4 SID.ir | بررسي تاثير روزه داري بر مراقبت هاي دوران بارداري در شهرستان شهركرد
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي تاثير روزه داري بر مراقبت هاي دوران بارداري در شهرستان شهركرد

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه زنان و زایمان دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، بیمارستان هاجر
 
چکیده: 

با توجه به اينكه مطالعات گذشته درباره اثرات روزه داري بر پارامترهايي كه به عنوان مراقبت هاي دوران بارداري كه غير مستقيم سلامت جنين و مادر را بررسي مي كند در ماه مبارك رمضان نتايج متفاوتي را نشان مي دهند، اين مطالعه براي بررسي تغييرات مراقبت هاي دوران بارداري كه شاخصي از سلامت مادر و جنين است در روزه داران باردار انجام شد. طي يك مطالعه كوهورت از بيست مركز بهداشتي درمان شهرستان شهركرد با روش نمونه گيري آسان تعداد 623 نفر خانم حامله وارد مطالعه شدند. از هر نفر در سه نوبت يك هفته قبل از آغاز مطالعه در صبح و روزهاي 14 و 28 ماه رمضان يك ساعت قبل از اذان مغرب نمونه گيري ادرار انجام شد و مراقبت هاي دوران بارداري شامل اندازه گيري فشار خون، قد، وزن، اندازه ارتفاع رحم، سمع قلب جنين و احساس حركت جنين توسط مادر انجام شد. طول مدت ناشتائي 0.5± 11.5 ساعت در شبانه روز بود. از اين تعداد، 466 نفر در نيمه اول ماه رمضان روزه نگرفتند و 152 نفر حداقل 7 روز روزه گرفته بودند و در آخر ماه رمضان تعداد 130 نفر حداقل 15 روز به روزه گرفتن مبادرت كرده اند و 488 نفر بقيه روزه نگرفته بودند. 55 % كل افراد در ترايمستر سوم حاملگي و 26 % در ترايمستر دوم و 19 % در ترايمستر اول قرار داشتند. گروه روزه بگير باردار با گروه غير روزه باردار از نظر پارامترهاي تغييرات فشار خون سيستوليك و دياستوليك، شاخص توده بدني، افزايش ارتفاع رحم، سمع قلب جنين، احساس حركت جنين توسط مادر و كتون ادرار با هم مقايسه شده اند. بين ميانگين فشار خون سيستوليك و دياستوليك در افراد روزه گير و غيره روزه نسبت به فشار خون پايه (قبل از ماه رمضان) در دو نوبت وسط ماه رمضان و آخر ماه رمضان اختلاف معني دار آماري وجود نداشت. همچنين بين ميانگين مقادير افزايش شاخص توده بدني در وسط و آخر ماه رمضان افراد روزه گير و غير روزه گير نسبت به شاخص توده بدني پايه تفاوت معني دار مشاهده نشد. حس حركت جنين و سمع قلب جنين همه مادران باردار روزه دار و غير روزه در قبل از ماه رمضان 45.5 % و در آخر ماه رمضان 75.6 % بود كه افزايش آن به دليل افزايش سن حاملگي است. موارد كتون مثبت ادرار افراد باردار روزه گير در وسط و آخر ماه رمضان نسبت به باردار غير روزه بيشتر بود. بين ميانگين افزايش اندازه ارتفاع در وسط ماه و آخر ماه اختلاف آماري معني داري بين دو گروه وجود نداشت و متوسط افزايش اندازه ارتفاع رحم حامله ها در ترايمستر دوم و سوم حاملگي در آخر ماه رمضان 0.3 ± 3.5 سانتي متر بود. نتايج حاصله از اين مطالعه نشان مي دهد كه روزه داري زنان باردار بر روي پارامترهاي ارزيابي شده در دو گروه مورد و شاهد تفاوت معني داري مشاهده نشد، لذا به نظر نمي رسد روزه داري براي مادران باردار مشكل ايجاد كند به شرطي كه آنها تحت مراقبت هاي دوران بارداري قرار بگيرند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 436
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی