برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
بهار 1379 , دوره  3 , شماره  1 ; از صفحه 19 تا صفحه 26 .
 
عنوان مقاله: 

سيماي اپيدميولوژيك سرخك در ايران، در سالهاي 1376-1375

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

از پاييز سال 1375 تا پايان تابستان سال 1376 مجموعا از 2767 مورد مشکوک به سرخک در سراسر ايران نمونه خون تهيه گرديد. در مواردي که دو نمونه حاد و نقاهت در دسترس بود با روش ممانعت از هماگلوتيناسيون HI و در مواردي که فقط يک نمونه سرم در دسترس بود با روش Capture IgM EIA مورد آزمايش قرار گرفتند.
در مجموع، 39% نمونه هاي ارسالي را موارد سرخک تشکيل مي دادند. بيشترين درصد سرخک در گروه سني 19-15 سال (22.67%) و کمترين ميزان در گروه سني زير يکسال (2.15%) قرار داشتند. از نظر توزيع فصلي سرخک، بيشترين موارد در فصل بهار (55.29%) و کمترين موارد در فصل پاييز(3.68%)  مشاهده گرديد.
61% موارد مثبت در افرادي ديده شد که واکسن سرخک دريافت نکرده بودند و 30% نيز در افرادي مشاهده گرديد که سابقه واکسيناسيون نامعلوم داشتند، در حاليکه فقط 9% موارد مثبت در افراد واکسينه ديده شد. در بين کساني که 2 بار واکسن دريافت کرده بودند (واکسينه کامل) 16% مبتلا به سرخک شدند در حاليکه افرادي که اصلا واکسن دريافت نکرده بودند درصد ابتلا به سرخک 40% بود که اين اختلاف در سطحP<0.0001  معني دار بود. بيشترين ميزان موارد تأييد شده سرخک بر حسب جمعيت (صد هزار نفر جمعيت) در بين استانهاي کشور مربوط به استان سمنان (7.83 در يک صد هزار نفر) و کمترين ميزان مربوط به استان کرمانشاهان (0.17 در يک درصد هزار نفر) است و ميزان موارد تأييد شده سرخک در کل کشور نيز برابر با 1.79 در يک صد هزار نفر جمعيت مي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 128
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی