3 SID.ir | بررسي پاسخ تكثيري لنفوسيتهاي بيماران مبتلا به اسكلروز مولتيپل عليه بورليا پرسيكا
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي پاسخ تكثيري لنفوسيتهاي بيماران مبتلا به اسكلروز مولتيپل عليه بورليا پرسيكا

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

اسكلروز مولتيپل (MS) بيماري التهابي و مزمن سيستم عصبي مركزي (CNS) است. در اين بيماري سدخوني- مغزي (Blood Brain Barrier: BBB) از بين مي رود و در نتيجه ماكروفاژها و لنفوسيت ها به سيستم عصبي مركزي راه مي يابند و باعث دميلينه شدن اعصاب مي شوند و به دنبال آن در عملكرد نورون ها اختلال ايجاد مي شود. باتوجه به اينكه لنفوسيت هاي T در پاتوژنز MS از اهميت ويژه اي برخوردار هستند و از آنجا كه فرضيه دخالت اسپيروكت ها در بروز بيماري MS، به علت شباهت فراوان بين علايم كلينيكي و پاتوژنز بيماري لايم بورليايي و MS از ديرباز مطرح بوده، به منظور بررسي دخالت احتمالي بورليا در بروز بيماري MS بر آن شديم كه واكنش لنفوسيت هاي T افراد مبتلا به MS را نسبت به آنتي ژنهاي بورليا مورد مطالعه قرار دهيم. بدين منظور پاسخ تكثيري لنفوسيت هاي T در 45 نفر از مبتلايان به MS با پاسخ تكثيري 38 نفر از افراد نرمال و مشابه از نظر سن و جنس در برابر آنتي ژن تام بورليايي با استفاده از آزمايش تكثير لنفوسيتي (LTT) موردمقايسه قرار گرفت. علاوه برآن، پاسخ تكثيري لنفوسيت هاي T نسبت به دو پروتئين سطح بورليا (OspA , OspD) كه به صورت خالص و با استفاده از تكنولوژي نوتركيب تهيه شدند نيز مطالعه گرديد. نتايج به دست آمده نشان داد كه اگر چه بين پاسخ تكثيري لنفوسيتهاي T مبتلايان به MS و افراد سالم نسبت به آنتي ژنهاي تام بورليا پرسيكا اختلاف وجود دارد لكن اين اختلافات از نظر آماري معنادار نيست. البته در مقايسه با پاسخ تكثيري لنفوسيت ها به PHA كه نشان داد لنفوسيتهاي T مبتلايان به MS جزء سلولهاي با پاسخ تكثيري كم (Low responder) قرار مي گيرند، در پاسخ به آنتي ژنهاي بورليا، ميزان تكثير اين لنفوسيتها بيشتر از افراد طبيعي بود. در مورد OspA و OspD اختلافي در پاسخ تكثيري بيماران و افراد كنترل مشاهده نگرديد. با توجه به نتايج به دست آمده در اين تحقيق و تحقيقات مشابه از جمله مطالعه اي كه درسال 2000 به منظور مقايسه اسپيروكتهاي به دست آمده از بيماران MS با اسپيروكتهاي عامل لايم انجام شده و وجود شباهت فراوان در پاتوژنز و علائم كلينيكي بيماري لايم و MS و نيز همپوشاني جغرافيايي MS و بورليا و نيز وابستگي MS به عوامل محيطي مي توان گفت كه اگر چه دخالت بورليا در پاتوژنز MS كاملا ثابت نشده، به راحتي نيز نمي توان فرضيه بورليايي بودن MS را رد كرد. مسايلي از قبيل بيان متغير Osp در گونه هاي بورليا و بروز فراواني نوتركيبي در ژن osp ها ممكن است جز عواملي باشند كه نتايج به دست آمده را توجيه مي كنند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 101
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی