برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

مبحث ارتباط در مثنوي مولوي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 
در ادبيات فارسي كم تر متني را مي توان يافت كه همچون مثنوي نسبت به موضوع ارتباط و مسائل آن اين همه حساس باشد. در واقع بخش هايي از مثنوعي نقش فرا ارتباطي دارد. عوامل تشكيل دهنده هر كنش ارتباط زباني عبارت اند از: فرستنده، پيام، گيرنده، زمينه، تماس و رمز. هر كدام از اين عناصر شش گانه كاركرد متفاوتي دارد كه به ترتيب از اين قرارند: عاطفي، ادبي، انگيزشي، ارجاعي، همدلانه، و فرازباني، در هر كنش ارتباط زباني يكي از اين كاركردها بر بقيه برتري و چيرگي دارد. در مثنوي مولوي، كه متني از نوع ادبيات تعليمي است، بيش از همه كاركرد ارجاعي و انگيزشي برجستگي دارد. از آن جا كه مثنوي متني روايي است، جز الگوي ارتباطي "مؤلف - متن - خواننده"، دو الگوي ارتباطي ديگر نيز در درون متن وجود دارد. يكي موقعيت ارتباط روايي ميان راوي و مخاطب روايت، و ديگري ميان شخصيت هاي داستاني كه با هم گفت و گو و مراوده دارند.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 120
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی