6 SID.ir | مقايسه تاثير كلينيكي Root Planing و Polishing در پوشش ريشه‌ هاي عريان با روش پيوند بافت همبندي زير مخاط
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

مقايسه تاثير كلينيكي Root Planing و Polishing در پوشش ريشه‌ هاي عريان با روش پيوند بافت همبندي زير مخاط

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

سابقه و هدف: پوشش گرفتن سطوح عريان ريشه‌ها كه در طرحها و روشهاي مخلتف ارايه گرديده، بخش مهمي از درمانهاي پريودنتال را به خود اختصاص داده است. جهت كسب نتايج بهتر كلينيكي توجه خاصي به درمان سطح ريشه عريان از جنبه‌هاي مختلف صورت گرفته است. يكي از اين جنبه‌ها، اين است كه آيا Polish كردن سطح ريشه عريان مي‌تواند به اندازه root planing در حذف سمان نكروتيك و اندوتوكسينهاي موجود روي سطح ريشه موثر باشد يا خير. لذا با هدف مقايسه تاثير كلينيكي root planing و polishing بر روي درمان پوشش ريشه‌هاي عريان با استفاده از پيوند بافت همبند زير مخاطي (SECTG) اين تحقيق بر روي بيماران داراي تحليل با بهداشت دهاني خوب كه به بخش پريودنتولوژي دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در سال 81-1380 مراجعه كردند صورت گرفته است.
مواد و روشها: اين تحقيق به روش كارآزمايي باليني Sequential match controlled randomized clinical trial بر روي 13 بيمار با 26 دندان داراي تحليل لثه كلاس I و II ميلر صورت گرفت. در تمام بيماران بعد از انجام فاز اوليه درمان پريودنتال، دندانهاي مورد نظر از لحاظ ارتفاع، عرض تحليل، حد چسبندگي باليني، عمق كلينيكي پروب و ارتفاع لثه كراتينيزه همسان شده و بعد به صورت تصادفي روش root planing (شاهد) و polishing (تجربي) انتخاب شد. با استفاده از پروب ويليامز، stent آكريلي و تعيين سه نقطه در مزيال، ديستال و ميدباكال در ناحيه تحليل، پارامترهاي مورد نظر در قبل و بعد از جراحي و 3 ماه بعد از جراحي اندازه‌گيري شدند. مساحت پوشش يافته براساس برنامه نرم‌افزاري اتوكد AutoCad Architecher 2000 محاسبه شد و دامنه تغييرات و ضريب تغييرات (CV) سطح پوشش در دو گروه محاسبه گرديد و تغييرات مساحت دو روش با آزمون T-test مورد قضاوت آماري قرار گرفت. تغييرات پارامترهاي ارتفاع، عرض تحليل، حد چسبندگي باليني، عمق كلينيكي پروپ و ارتفاع لثه كراتينيزه به صورت مقايسه قبل و بعد با آزمون Paired T Test و بين دو گروه با استفاده از آزمون T Test مورد بررسي قرار گرفتند.
يافته‌ها: تحقيق روي 26 دندان و بر روي 13 بيمار شامل 7 مرد و 6 زن در سنين 11±47 سال انجام گرفت. نتايج تحقيق بيانگر اين است كه ارتفاع تحليل ناحيه ميدباكال در گروه شاهد و تجربي كاهش معني‌داري را در بين گروهها به لحاظ آماري نشان مي‌دهد هر چند كه مقايسه دو گروه بعد از گذشت سه ماه از جراحي از نظر آماري معني‌دار نبودند. ميزان عرض تحليل لثه در دو گروه شاهد و تجربي قبل از درمان مشابه بود و بين دو گروه و در مقايسه با يكديگر اين تغييرات از لحاظ آماري معني‌دار نبود. ميزان چسبندگي باليني در گروه شاهد و تجربي نسبت به قبل از جراحي در هر دو گروه به لحاظ آماري معني‌دار (P<0.001) و در مقايسه با يكديگر معني‌دار نبود (P<0.3). افزايش ارتفاع لثه كراتينيزه در گروه شاهد و تجربي نسبت به قبل از درمان معني‌دار و نسبت به يكدگير معني‌دار نبودند (P<0.1). ميزان مساحت پوشش يافته در گروه شاهد و تجربي نسبت به يكديگر معني‌دار نبودند (P<0.8).
نتيجه‌گيري: به طور كلي مي‌توان نتيجه گرفت كه پوشش ريشه‌هاي عريان در بيماران داراي تحليل لثه با بهداشت خوب با روشهاي root planing و polishing داراي نتايج يكساني مي‌باشد و هر دو روش قابل اجراست.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 123
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی