برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
بهار 1382 , دوره  46 , شماره  79 ; از صفحه 21 تا صفحه 26 .
 
عنوان مقاله: 

مقايسه اثرات درماني رژيم هاي چهارگانه حاوي مترونيدازول با سيپروفلوكساسين در درمان بيماران مبتلا به اولسرپپتيك دئودنو م ناشي از هليكوباكترپيلوري

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

عفونت با هليكوباكترپيلوري يك عامل خطر مهم براي بروز اولسر پپتيك، گاستريت مزمن، لنفوم مالت و آدنوكارسينوم معده مي باشد. ريشه كني اين بيماري مي تواند نقش موثري در درمان و پيگيري از بيماري هاي فوق داشته باشد. علت عمده شكست درماني، بروز مقاومت دارويي است. شايع ترين مقاومت دارويي در رژيم هاي درماني تركيبي مقاومت به مترونيدازول مي باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه اثرات درماني رژيم هاي چهارگانه حاوي مترونيدازول يا سيپروفلوكساسين و يافتن جايگزيني مناسب براي مترونيدازول در رژيم هاي درماني تركيبي مي باشد.
بيماران مبتلا به اولسردئودنوم كه عفونت هليكوباكتر آنها با تست RUT و يا بافت شناسي تاييد شده بود، به طور تصافي به دو گروه تقسيم شدند. در گروه اول بيماران تحت درمان با مترونيدازول 500 ميلي گرم دو بار در روز و در گروه دوم بيماران تحت درمان با سيپروفلوكساسين 500 ميلي گرم دو بار در روز و در هر دو رژيم با امپرازول 20 ميلي گرم دوبار در روز + آموكسي سيلين 1 گرم دو بار در روز و بيسموت 240 ميلي گرم دو بار در روز به مدت دو هفته قرار گرفتند.
150 بيمار (69 مرد-36 زن) در طي 14 ماه وارد مطالعه شدند.
بيست بيمار به علت عدم مراجعه از مطالعه حذف شدند. 85 بيمار (57 مرد، 28 زن) مطالعه را حداقل تا انتهاي مرحله اول ادامه دادند (43 بيمار در گروه اول و 43 بيمار در گروه دوم). بيماران از نظر جنسيت (P=0.94)، سن (P=0.45)، سابقه قبلي اولسر (P=0.06)، سابقه فاميلي اولسر (P=0.19)، علائم اوليه (ديس پپسي، خونريزي، انسداد، پرفوراسيون) (P=0.34) مصرف سيگار (P=0.02) و نوع اولسر (مشاهده آندوسكپي) با (P=0.21) اختلاف شاخصي نداشته و دو گروه همسان بودند. ميزان ريشه كني در رژيم حاوي مترونيدازول 7/76% و در رژيم حاوي سيپروفلوكساسين 8/73% بود گرچه ميزان ريشه كني رژيم حاوي مترونيدازول مختصري بالا بود ولي از نظر آماري ميزان ريشه كني در دو گروه تفاوت شاخصي نداشتند P=0.75)) 21 نفر از بيماران به علت عدم ريشه كني در مرحله اول، به مرحله دوم درماني راه يافتند كه از اين تعداد 10 نفر در مرحله دوم جهت ادامه درمان (2 نفر جهت درمان با رژيم حاوي سيپروفلوكساسين و 8 نفر جهت درمان با رژيم حاوي مترونيدازول (حاضر نشدند و تنها 11 نفر در مرحله دوم درماني در مطالعه باقي ماندند و درمان متقاطع در مورد آنها انجام شد.
هر دو رژيم درماني چهار گانه ميزان ريشه كني كمتر از حد مطلوب (كمتر از 85%) داشتند. لذا هر دو رژيم نمي توانند رژيم ايده آلي باشند و بررسي ساير داروها (از قبيل كلاريترومايسين، آزيترومايسين و ساير فلوروكينولونها …) در رژيم هاي تركيبي نياز به مطالعات ديگري دارد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 3037
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی