4 SID.ir | بررسي اثرات بي حسي تزريق داخل نخاعي مپريدين و ليدوكايين 5% در بيماراني كه تحت عمل رزكسيون پروستات از راه مجرا قرار مي گيرند
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي اثرات بي حسي تزريق داخل نخاعي مپريدين و ليدوكايين 5% در بيماراني كه تحت عمل رزكسيون پروستات از راه مجرا قرار مي گيرند

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان
 
چکیده: 

يكي از جالبترين پيشرفتهاي پزشكي، كشف رسپتورهاي اپيوئيدي و فارماكولوژي آنهاست. بي دردي منطقه اي (رژيونال) پس از تزريق مواد مخدر به داخل فضاي اپي دورال يا ساب آراكنوئيد حاصل مي شود كه نسبت به بي حسي موضعي يا سيستميك، عوارض كمتري داشته و بي دردي شديد و طولاني ايجاد مي كند. هدف از اين مطالعه تعيين و مقايسه اثرات بيحسي داخل نخاعي مپريدين با ليدوكائين 5% جهت عمل TURP مي باشد.
اين تحقيق به صورت كارآزمائي باليني دوسوكور تصادفي شده شاهددار بود (Double blind randomized controlled clinical trial) كه در بيمارستان اكباتان دانشگاه علوم پزشكي همدان انجام شد. تعداد 60 بيمار با ASA I-III به طور تصادفي به دو گروه مپريدين (30 نفر( و گروه ليدوكائين (30 نفر) تقسيم شدند. 30 دقيقـه قبــل از انجـام بي حسي به بيماران 500 ميلي ليتر سرم رينگر تزريق گرديد و سپس به بيماران گروه مپريدين 1 mg/kg از دارو تا حجم  2cc و در گروه ليدوكائين 100 mg ليدوكائين 5% به صورت داخل نخاعي تزريق شد. بي حسي در فضاي L3 - L4 با سوزن شماره 23 مخصوص بي حسي نخاعي درحالي كه بيمار نشسته بود، انجام شد و بلافاصله بيمار در وضعيت سوپاين قرار گرفت.
زمان شروع بلوك حسي براي ليدوكائين 99/3 دقيقه و براي گروه مپريدين 5 دقيقه بود. كنترل سطح بي حسي مپريدين آسانتر و مطمئن تر از ليدوكائين بود. بلوك حركتي در7 بيماراز گروه مپريدين وجود نداشت، درحالي كه 28 بيمار در گروه ليدوكائين دچار بلوك حركتي شده بودند. طـــول مدت بي دردي پس از عمل 354 دقيقه در گروه ليدوكائين و 662 دقيقه در گروه مپريدين بود. فشار خون و ضربان قلب به طور چشمگير تغيير نكرد و اختلاف معني داري بين مپريدين و ليدوكائين ، در اين مورد وجود نداشت. عوارضي نظير تهوع و استفراغ در هر دو گروه يكسان بودند ، ولي خارش تنها در بيمارانــي كه مپريدين گرفته بودند مشاهده شد و خواب آلودكي حين عمل در بيماراني كه مپريدين دريافت كرده بودند بيشتر از آنهايي بود كه ليدوكائين گرفته بودند و هيچيك از بيماراني كه مپريدين گرفته بودند لرز پس از عمل نداشتند.
بنابراين برطبق نتايج حاصل از اين مطالعه مي توان گفت كه كاربرد مپريدين به عنوان داروي مخدر و بيحس كننده در اينگونه اعمال جراحي بر ليدوكائين ارجحيت دارد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 129
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی