط کشت LS، کمترین درصد آب را داشتند. محیط کشت MS و N6 برای کشت این ویترو جنین نارس برنج مناسب تشخیص داده شد، و از بین ارقام مورد مطالعه، ارقام نعمت و چرام-2 به عنوان ارقام برتر از لحاظ کالوس دهی و میزان بازززایی گیاهچه شناخته شدند. هم چنین، برنج های ژاپونیکای مورد مطالعه در زمره بهترین ارقام از نظر میزان باززایی گیاهچه بودند. مطالعه روابط هم بستگی بین صفات نشان داد که بین صفت کالوس زایی و باززایی گیاهچه، هم بستگی معنی داری وجود ندارد، و این دو صفت مستقل از هم عمل می کنند.