5 SID.ir | اثر رژيم‌ غذايي‌ حاوي‌ اسيد اسكوربيك‌ بر ترميم‌ زخم‌ در موش‌ صحرايي‌سالم‌ و ديابتي‌
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

اثر رژيم‌ غذايي‌ حاوي‌ اسيد اسكوربيك‌ بر ترميم‌ زخم‌ در موش‌ صحرايي‌سالم‌ و ديابتي‌

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* میدان انقلاب، دانشکده پزشکی، گروه علوم تشریح، ‌ دانشگاه‌ علوم‌ پزشکی‌ رفسنجان
 
چکیده: 

مقدمه: بر اساس مطالعات انجام شده، افزايش‌ راديكالهاي‌ آزاد اكسيژن‌ در ديابت‌ شيرين‌ همراه‌ با اختلال در ترميم زخم است‌ و از سوي ديگر ويتامين C يك تركيب آنتي اكسيدان است. در اين مطالعه اثر مصرف‌ اسيد اسكوربيك‌ در ترميم‌ زخم‌ موش‌هاي‌ صحرايي ديابتي‌ بررسي و نتيجه با حيوان هاي سالم‌ مقايسه شد.
روش كار: اين‌ مطالعه‌
تجربي‌ به‌ صورت‌ يك سو كور روي‌ 80 سر موش‌ صحرايي‌ نر بالغ‌ انجام‌ شد. همه موشها به طور تصادفي به 8 گروه 10تايي تقسيم شدند. ديابت‌ تجربي‌ در چهار گروه ازموش‌ها با تزريق‌ زير جلدي‌ 50mg/kg استرپتوزوتوسين‌ ايجاد شد. گروه‌ (I) كه‌ ديابتي‌ شده‌ ولي‌ آب‌ آشاميدني‌ آنها معمولي‌ بود. گروه (II) «گروه‌ پروفيلاكسي‌ ديابتي‌» فقط يك‌ ماه‌ قبل‌ از القا ديابت‌، آب‌ مصرفي‌ آنها حاوي‌ 250mg/lit اسيداسكوربيك‌ بود. گروه ‌(III)، گروه‌ درمان‌ ديابتي، يك‌ ماه‌ بعد از القا ديابت‌، غلظت‌ اسيداسكوربيك‌ فوق‌ را دريافت‌ كردند. گروه (IV) «گروه‌ تركيبي‌ ديابتي‌»، يك‌ ماه‌ قبل‌ از ايجاد ديابت‌ و هم‌ چنين‌ بعد از ايجاد ديابت‌ تا ترميم‌ كامل‌ زخم‌ اسيداسكوربيك ‌دريافت‌ كردند. با چهار گروه سالم (گروههاي V تا V III) نيز مانند چهار گروه ديابتي (گروههاي I تا IV) رفتار شد. هشت‌ هفته‌ بعد از القا ديابت‌ و پس‌ از بيهوشي‌ موش‌ها، زخمي‌ به‌ مساحت‌ 3cm2 در پشت‌ همه حيوان‌ها ايجاد شد، ميانگين‌ سطح‌ زخم‌ و درصد بهبودي‌ آن‌ و همچنين‌ مدت‌ زمان‌ لازم‌ براي‌ بهبودي‌ كامل‌ زخم بررسي‌ شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمونهاي آماري آناليز واريانس و t-test استفاده شد و سطح معني‌دار P<0.05 در نظر گرفته شد.
نتايج: نتايج‌ اين‌
پژوهش‌ نشان‌ داد كه‌ ميانگين‌ سطح‌ زخم‌ از روز سوم‌ به‌ بعد در حيوان‌هاي‌ سالم‌ كمتر از حيوان‌هاي ‌ديابتي‌ است و در روزهاي‌ هفتم‌ تا پانزدهم‌ اين‌ اختلاف‌ معني‌ دار (P<0.001) مي‌باشد. درصد بهبودي‌ زخم‌ در همه‌ روزهاي‌ بعد از جراحت‌ در حيوان‌هاي‌ سالم‌ بيشتر از حيوان‌هاي‌ ديابتي‌ مشاهده شد. به‌ علاوه‌ درصد بهبودي‌ زخم‌ در گروه‌ (I) در مقايسه‌ با گروههاي (III) و (IV)  در هم‌ روزهاي‌ بعد از عمل‌ بيشتر بود. مدت‌ زمان‌ لازم‌ براي‌ بهبودي‌ كامل‌ زخم‌ در موش‌هاي‌ ديابتي ‌و سالم‌ به‌ ترتيب گروههاي III>IV>II>I و V>VII>VIII>VI بود.

بحث:‌ مصرف‌ اسيداسكوربيك‌ در حيوان‌ با ديابت‌ مزمن‌ بعد از القا ديابت‌ و نيز به‌ صورت‌ تركيبي‌ ترميم‌ زخم‌ را مختل‌ مي‌كند و اين‌ در حالي‌ است‌ كه‌ مصرف‌ اسيد اسكوربيك‌ با همين‌غلظت‌ در حيوان‌ سالم‌ باعث‌ بهبود زخم‌ مي‌شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 122
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی