زمینه و هدف: آندومتریت پس از سزارین و عفونت زخم عوارض قابل ملاحظه ای را با وجود به کارگرفتن راهبردهای متفاوت به جای می گذارد. زایمان به روش سزارین، شایعترین عمل جراحی باز شکم است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثرات پیشگیرانه شستشوی واژن با بتادین بر روی آندومتریت و عفونت زخم پس از سزارین انجام شد.روش تحقیق: این مطالعه که به صورت کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده انجام شد، 526 زن باردار که کاندید سزارین بودند، به صورت تصادفی انتخاب و مورد تحقیق قرار گرفتند. افراد با حاملگی کمتر از 37 هفته، جفت پرویا، وجود کوریوامنیوتیت، آنمی شدید (هماتوکریت کمتر از 30%)، دیابت، چاقی کشنده (وزن بیشتر از 114 کیلوگرم)، دفع مکونیوم، حاملگی دوقلو و بیشتر، القای زایمان طولانی مدت (بیشتر از 10 ساعت)، توقف نزول در جایگاه های پایین (صفر و بیشتر)، کیسه آب پاره طولانی (بیشتر از 18 ساعت) از مطالعه حذف شدند. برای نیمی از بیماران (263 نفر) شستشوی شکم به تنهایی و برای گروه دیگر (مورد) شستشوی شکم به همراه شستشوی واژن با بتادین قبل از عمل انجام شد. تمام بیماران در زمان کلامپ بند ناف آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک دریافت نمودند. بیماران از نظر وجود آندومتریت (تب 38.4 درجه سانتیگراد یا بالاتر بعد از 24 ساعت اول پس از عمل همراه با تندرنس رحم در غیاب عفونت سایر نقاط) و عفونت زخم پس از عمل بررسی شدند.یافته ها: میزان بروز آندومتریت در گروه مورد 3.4% و درگروه شاهد 4.6% بود (P=0.50) میزان عفونت زخم در گروه مورد 1.5% و در گروه شاهد 1.9% بود که ار نظر آماری تفاوت معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: شستشوی واژینال با بتادین قبل از سزارین تاثیری در کاهش میزان آندومتریت پس از عمل ندارد.

سابقه و هدف: در سال های اخیر ایمونوتراپی با استفاده از سلول های T مهندسی شده دارای گیرنده کایمریک (CAR T cells)، به عنوان درمانی نوین و امیدبخش برای برخی بیماری ها بویژه سرطان مورد توجه قرار گرفته است. فرایند تولید سلول CAR T یک فرآیند چند مرحله ای، پیچیده، زمانبر و هزینه بر می باشد. یکی از مراحل مهم در تولید سلول CAR T تکثیر این سلول ها به میزان مناسب برای تزریق می باشد. از این رو هدف مطالعه حاضر بررسی روش های تکثیر سلول های CAR T انسانی در شرایط برون تنی (ex vivo) بود. مواد و روش ها: در این مطالعه پس از تهیه سلول های مهندسی شده CAR T اختصاصی علیه آنتی ژن توموری MUC1، این سلول ها با استفاده از rIL-2، anti-CD3/C28 Dynadeads و allogeneic PBMC (روش تکثیر سریع: REP) در مدت 14 روز تکثیر شده و با یکدیگر مقایسه شدند. یافته ها: نتایج نشان داد استفاده از آنتی بادی های anti-CD3/CD28 در نسبت های موثر 1: 1 و 1: 3 (بید: سلول) به همراه (IU100) rIL-2 منجر به افزایش 27/5 برابری در تعداد سلول ها شد، ولی استفاده از rIL-2 به تنهایی و یاallogeneic PBMC نهایتا منجر به افزایش (به ترتیب) حدود 4/5 و 9 برابری شدند. استنتاج: استفاده از anti-CD3/CD28 به همراه rIL-2 می تواند هر سه سیگنال مورد نیاز برای فعال سازی و تکثیر سلول های T را فراهم آورد، که می تواند جایگزین مناسبی برای روش های تکثیر پرهزینه و نیازمند تجیهزات گران سلول های CAR T برای مطالعات حیوانی و انسانی باشد.

یکی از مسایل مهم در طراحی سدهای بتنی قوسی، کنترل و محدودسازی میزان نشت جریان از بالادست به پایین دست از طریق تکیه گاه ها است. به دلیل شدت بارهای وارد شده از سد به تکیه گاه، معمولا سدهای بتنی قوسی را در ساختگاه هایی بنا می-کنند که توده سنگ تکیه گاه های آن از شرایط سختی و مقاومت کافی برخوردار باشند.با این حال سنگ های سخت و مقاوم به - دلیل ماهیت شکننده، همواره حاوی تعدادی درزه یا ناپیوستگی هستند.از آنجا که این ناپیوستگی ها به عنوان مجاری جریان می توانند موجب تراوش زیاد آب از طریق تکیه گاه شده و حتی باعث ناپایداری تکیه گاه ها شوند، لذا باید از نظر هیدرولیکی و همچنین مکانیکی به طور کامل مورد بررسی قرار گیرند. در این تحقیق سعی شده است که تاثیر مشخصات هندسی ناپیوستگی ها مانند امتداد دسته  درزه ها و میزان شکاف دهانه آنها - بر رفتار هیدرولیکی تکیه گاه و میزان نشت از داخل آن مورد مطالعه قرار گیرد. همچنین تاثیر میزان شکاف دهانه ناپیوستگی ها که پارامتری هیدرولیکی محسوب می شود بر ایمنی تکیه گاه بررسی شده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که مشخصات هندسی ناپیوستگی ها تاثیر قابل ملاحظه و تعیین کننده ای بر میزان نشت از توده سنگ تکیه گاه داشته و در مواردی می توانند ایمنی تکیه گاه را نیز به خطر بیندازد.

مقدمه: هدف از مطالعه ی حاضر، بررسی تاثیر تمرینات استقامتی و عصاره ی گزنه بر بیان ژن COX-1 و COX-2 در موش های مبتلا به سرطان ملانوما بود. روش ها: در این مطالعه، 20 سر موش صحرایی نر بالغ به صورت تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند: 1. شاهد، 2. تمرین بدنی، 3. عصاره ی گزنه، 4. تمرین بدنی + عصاره ی گزنه تقسیم شدند. یک هفته پس از القاء سرطان ملانوما، گروه تجربی میزان mg/kg/day30 عصاره ی اتانولی گیاه گزنه را به روش خوراکی و به مدت 8 هفته مصرف کردند. برنامه ی تمرین شامل 30 دقیقه دویدن روی تردمیل بدون شیب و با سرعت 16 متر در دقیقه برای هفته ی اول بود و هر هفته یک متر بر دقیقه اضافه شد تا در هفته ی هشتم به 22 متر بر دقیقه رسید. برای اندازه گیری میزان بیان ژن COX-1 و COX-2 از روش RT PCRاستفاده شد. یافته ها: مصرف عصاره ی گزنه و تمرینات استقامتی موجب تغییرات معنی دار سطوح COX-2 در گروه های تجربی در مقایسه با گروه شاهد شد. مقادیر COX-2 در گروه های عصاره و ترکیبی در مقایسه با گروه شاهد کاهش معنی داری یافت. همچنین نتایج نشان داد که سطوح COX-1 تغییرات معنی داری در بین گروه های تجربی و شاهد نداشت. نتیجه گیری: نتایج مطالعه ی حاضر نشان داد، ترکیبات شیمیایی موجود در عصاره ی گزنه مانند فلاونوییدها، ترپن ها، اسیدهای چرب و فنولیک ها ممکن است مسوول اثر ضد آپوپتوز و ضدسرطانی باشند. همچنین تمرینات استقامتی سبب کاهش معنی دار در مقادیر COX2 نسبت به گروه شاهد شد.

کنگره دهم به مدت 4 روز شامل 1 روز دوره تکمیلی بیماری های گوارش وِیژه متخصصین داخلی و 3 روز برنامه علمی از تاریخ 18 لغایت 21 آبان ماه 1389 برگزار شد. در این کنگره 600 نفر از پزشکان رشته های مختلف از سراسر کشور حضور داشتند. در روز اول دوره تکمیلی برگزار شد که در این مطالب کاربردی و جدید در زمینه بیماری های کبدی شامل نارسایی حاد کبدی و هپاتیت Bو C و ارائه شد. مباحث این روز شامل بیماری های کبدی و دستگاه گوارش بود و لذا در ادامه برنامه، بیماری های مربوط به سرطان های دستگاه گوارش فوقانی و تحتانی و عوارض مربوط به جراحی های دستگاه گوارش و کبد و درمان و کنترل آنها مورد بحث قرار گرفت.

هدف: تعیین میزان بقای بیماران مبتلا به سرطان یکی از روش هایی است که از طریق آن می توان به گسترش بهتر خدمات پیشگیری و درمانی و اجرای برنامه های غربالگری سرطان کمک کرد. هدف از انجام این مطالعه، تعیین میزان بقاء سرطان پستان و بررسی عوامل مؤثر بر آن می باشد. روش ها: در مرکز ثبت سرطان معاونت بهداشتی استان هرمزگان تعداد 212 نفر با تشخیص اولیه سرطان پستان، ثبت شده بود. از روش کاپلان-مایر برای تعیین میزان بقا و تعیین عوامل خطر مؤثر بر بقا از مدل رگرسیونی مخاطرات متناسب کاکس استفاده شد. جهت انجام کلیه آزمون ها، میزان خطا 5 درصد در نظر گرفته شد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزارSPSS انجام شد. یافته ها: نتایج نشان می دهد که میزان بقای پنج ساله در بیماران مبتلا به سرطان پستان 2/80 درصد می باشد. خطر مرگ در افرادی که در مراحل ابتدایی سرطان تشخیص داده شده اند، نسبت به افرادی که در مراحل پیشرفته تشخیص داده شده اند، کمتر (482/0-097/0CI: ، 22/0HR=) می باشد. خطر مرگ در افراد با تحصیلات 8 کلاس و کمتر 267/0 (753/0-094/0, CI: 27/0=(HR و در افراد با تحصیلات بیش از هشت کلاس 254/0 (664/0-097/0 CI: ، 36/0=(HR می باشد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه، توصیه به اجرای برنامه های غربالگری و تشخیص زودتر بیماری در زنان با سطح تحصیلات پایین به صورت گسترده به ویژه در اولین سطح نظام بهداشتی و ارجاع سریع و به موقع افراد مشکوک ضرورت دارد.

زمینه بهبود شرایط زندگی، افزایش طول عمر و امید به زندگی، پدیده سالمندی را در جوامع مختلف در پی داشته است. به تبع آن سبک زندگی سالمندان و بیماری های مزمن مرتبط با سالمندی را دگرگون ساخته است. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی ارتباط سبک زندگی با بیماری های مزمن سالمندان در شهر گناباد در سال 1398 انجام شد. روش کار در این پژوهش توصیفی-تحلیلی 600 سالمند ساکن شهر گناباد به صورت طبقه ای از جمعیت تحت پوشش مراکز سلامت جامعه گناباد انتخاب و وارد مطالعه شدند. داده ها به کمک دو پرسشنامه سبک زندگی و بیماری های مزمن مرتبط با دوران سالمندی به روش مصاحبه جمع آوری شد و با نرم افزار SPSS نسخه 23 و آزمون های تی مستقل، تی زوجی، کای مجذور و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 05/0 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها مشارکت کنندگان در پژوهش، 321 نفر (53/5 درصد) مرد و 279 نفر (46/5 درصد) زن با میانگین سن 8/47±, 68/47 سال بودند. سبک زندگی سالمندان، 0/7 درصد مطلوب، 36/2 درصد متوسط و 62/8 درصد نامطلوب و فراوانی بیماری های قلبی 31/3 درصد، فشارخون 42/8 درصد، سکته قلبی 8/2 درصد، سکته مغزی 4/8 درصد، دیابت 17/8 درصد، سرطان 6/5 درصد، تنگی نفس 17/3 درصد، سوتغذیه 5/2 درصد، یبوست 16/3 درصد، آرتروز 27/3 درصد، استیوپروز 21/3 درصد، افسردگی 12/8 درصد، مشکلات ادراری 20 درصد، مشکلات بینایی 12/3درصد، مشکلات شنوایی 12/2 درصد و مشکلات خواب 14 درصد بود. بین سبک زندگی و جنسیت رابطه معنی داری وجود داشت (0/001=P) طوری که میانگین سبک زندگی مردان بالاتر از زنان بود. همچنین بین سن و سبک زندگی رابطه منفی و معنی داری وجود داشت (0/001>P) طوری که با افزایش سن، میانگین سبک زندگی کاهش می یابد. سبک زندگی در مقاطع تحصیلی تفاوت معنی داری داشت (0/34-=r). نتیجه گیری با توجه به درصد بالای بیماری های مزمن و سبک زندگی نامطلوب در افراد مسن و ارتباط سبک زندگی با بیماری های مزمن، غربالگری و نظارت بر بیماری های مزمن و بهبود شیوه زندگی سالمندان باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. پیامدهای عملی. از سبک زندگی سالمندان و بیماری های مرتبط با آن در مناطق مختلف کشور اطلاعات روشن و دقیقی در دست نیست، بنابراین این مطالعه به درک بهتر سبک زندگی سالمندان و بیماری های مزمن مرتبط با آن کمک می کند و با آگاهی از آنها می توان استراتژی ها و مداخلات موثرتری را جهت بهبود سبک زندگی سالمندان در راستای پیشگیری و کنترل بیماری های مزمن تهدیدکننده سالمندان طراحی کرد.

به نظر می رسد روش دوزیمتری in vivo روشی مناسب برای اطمینان حاصل کردن از کیفیت(quality assurance) رادیوتراپی با CO-60 باشد و می تواند جزء برنامه روزمره بخشهای رادیوتراپی قرار گیرد. در این بررسی به روش دوزیمتری in vivo مقدار دوز نقاط ورودی و خروجی بدن برای 30 بیمار مبتلا به سرطان پستان در میدان مماسی توسط تراشه های ترمولومینسانس (TLD) در بخش رادیوتراپی بیمارستان امام خمینی اندازه گیری شد. در این بررسی تراشه های TLD در برابر آشکارساز فارمر SSDL (Secondary Standard Dosimetry Laboratory) سازمان انرژی اتمی ایران کالیبره شدند. همچنین فاکتورهای اصلاح کننده برای انتقال شرایط مرجع به شرایط بالینی بیمار در ازای تغییر اندازه میدان، فاصله منبع تا سطح پوست، ضخامت، زاویه تابش و پرتوهای پراکنده برگشتی اندازه گیری و منحنیهای مربوطه رسم شد. در این تحقیق، برای اندازه گیری دوز نقاط میانی بیماران، دوز نقاط ورودی، خروجی و میانی در فانتوم لایه ای طراحی شده از جنس پرسپکس اندازه گیری شد سپس با دوزیمتری نقاط ورودی و خروجی بیماران با تراشه های TLD دوز نقطه میانی محاسبه گردید. دوز نقاط اندازه گیری شده با دوز محاسبـــه شده در طرح درمان بیمار مقایســـه و میـــزان انحراف نسبی آنها به دست آمد و نتایـــج کلـــی به صورت هیستوگرام رســـم شـــد. با توجــــه بــــه حداکثـــر خطای مجــــاز توصیـــه شده توسط ICRU (Internatinal Comission on Radiation Units and Measurements)(5%) میزان خطاهای خارج از استاندارد مشخص شدند. مقایسه هیستوگرام نقاط ورودی، میانی و خروجی با میانگینهای 95/1%، 87/6% و 3/4% و انحراف استانداردهای 5%، 5/6% و 11% اختلاف معناداری را تنها بین نقاط ورودی و میانی نشان داد. با توجه به مقادیر انحراف استاندارد، گستردگی خطا در نقطه خروجی نسبت به نقطه ورودی مشخص می گردد که می تواند به علت وجود منابع ایجاد کننده خطای بیشتر در این نقطه باشد. تجزیه و تحلیل بیشتر هیستوگرامها به صورت میدانهای جداگانه برای میدانهای مماسی داخلی و خارجی نشان داد که این اختلاف برای نقطه خروجی معنی دار می باشد (PValue=0.01) که می تواند ناشی از خطای الگوریتمهای محاسباتی و خطاهای مربوط به تنظیم بیمار باشد. بطور خلاصه منابع خطای این تحقیق که توسط دوزیمتری in vivo مشخص شد عبارت بودند از: خطا در الگوریتمهای محاسباتی بخصوص خطا در محاسبه ناهمگنی ها و انحنای بیمار، خطا در تنظیم بیمار (set-up)، حرکت بیمار، خطای خروجی دستگاه و خطای ناشی از انتقال اطلاعات. هدف از انجام این تحقیق تشخیص و تعیین مقدار خطاهای ایجاد شده در پایان درمان بیمار بوده است. بنابراین روش دوزیمتری in vivo می تواند نقش مهمی در اجرای کنترل کیفی (Q.C) بخش رادیوتراپی جهت ارتقای کیفی درمان بیماران داشته باشد.

مقدمه: در دهه ی گذشته نگاه ویژه­ ای به تصویر­ برداری نوری به­ خصوص فلورسانس شده است. در جراحی تومور، برداشتن حاشیه ی مناسب یک عامل مهم در بهبود سرطان محسوب می­ شود. تصویر­ برداری فلورسانس امکان برداشتن تومور با تعیین مرز مناسب در حین جراحی را به جراح می­ دهد. در روش تصویر­ برداری فلورسنت با استفاده از سلول­ های بیان­ کننده ی GFP مثبت، به­ هنگام جراحی به­ صورت همزمان کمترین بافت سالم از بدن بیمار جدا می­ شود. روش بررسی: در این مقاله استفاده از تصویر­ برداری نوری برای هدایت و تصمیم­ گیری حین جراحی بررسی شده است. برای تعیین مرز تومور سلول­ های بیان­ کننده ی GFP مثبت به 10 موش تزریق شد و تصویر­ برداری و جراحی بر­ روی هر موش صورت گرفت و حاشیه ی تومورها برای بررسی به پاتولوژی فرستاده شد. یافته­ ها: جراحی با کمک تصویر­ برداری نوری یک ابزار قدرتمند برای مراقبت­ های جراحی و درمان سرطان می­ باشد. از­ طرفی سلول­ های بیان­ کننده ی GFP مثبت به­ عنوان یک ماده ی حاجب غیر هدفمند برای تعیین مرز تومور مناسب می­ باشد. نتیجه­ گیری: پیشرفت­ های قابل توجه در استراتژی­ های تصویربرداری نوری در زمان واقعی برای تشخیص تومور حین جراحی و ارزیابی حاشیه به­ دست آمده است. تصویربرداری نوری برای دستیابی به بالاترین درصد حاشیه ی جراحی منفی و در تشخیص زود­ هنگام متاستازها در دهه ی آینده حرف­ های زیادی برای گفتن دارد.

زمینه و هدف: سرطان به عنوان یکی از مهم ترین مشکلات بهداشتی در سراسر جهان شناخته می شود و اگر شیوع آن به همین نحو افزایش یابد، بنا بر تخمین سازمان ملل از هر 5 نفر یک نفر حتماً به یکی از اَشکال سرطان مبتلا می گردد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر شادمانی درونی و کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد. روش پژوهش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان جوان 20 تا 45 سال مبتلا به سرطان پستان که با توجه به معاینات بالینی و آزمایشگاهی توسط متخصص، تشخیص قطعی بیماری سرطان پستان دریافت کردند، بود. از این بین تعداد 30 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد) و گواه به صورت تصادفی جایگزین شدند (15 نفر در هر گروه). سپس گروه آزمایش در 10جلسه 90 دقیقه ای (هفته ای یک جلسه) با روش های روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد براساس پروتکل هیز و همکاران (2004) تحت درمان قرار گرفتند و گروه لیست انتظار تا پایان پیگیری تحت هیچ گونه مداخله ای قرار نگرفت. داده ها با کمک پرسشنامه­, های شادمانی درونی آرگایل (2001)، پرسشنامه کیفیت زندگی (SF-36) جمع آوری و از طریق آزمون تحلیل واریانس با اندازه­, گیری مکرر و با استفاده از نرم افزار SPSS-22 تحلیل شد. یافته ­, ها: نتایج پژوهش نشان داد که روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر شادمانی درونی (001/0>P) و کیفیت زندگی (001/0>P) زنان مبتلا به سرطان پستان اثربخش است. نتیجه ­, گیری: در نتیجه، متخصصان سلامت می توانند از روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد در کنار سایر روش های درمانی برای بهبود شادمانی درونی و کیفیت زندگی گروه های آسیب پذیر از جمله مبتلایان به سرطان پستان استفاده کنند.