نسخه جدید سایت SID.ir

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي اثربخشي آموزش خانواده به عنوان درمان مداخله اي مكمل، در كاهش عود بيماران وابسته به مواد

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 
امروزه مسئله وابستگي به مواد مخدر به صورت يک مشکل جهاني درآمده است و عوارض ناشي از آن از جنبه هاي مختلف بر جامعه ضربه وارد مي کند. "خانواده" به عنوان عنصر اصلي جامعه در پديدآئي و درمان اين اختلال نقش به سزائي دارد. از جمله روشهاي روان درماني براي درمان اختلال وابستگي به مواد گروه درماني و آموزش خانواده مي باشد. بر اين اساس در اين پژوهش به بررسي تاثير گروه درماني با ساختار و آموزش خانواده در کاهش ميزان تمايل به مصرف مواد و کاهش فراواني عود در بيماران داراي تشخيص وابستگي به مواد افيوني مراجعه کننده به مرکز بازتواني اعتياد سازمان بهزيستي شهر اصفهان، پرداخته شد. روش پژوهشي مورد استفاده، روش شبه تجربي از نوع پس آزمون همراه با پيگيري 2 ماهه بود. بدين منظور 3 گروه 14 نفره از بين بيماران فوق که سم زدائي را با موفقيت طي کرده بودند به صورت تصادفي انتخاب شدند. گروه اول به عنوان گروه آزمايش 1، يک دوره 8 جلسه اي گروه درماني و همسران آنان نيز يک دوره 8 جلسه اي آموزش خانواده دريافت کردند. گروه دوم به عنوان گروه آزمايش 2، صرفاً يک دوره گروه درماني 8 جلسه اي دريافت کرد و گروه سوم هم به عنوان گروه گواه از بين بيماران سم زدائي شده همان مرکز به صورت تصادفي انتخاب شدند ولي مداخلات مذکور را دريافت نکردند. براي سنجش ميزان عود، از ابزار آزمايشگاهي رنگ سنجي نازک لايه (TLC) و براي سنجش ميزان تمايل به مصرف مواد از مقياس پيش بيني عود (RPS) استفاده شد. نتايج تحليل واريانس چند متغيره حاکي از آن بود که گروه درماني همراه با آموزش خانواده و گروه درماني بدون آموزش خانواده موجب کاهش معنادار تمايل به مصرف مواد در مرحله پس آزمون مي گردد (.000=p)، ولي در مرحله پيگيري تاثير معني داري بر تمايل به مصرف مواد ندارد. همچنين نتايج پژوهش حاکي از آن بود که دو گروه آزمايشي نسبت به گروه گواه تفاوت معني داري در فراواني عود در مرحله پس آزمون نداشتند. در مرحله پي گيري دو ماهه، گروه آزمايش 1 و 2 کاهش معناداري را در فراواني عود نسبت به گروه گواه نشان دادند (p=0.002)، ولي بين دو گروه آزمايشي نه در ميزان تمايل مصرف مواد و نه در فراواني عود در مراحل پس آزمون و پيگيري تفاوت معناداري مشاهده نشد. نتايج نهائي پژوهش حاضر حاکي از آن است که مداخله گروه درماني به عنوان يک مداخله روان شناختي، کارائي موثري در کاهش ميزان عود اين بيماران دارد، از سوي ديگر، اگر چه آموزش خانواده در ظاهر تاثير معناداري بر کاهش عود ندارد، اما توانائي بالقوه و بالائي در کاهش "تنيدگي" اعضاي خانواده اين بيماران و همچنين راهنمائي آنان در چگونگي برخورد با بيمار در دوران پر تنش اوليه بهبودي داشته باشد.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
طرح های مرتبط: 
 
مقالات بین المللی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

مهرابی، ح.، و مولوی، ح.، و نشاط دوست، ح. (1383). بررسی اثربخشی آموزش خانواده به عنوان درمان مداخله ای مکمل, در کاهش عود بیماران وابسته به مواد. مجله روانشناسی, 8(3 (پیاپی 31)), 262-278. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=14931



Vancouver : کپی

مهرابی حسینعلی، مولوی حسین، نشاط دوست حمیدطاهر. بررسی اثربخشی آموزش خانواده به عنوان درمان مداخله ای مکمل, در کاهش عود بیماران وابسته به مواد. مجله روانشناسی. 1383 [cited 2022May19];8(3 (پیاپی 31)):262-278. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=14931



IEEE : کپی

مهرابی، ح.، مولوی، ح.، نشاط دوست، ح.، 1383. بررسی اثربخشی آموزش خانواده به عنوان درمان مداخله ای مکمل, در کاهش عود بیماران وابسته به مواد. مجله روانشناسی, [online] 8(3 (پیاپی 31)), pp.262-278. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=14931.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 173 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی