به منظور مطالعه اثرات سه عنصر نیتروژن، بور و گوگرد بر عملکرد، اجزای عملکرد، میزان روغن و پروتئین دانه گلرنگ  (Carthamus tinctorius L.) رقم محلی اصفهان، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. تیمارها شامل نیتروژن در سه سطح (46، 92 و 138 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) از منبع اوره، بور در دو سطح (0 و 0.7 کیلوگرم بور خالص در هکتار) از منبع اسید بوریک و گوگرد در سه سطح (0، 150 و 300 کیلوگرم گوگرد در هکتار) از منبع گوگرد پودری بودند. نتایج حاصل نشان داد که با افزایش میزان نیتروژن، عملکرد دانه، تعداد غوزه و درصد پروتئین به طور بسیار معنی داری افزایش یافت ((P<0.01. اما تعداد دانه در غوزه، وزن هزار دانه و درصد روغن به طور بسیار معنی داری کاهش یافت ((P<0.01. با افزایش میزان گوگرد، عملکرد دانه، تعداد غوزه، تعداد دانه در غوزه و درصد روغن و پروتئین نیز به طور بسیار معنی داری افزایش یافت ((P<0.01. همچنین بور به طور بسیار معنی داری سبب افزایش درصد روغن و پروتئین دانه گردید. در مجموع بالاترین میزان عملکرد دانه (264.177 گرم در مترمربع) از تیمار 138 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار به دست آمد. بهترین درصد روغن مربوط به اثر متقابل سه گانه نیتروژن 46، گوگرد 150 و بور 0.7 کیلوگرم در هکتار به میزان 42.1 درصد و کمترین آن مربوط به تیمار نیتروژن 138، گوگرد و بور صفر کیلوگرم در هکتار به میزان 15 درصد بود. بهترین درصد پروتئین از تیمار نیتروژن 92، گوگرد 150 و بور 0.7 کیلوگرم در هکتار به میزان 21.17 درصد و کمترین آن از تیمار نیتروژن 46، گوگرد و بور صفر کیلوگرم در هکتار به میزان 10.1 درصد حاصل شد. انجام تحقیقات بیشتر در مورد سایر عناصر غذایی و ارقام مختلف گلرنگ پیشنهاد می گردد.

کاربید بور (B4C) به دلیل خواصی مانند سختی بالا، مدول یانگ بالا و وزن مخصوص پائین بسیار مورد توجه است، با این حال کاربرد آن به علت مشکل در سینتر پذیری و چقرمگی شکست پائین نسبتا محدود شده است. به دست آوردن کاربید بور با دانسیته بالا بدون افزودنی در سینتر بدون فشار غیرممکن است. در این مقاله اثر افزودنی های فلزی مختلف که منجر به افزایش فاز مذاب در سیستم کاربید بور می شوند، بررسی شده است. افزودن برخی از این مواد علاوه بر افزایش خواص مکانیکی محصول نهایی منجر به افزایش دانسیته کاربید بور تا 99 درصد شده است.

دشت بوکان، از دشت های مهم استان آذربایجان غربی است که در آن، آب زیرزمینی مهم ترین منبع مورد استفاده برای مصارف خانگی، کشاورزی و صنعتی می باشد. هدف از این مطالعه، بررسی عوامل طبیعی و انسانی مؤثر بر کیفیت آبخوان این دشت می باشد. به این منظور، از آب چشمه و چاه های منطقه نمونه برداری و پارامترهای هیدروژئوشیمیایی، غلظت یونهای اصلی و عناصر بالقوّه سمی اندازه گیری شد. بر اساس موقعیت قرارگیری نمونه ها بر روی نمودار پایپر، آب های زیرزمینی دشت بوکان دارای تیپ بی کربناته و رخساره ی کلسیکی بوده و در تعادل با کانیهای کربناته می باشد. در آبخوان دشت بوکان، نمونه های آب از نظر pH، هدایت الکتریکی، جامدات حل شده کل و غلظت یونهای اصلی، برای مصارف شرب مناسب هستند، اما غلظت عناصر کادمیم، سرب و سلنیم نسبت به استانداردهای سازمان بهداشت جهانی برای آشامیدن، بالاتر است. برای عناصر سرب، روی، کادمیم، آرسنیک و مولیبدن، شیل های سیاه و برای کروم و بور، فاضلاب های خانگی به عنوان منشاء معرفی شدند. همچنین کودهای شیمیایی، منشاء احتمالی منگنز، سلنیم و مس در آبخوان این دشت می-باشد. بر اساس نتایج، آبهای زیرزمینی مورد مطالعه، برای مصارف کشاورزی مناسب و برای مصارف صنعتی نامناسب هستند.

به منظور بررسی اثر بور و دو منبع روی بر رشد و ترکیب شیمیایی برنج (Oryza sativa L.) در یک خاک آهکی(fine، mixed، mesic،Fluventic Haploxerepts)، آزمایشی در گلخانه به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با هفت سطح بور (40، 20، 10، 5، 2.5، 0 و80 میلی گرم بور در کیلوگرم خاک به صورت اسید بوریک)، سه سطح روی (5، 0 و 10 میلی گرم روی در کیلوگرم خاک از دو منبع سولفات و اکسید روی) و در سه تکرار بر روی برنج رقم قصرالدشتی انجام گرفت. کاربرد روی باعث افزایش معنی دار تعداد پنجه، عملکرد ماده خشک و نیز غلظت روی، بور و پتاسیم در بافت گیاهی برنج گردید. غلظت فسفر با مصرف روی کاهش قابل توجه ای یافت ولی غلظت آهن تحت تاثیر قرار نگرفت. مصرف بور باعث افزایش غلظت بور ، فسفر و پتاسیم در گیاه شد ولی غلظت آهن را کاهش داد. در صورت عدم کاربرد روی، مصرف بور در سطح 2.5 میلی گرم باعث افزایش قابل توجه عملکرد ماده خشک گردید. در حضور مقادیر مناسب روی از هر کدام از دو منبع افزایش ماده خشک تا سطح 5 میلی گرم بور در کیلوگرم ادامه یافت. نتایج همچنین نشان می دهند که کاربرد روی در خاکهای با بور نسبتا زیاد قادر به کاهش اثرات سوء سمیت بور و درنتیجه افزایش عملکرد برنج می باشد.

در این پژوهش اثر انجام فرایند اکستروژن داغ بر خواص و ریز ساختار کامپوزیت آلومینیومA-356 بررسی شد. برای ساخت کامپوزیت به روش ریخته گری گردابی، ذرات کاربید بور با قطر میانگین 300nm، به مقدار 3 درصد وزنی در مذاب آلومینیوم A-356، در دمای 850oC به مدت 15 دقیقه مخلوط و سپس در قالب فولادی ریخته گری شد. عملیات اکستروژن داغ در دمای 350oC بر نمونه ها با نسبت 1:9 انجام گرفت. نتایج نشان داد بیشینه استحکام کششی نمونه کامپوزیتی اکسترود شده برابر با 309MPa است که نسبت به نمونه کامپوزیتی قبل از عملیات اکستروژن داغ 74% و نسبت به نمونه آلومینیومی ریختگی فاقد ذرات تقویت کننده، حدود دو برابر افزایش یافته است. هم چنین بررسی ها نشان داد که عملیات اکستروژن داغ باعث می شود که نوع شکست نمونه ها بیشتر به نوع شکست نرم نزدیک شود.

پیش بینی واقع گرایانه بیشینه شتاب زمین (PGA)، به منظور استفاده در طراحی سازه های مقاوم در برابر زلزله، به خصوص در مناطق لرزه خیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با استفاده از تحلیل خطر احتمالاتی زلزله، میزان لرزه خیزی یک منطقه هنگام وقوع زلزله مشخص می گردد. بنابراین یکی از مهم ترین بخش های تحلیل خطر، پیش بینی جنبش های نیرومند زمین می باشد که توسط روابطی موسوم به روابط کاهندگی به دست می آیند. مرکز مطالعات مهندسی زلزله (Peer) روابطی را تحت عناوین روابط کاهندگی NGA-West1 و NGA-West2 برای کل جهان ارایه نموده است. ازآنجاکه یک رابطه کاهندگی باید بتواند در برابر آزمون های آماری نظیر آزمون تحلیل باز نمونه گیری از داده ها که اخیرا توسط آذربخت و همکاران [1] ارایه گردیده است، نتایج مطلوبی را در بر داشته باشد، بنابراین در این پژوهش سعی می شود ضرایب برخی روابط کاهندگی نسل جدید نظیر کمپبل و بزرگ نیا [2]، آبراهامسون و سیلوا [3] و رابطه بور و اتکینسون [4] بر اساس مجموعه داده های منتشر شده توسط مرکز مطالعات مهندسی زلزله و با بهره گیری از الگوریتم ژنتیک چند هدفه، برای بیشینه شتاب زمین، بهینه سازی شوند. نتایج بیانگر تطبیق خوب روابط به دست آمده در برابر سایر آزمون های آماری می باشد. انتظار می رود بتوان از نتایج حاصل از این پژوهش در تحلیل خطر احتمالاتی زلزله بهره گرفت.

این تحقیق به منظور بررسی تاثیر تأثیر پوشش دار نمودن بذر با ترکیبات مختلف عناصرکم مصرف بر جوانه زنی، سبزشدن و رشد گیاهچه چغندرقند به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در سال 1395 در موسسه اصلاح و تهیه بذر چغندرقند تحت شرایط آزمایشگاه و گلخانه انجام شد. هیبرید (شکوفا و پارس) و ترکیبات مختلف عناصرکم مصرف که شامل 14 تیمار به همراه یک تیمار شاهد (بدون پوشش دار کردن) فاکتورهای این آزمایش بودند. نتایج نشان داد درصد، سرعت جوانه زنی و سبزشدن، رشد گیاهچه به طور معنی داری تحت تاثیر هیبرید و تیمارهای پوشش بذر (Seed coating) قرار گرفت. به طور کلی نتایج نشان داد که هیبرید پارس از نظر مولفه های جوانه زنی و سبزشدن و رشد اولیه گیاهچه نسبت به هیبرید شکوفا برتری داشت. درصد جوانه زنی در تیمار شاهد 16/91 درصد بود و درصد جوانه زنی به غیر از تیمار پوشش دار کردن با بور، در دیگر تیمارها نسبت به تیمار شاهد بیشتر بود و تیمار روی+منگنز+بور (456/0 روی، 502/1 منگنز و 189/2 بور، گرم در هر کیلوگرم بذر) با 97 درصد جوانه زنی، بیشترین درصد جوانه زنی را به خود اختصاص داد. در بین تیمارهای مختلف پوشش بذر، تیمارهای پوشش بذر با روی با مقادیر 912/0 و 367/1 گرم در کیلوگرم بذر و تیمار پوشش بذر با منگنز با مقدار 507/4 نسبت به دیگر تیمارها از بیشترین مقدار وزن خشک ریشه برخوردار بودند. وزن خشک ریشه در تیمارهای پوشش بذر با بور با مقادیر 379/4 و 568/6 نسبت به شاهد به ترتیب به مقدار 15/11 و 76/18 درصد کاهش نشان داد.

در این مقاله، تحلیل خمش و ارتعاش آزاد مدل تیر تیموشینکو نانو کامپوزیت مدرج تابعی تقویت شده با نانولوله تک جداره نیترید - بور با استفاده از نگرش میکرومکانیک بر بستر الاستیک مطالعه می شود. تئوری های تنش کوپل اصلاح شده و الاستیسیته غیر موضعی برای بررسی اثر اندازه بسط داده شده اند. فرض می شود خواص مکانیکی نانو کامپوزیت تقویت شده با نانولوله نیترید - بور در جهت ضخامت تیر به تدریج تغییر کرده و با استفاده از نگرش میکرومکانیک تخمین زده می شود. معادلات حاکم حرکت با استفاده از اصل همیلتون بر اساس تئوری تیر تیموشینکو بدست می آید. روش حل ناویر برای حل معادلات با شرایط مرزی دو سر ساده به کار گرفته می شود. بعلاوه اثر ضریب لاغری، طول تیر نانوکامپوزیتی، پارامتر مقیاس طول ماده، پارامتر غیر موضعی، قانون توانی، شکل مود تیر، ضرایب وینکلر و پاسترناک بر روی فرکانس طبیعی تیر نانو - کامپوزیت بررسی می شود. همچنین اثر پارامتر مقیاس طول ماده بر روی خیز بدون بعد تیر نانو کامپوزیت مدرج تابعی مطالعه می شود.