5 SID.ir | بررسي فراواني اتوآنتي بادي ها در بيماران مبتلا به هپاتيت مزمن C و تاثير آن بر شدت بيماري هپاتيت و پاسخ به درمان
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي فراواني اتوآنتي بادي ها در بيماران مبتلا به هپاتيت مزمن C و تاثير آن بر شدت بيماري هپاتيت و پاسخ به درمان

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 
مقدمه: افزايش اتوآنتي باديهاي غير اختصاصي در بيماران هپاتيت C به طور شايع ديده ميشود. ولي اين كه علت اين مسأله چيست و بالا بودن اين آنتي باديها چه تأثيري بر شدت و نحوه پاسخ به درمان بيماران دارد نامشخص است. برخي اين همراهي را به يك پاسخ ايمني ناشي از ويروس هپاتيت C منسوب مينمايند، بعضي آن را يك هم بروزي (Coincidence) نه چندان حائز اهميت ميدانند و در نهايت برخي براي آن اهميت ويژه اي، به خصوص در تصميم گيري براي نوع درمان، قائلند.
مواد و روشها: 52 بيمار مبتلا به هپاتيت مزمن C كه ابتلا آنها به هپاتيت C با استفاده از تست (HCV-Ab (ELISA تشخيص و سپس توسط تست (HCV-Ab (RIBA و يا ( HCV RNA (PCR تأييد شده بود وارد طرح شدند. نمونه سرمي بيماران از نظر وجود اتوآنتي باديهاي غير اختصاصي (شامل آنتي بادي آنتي نوكلئر (ANA)، آنتي بادي ضد عضله صاف (ASMA)، آنتي بايد آنتي ميتوكندريال (AMA) و آنتي بادي آنتي ميكروزومال كبدي ـ كليوي (ALKM)) مورد بررسي قرار گرفت. از كل بيماران بيوپسي كبد به عمل آمد و همه آنها تحت درمان با انترفرون و ريباويرين به مدت 12 ماه قرار گرفتند. 52 بيمار مبتلا به سندرم روده تحريك پذير نيز كه از نظر سن و جنس با گروه مورد يكسان (matched) شده بودند، به عنوان كنترل در نظر گرفته شدند.
نتايج: ميانگين سني بيماران مبتلا به هپاتيت سي 12.7 ± 32.8 سال و نسبت مرد به زن 37 به 15 بود. در 19 بيمار (36.5%) از گروه مورد اتوآنتي باديهاي غيراختصاصي وجود داشت. فراواني هر يك از انواع اتوآنتي باديها در بيماران مبتلا به هپاتيت C به اين صورت بود: در 6 بيمار (11.5%) ANA، در 7 بيمار (13.5%) ASMA، در 5 بيمار (9.6%) AMA و در يك بيمار (1.9%) ALKM مثبت بود. در گروه شاهد اتوآنتي باديهاي غيراختصاصي در چهار نفر (7.7%) وجود داشت كه در يك فرد (1.9%) ANA، در يك فرد ديگر ASMA و در دو نفر (3.8%) AMA مثبت بود و ALKM در هيچ يك از بيماران گروه كنترل مثبت نبود. فراواني كلي اتوآنتي باديهاي غيراختصاصي، و نيز فراواني ANA و ASMA به طور معني داري در بيماران مبتلا به هپاتيت C بيشتر از بيماران گروه شاهد بود. در حالي كه اختلاف بين فراواني AMA و ALKM در دو گروه معني دار نبود. ميانه تيتر ANA در بيمارن 1.40 (محدوده تغييرات 1.160-1.40)، ميانه تيتر ASMA،140 (محدوده تغييرات 1.80-1.40) و تيتر ALKM كه در يك بيمار پيدا شده، 1.40 بود. بين اتوآنتي باديهاي مختلف و سن بيمار، جنس، مدت زمان تشخيص بيماري ارتباط معني داري وجود نداشت. سطح گلبولين سرم در بيماراني كه ANA مثبت بودند، به طور معني داري بيشتر بود. وجود هيچ يك از اين اتوآنتي باديها با grade و stage هپاتيت مزمن ارتباط معني داري نداشت. همچنين وجود اتو آنتي باديهاي مختلف بر چگونگي پاسخ دهي بيماران به درمان تأثير نداشت.
نتيجه گيري: با توجه به مطالعه ما شيوع ANA و ASMA در بيماران مبتلا به هپاتيت C بالاتر از گروه كنترل بود. ولي به نظر نميرسد كه بالا بودن اين اتوآنتي باديها تأثير قابل توجهي بر شدت درگيري كبدي و يا ميزان پاسخ به درمانهاي ضدهپاتيت C داشته باشد.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 595
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی