3 SID.ir | بررسي تاثير ميتومايسين C بر ميزان بروز تبادلات كروماتيد خواهري در سلول هاي لنفوسيتي انسان
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي تاثير ميتومايسين C بر ميزان بروز تبادلات كروماتيد خواهري در سلول هاي لنفوسيتي انسان

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

برخي از عوامل محيطي موتاژن، موجب ناپايداري ژنومي شده و افزايش استعداد آسيب پذيري DNA سلولي را موجب مي شوند. نمونه اي از اين موتاژن ها، ميتومايسين (MMC-Mitomycin C) C است كه به عنوان يك آلكيل كننده، به DNA متصل شده و سلول هاي حساس به واكنش هاي احيا را تحت تاثير قرار مي دهد. اين دارو در شيمي درماني كاربرد وسيعي داشته و در درمان برخي از تومورها، موثر شناخته شده است. مطالعه ناپايداري ژنومي سلول هاي طبيعي در حضور غلظت هاي پايينMMC ، علاوه بر تعيين ميزان آسيب پذيري DNA، نشان دهنده ميزان اثرات احتمالي اين دارو بر سلول هاي طبيعي، در بيماران شيمي درماني شده است. بدين منظور، استفاده از (Sister chromatid exchange) SCE كه تعداد تعويض هاي كروماتيد خواهري را در كروموزوم هاي متافازي نشان مي دهد، روش قابل قبولي براي بررسي ناپايداري ژنومي است. در عمل، تعداد 105 سلول لنفوسيتي جداسازي شده با فايكول (Ficol) را، در هر يك از 5ml محيط كشت كامل 20-15) F12 درصد (FCS حاوي ميتوژن PHA(فيتوهماگلوتنين)، كه داراي غلظت هاي3ng/ml ، 6ng/ml وMMC 9ng/ml  بودند، به همراه يك نمونه بدون MMC به عنوان شاهد، كشت داده و بعد از 24 ساعت، محلولBromodeoxy uridine) BrdU ) در غلظت هاي خاص، به محيط هاي كشت اضافه شده و پس از 48 ساعت، سلول هاي ميتوزي در مرحله متافاز با استفاده ازكلشي سين متوقف گرديد و با روش SCE رنگ آميزي شده و از نظر تعداد تبادلات كروماتيد خواهري مورد ارزيابي قرار گرفت. مطالعه صد پلاك متافازي تهيه شده، ميانگين درصد SCE را در سلول هاي شاهد 3.35 درصد و در سلول هاي تيمار شده با غلظت هاي 3ng/ml، 6ng/ml و MMC 9ng/ml به ترتيب 5.43 ،7.1 و 8.13 نشان داد. آناليز نتايج حاصله با روش هاي آماري، معني دار بودن اختلاف بين گروه مورد و شاهد را نشان داد ( (P<0.001با توجه به نتايج حاصل، MMC در غلظت هاي پايين نيز موجب ناپايداري ژنومي و افزايش SCE گرديده، كه در اين ميان، غلظت 3ng/ml كمترين و غلظت 9ng/ml بيشترين ميزان SCE را باعث شده است. با توجه به ارتباط بين ميزان SCE و آسيب پذيريDNA ، مي توان چنين نتيجه گيري نمود كه قرارگيري سلول هاي سالم در معرض MMC زمينه را براي افزايش آسيب پذيري DNA مساعدتر مي سازد يعني ژنوم سلول هاي طبيعي در بيماران شيمي درماني شده با MMC، بسيار مستعد آسيب ها و جهش هاي احتمالي ژن ها است. با توجه به نتايج، براي تقليل اثرات كارسينوژني MMC در سلول هاي طبيعي، استفاده ازغلظت هاي پايين تر از 3ng/ml مناسب تر به نظر مي رسد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 114
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی