برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

آموزش عالي و همبستگي ملي در ايران (1368-1384)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه تهران
 
چکیده: 

ساختار آموزش عالي به طور عام و دانشگاه به طور خاص، مي ‌تواند در طول زمان نقشي محوري در آموزش علوم و فرهنگ و جامعه ‌پذيري افراد جامعه ايفا كرده و در فرايند «ملت ‌سازي» و هويت ‌بخشي تاثير زيادي بر جاي بگذارد.
نظام آموزش عالي از طريق توزيع فرصت ‌هاي برابر، امكان راهيابي افراد مستعد و نخبگان متلق به همه گروه ‌هاي اجتماعي را به مجامع علمي و سپس به چرخه قدرت فراهم ساخته و از اين طريق نقش مهمي در تحكيم همبستگي ملي به ‌عنوان يكي از شاخص ‌هاي مهم توسعه سياسي و اجتماعي ايفا مي ‌كند. همبستگي ملي در اين چارچوب به معناي «حضور فيزيكي هم‌ زمان مجموعه ‌اي از افراد»، «احساس عاطفي مشترک» و «اشتراک در توجه و آگاهي متقابل» مي ‌باشد كه در قالب عناصري مانند پيوندهاي احساسي مشترک، فعاليت، تعامل و عناصر هنجاري اشتراكي قابل درک است.
روش مورد استفاده در پژوهش حاضر، روش توصيفي - تحليلي مي‌ باشد. انتخاب اين روش به طور عمده متاثر از نياز به آمار شد كمي دانشگاه‌ ها در دوره پس از انقلاب اسلامي ايران (به‌ طور مشخص در مقطع زماني 1368-1384) و همچنين تحليل و تبيين نسبت اين رشد كمي با فرايند همبستگي ملي مي ‌باشد
.
نتيجه‌ آن كه، نيروهاي اجتماعي جديد برخاسته از فرايند آموزشي دانشگاه ‌ها به دليل برخورداري از سطح بالاي سواد و آموزش، رشد طبقه متوسط جديد، تقويت فرهنگ جامعوي و ارتقا سطح مشاركت اجتماعي و سياسي نسبت به مسائل اجتماعي و سياسي، داراي احساس هويت مشترک بوده و به واسطه امکان خودآگاهي هويتي، ظرفيت ‏هاي جديدي براي ارتقا فرايند همبستگي ملي ايجاد مي ‏کنند
.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 87
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی