برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

اثر تمرينات استقامتي بر ريزساختارهاي بافت استخواني اپيفيز فوقاني درشت ني موش هاي صحرايي اوارکتومي شده

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مازندران، بابلسر، پردیس دانشگاه، دانشکده تربیت بدنی، گروه فیزیولوژی ورزش
 
چکیده: 

زمينه: تمرينات استقامتي مي تواند چگالي استخوان هاي متحمل وزن را در انسان و حيوان تغيير دهد، اما تاثير آن بر ريزساختارهاي استخوان کاملا مشخص نيست. هدف اين مطالعه تعيين تغييرات اسکلتي ناشي از دويدن استقامتي روي نوارگردان در موش هاي بالغ اوراکتومي شده بود.
روش ها: 27 سر موش صحرايي ماده بالغ نژاد اسپراگ دالي به دو گروه 9 تايي تجربي و کنترل تقسيم شدند و 9 سرموش ديگر جهت تعيين مقادير پايه کشته شدند. گروه تجربي، پروتکل دوي پيشرونده را به مدت 8 هفته، با سرعت 20- 12 متر در دقيقه، به مدت 59- 10 دقيقه و 5 جلسه در هفته اجرا کردند. ريزساختارهاي بافت استخواني متراکم و اسفنجي اپيفيز بالايي استخوان درشت ني با دستگاه آناليز تصويربرداري نيمه اتوماتيک اندازه گيري شد. داده ها با آزمون
t در سطح P<0.05 تحليل شد.
يافته ها: دويدن روي نوارگردان باعث افزايش معنادار فاصله بافت اسفنجي و همچنين ضخامت و حجم بافت هاي استخواني متراکم و اسفنجي اپيفيز بالايي استخوان درشت ني شد. همچنين تنها تفاوت ضخامت و فاصله بافت اسفنجي در گروه تمرين در مقايسه با گروه کنترل معنادار بود.
نتيجه گيري: اوارکتومي با کاهش ريزساختارهاي بافت استخواني متراکم و به ويژه اسفنجي در استخوان هاي متحمل وزن بدن همراه است. به علاوه، افزايش استحکام ناشي از تمرين استقامتي احتمالا به واسطه تغييرات ريزساختارهاي بافت استخواني است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 69
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی