برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
1390 , دوره  21 , شماره  52 ; از صفحه 197 تا صفحه 209 .
 
عنوان مقاله: 

جايگاه انسان در تحول معناي فضاي معماري در قرن نوزدهم و بيستم

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
 
چکیده: 

اين مقاله در پي آن است که، به ميزان تغيير جايگاه انسان در نظريه هاي معماري، که به ويژه در قرن نوزدهم و بيستم مطرح شده اند، بپردازد. از آنجايي که، فضا در نظريه هاي معماري با تعبيرهاي مختلف و گسترده اي همراه است، در اين مقاله به تجزيه و تحليل انديشه هاي مهم ترين نمايندگان و متفکران در طي دو قرن ذکر شده پرداخته خواهد شد. بنابراين در چهار بخش اصلي، نخست به تعريف فضاي معماري از نقطه نظر معناي واژه و سابقه موضوعي آن اشاره خواهد شد؛ سپس مفهوم فضا با استناد به ديدگاه هاي فلسفي قرن نوزدهم آلمان و تاثيرپذيري از دو جريان اصلي، نظريه گاتفريد زمپر و فلسفه کانت تحليل مي شود. در ادامه، تغيير مفهوم فضاي معماري در اوايل قرن بيستم و در آخر، مفهوم فضا متاثر از روان شناسي ادراک تحليل خواهد شد. نتايج اين مقاله گوياي اين است که مفهوم فضا در قرن نوزدهم، از محصورسازي مطلق به پيوستگي درون و بيرون و پس از آن با تاثيرپذيري از نظريه همدلي، به آگاهي يافتن از پيکر و در قرن بيستم به آگاهي از رابطه ميان انسان و محيط تغيير يافته و سرانجام به مفهوم مکان وابسته شده است. در اين سير، انسان نيز به تدريج در نظريه هاي مرتبط به فضا حضور يافته است، اما همچنان نسبت به بسياري از ابعاد وجودي انسان، به ويژه تاثيرگذاري آن بر معماري، بهاي کمي داده شده است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 426
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی