برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
زمستان 1390 , دوره  7 , شماره  4 ; از صفحه 289 تا صفحه 298 .
 
عنوان مقاله: 

بررسي زيست محيطي - رسوب شناسي مناطق ساحلي درياي مکران ايران (جنوب استان سيستان و بلوچستان)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
 
چکیده: 

در اين پژوهش، مناطق ساحلي جنوب استان سيستان و بلوچستان مورد مطالعه قرار گرفتند. اين مناطق در تجارت بين المللي، مديريت سواحل و صنايع دريايي نقش قابل توجهي را دارند. شناخت زمين هاي مناسب جهت توسعه و ساخت سازه هاي دريايي مانند اسکله هاي سوخت گيري، صيادي، تجاري و بنادر ساحلي و دور از آلودگي هاي زيست محيطي، بسيار حائز اهميت است. در اين پژوهش، روش تحقيق بر اساس مطالعات اسنادي و کتابخانه اي، صحرايي و عمليات پيمايشي، نمونه برداري از رسوبات ساحلي اعم از سطحي و عمقي بوده است. پس از تهيه مقاطع نازک، رسوبات منطقه بررسي و تيپ هاي مختلف رسوبي آن شناسايي شدند. با تلفيق اطلاعات به دست آمده، سواحل داراي پتانسيل ساخت و توسعه اسکله، بنادر، محل هاي مناسب جهت سوخت گيري و محل هاي نامناسب، شناسايي شدند. در اين تحقيق مشخص شد که عواملي مانند تغييرات سطح آب دريا، فرايندهاي تکتونيکي، فرايندهاي اقليمي، فرايندهاي هيدروليکي به ويژه عمل جريان هاي جزر و مدي و نيز دخالت هاي انساني و فعاليت هاي عمراني در اسکله ها و مناطق ساحلي جنوب استان سيستان و بلوچستان، مهم ترين فرايندهاي تخريبي و سازنده سواحل مي باشند. همچنين مشخص شد سواحل پسرونده در خليج هاي چابهار و پزم، شاخص يک ساحل پسرونده در زمان پيشروي دريا مي باشند. سواحل درياي عمان پس از تحمل بالا آمدگي مداوم ناشي از نئوتکتونيک و زون فرورانش که در حال حاضر نيز ادامه دارد، در معرض دو گروه عوامل محيطي خشکي و دريايي قرار گرفته اند. البته عوامل زمين شناختي به عنوان عوامل اصلي محسوب مي گردند. واحدهاي سنگي، تحت تاثير فرايندهاي دگرساني مانند انحلال، تجزيه و دگرساني اجزاي سازنده، دچار فرسايش شديد شده و سواحل را در برابر هجوم، ضربه امواج و بارگذاري هاي موضعي بسيار آسيب پذير نموده اند. در برخي نقاط مانند شرق رمين تا غرب پسابندر، اين عوامل به تنهايي ريزش و جدايش توده هاي سنگي ساحلي و نهايتا عقب نشيني آنها را موجب مي شوند. در برخي نقاط ساحلي ديگر مانند ديواره هاي دريايي حد فاصل خليج هاي پزم و چابهار و نيز گواتر، عوامل هيدروديناميکي مانند اثر امواج و عوامل اقليمي مانند بادهاي مونسون و فرسايش بادي، به عنوان عوامل مکمل عوامل اصلي در فرسايش و عقب نشيني سواحل سنگي نقش داشته اند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 320
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی