4 SID.ir | نگاهي اجمالي به ادبيات پايداري
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

نگاهي اجمالي به ادبيات پايداري

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه گیلان
 
چکیده: 

اين مقاله براساس فلسفه پديدار شناسي ادموند هوسرل تدوين يافته است. هوسرل معتقد بود كه بايد پديدار را از هر امر غير ذاتي و عارضي پير است تا امر ذاتي ظاهر شود.
بنابراين پديدار شناسي، كوششي است براي رهيابي به ذات و سرچشمه شناخت. نقد شناخت براساس شك دكارتي، مرحله آغازين اين فلسفه است. هوسرل اين فلسفه شناخته را در مورد پديده ها
phenomens به كار گرفت و پس از او شاگردش آلفرد شوتز با طرح فرآيند گذار از واقعيات چند گانه به واقعيت يگانه وجهه جامعه شناختي به آن بخشيد. شوتز با نوشتن مقاله «دن كيشوت و مساله واقعيت» و پس از او پيتر برگر، با نوشتن مقاله ديگري تحت عنوان مساله واقعيات چند گانه: آلفرد شوتز و رابرت موزيل، طرح جامعه شناختي گذار از واقعيات چند گانه به واقعيات يگانه را به حوزه جامعه شناسي ادبيات سوق دادند و پس از آن دو، هيدگر با طرح مباحث جدي هنر،از جمله منطق مكالمه (در سطح زبان) و سرچشمه اثر هنري (در سطح ادبيات)، تحول نويني در نقد پديدار شناختي به وجود آورد . فلسفه پديداري مفسر فهم ادبي است نهحامل آموزه هاي جديد براي ارتقاي فهم ادبي، اين فلسفه به تفسير فاهمه هايي مي پردازد كه در مواجهه با متنن ادبي، پيش فرض ها، پيش داوري ها، پيش فهم ها، پيش زمينه ها، حب و بغض ها و به طور كلي تمامي متغيرهايي را كه در زمره عوامل بازدارنده ادراك مستقيم و تجربه هاي شهودي انسان مي شوند و روابط كلامي انسان را آلوده مي نمايند به حال تعليق در مي آورد و بين الهلالين قرار ميدهد، اين عوامل بازدارنده را فرانسيس بيكن در شمار انواع بت ها طبقه بندي مي كند و مولوي آنها را غرض مي نامد كه مانع تجلي و تبلور هنر مي شوند:
چون غرض آمد هنر پوشيده شد صد حجاب از دل به روي ديده شد
فلسفه پايداري، در سطح ادبيات مفسر نقد آزاد و فاهمه هاي ادبي شفاف است، نمونه اي از اين گونه نقد را در قضاوت ادبي امام علي (ع) مي توان ملاحظه كرد. وقتي كه نظر آن حضرت را در مورد بهترين شاعران جويا شدند، حضرت فرمود: شعر ميدان مسابقه نيست كه خط پايانش مشخص باشد اما اگر ناگريز به قضاوت باشيم، بهترين شاعر، پادشاه گمراه (الملك الضليل) است و منظور امام از ملك الضليل، امرالقيس شاعر هجويه سرا و معلقه سراي عرب بوده است. شعر امره القيس در ترازوي نقد اخلاقي فاقد هر گونه ارزشي بوده است اما چون اين شاعر با فعليت بخشيدن توانمندي هاي بالقوه هنري، همان زشتي ها را به زيباترين وجه بيان مي داشت علقه هاي عاطف امام به شاعران مسلماني مانند حسان بن ثابت انصاري نصر،نعمان و نعيم، پسران عجلان انصاري، ذهن آزاد انديش آن حضرت را دستخوب انفعال قرار نداد و حضرت در مرحله قضاوت براي غير از عدالت دريغ نورزيد، مقاله حاضر پس از مقدمه و كليات به ذكر نمونه هايي از نقد پديدار شناختي در حوزه ادبيات پرداخته است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 158
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی