3 SID.ir | بررسي تاثير جراحي فلپ پريودنتال يك مرحله اي و مقاسه با نوع چند مرحله اي آن در بهبود شاخصهاي كلينيكي در مبتلايان به پريودنتيت مزمن
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي تاثير جراحي فلپ پريودنتال يك مرحله اي و مقاسه با نوع چند مرحله اي آن در بهبود شاخصهاي كلينيكي در مبتلايان به پريودنتيت مزمن

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

سابقه و هدف: اتيولوژي بيماريهاي پريودنتال به چندين عامل بستگي دارد و موفقيت درمان اساسا به شدت حذف يا كاهش پريودنتوپاتوژنهاي اگزوژنوس يا اندوژنوس وابسته ميباشد. بيشتر گونه هاي پريودنتوپاتوژن در چندين ناحيه در حفره دهان شامل مخاط زبان، بزاق، پاكت پريودنتال و سطح سخت داخل دهاني و همچنين نواحي حلقي - دهاني شامل سينوس و لوزه قادر به كولونيزه شدن وجود دارند. همچنين ثابت شده است كه عفونت دوباره پاكتهاي درمان شده ميتواند توسط ميكروارگانيسمهاي نواحي پاكت درمان نشده ايجاد شود. هدف از اين مطالعه ارزيابي اثرات مفيد كلينيكال درمان جراحي پريودنتال يك مرحله اي كل دهان در مقابل نوع چند مرحله اي آن در فواصل 3 و 6 ماه بعد از درمان در بيماران مبتلا به پريودنتيت مزمن متوسط تا پيشرفته بود.
مواد و روشها: روش انجام تحقيق به صورت Sequential randomized controlled clinical trial و تكنيك تصادفي شاهددار 5 مرد و 15 زن با ميانگين سني 43 سال به صورت تصادفي در 2 گروه قرار گرفتند. در گروه مورد، جراحي پريودنتال يك مرحله اي در عرض 72 ساعت انجام شد و در گروه شاهد جراحي به صورت چندمرحله اي درعرض 4 هفته متوالي صورت گرفت. عمق پروبينگ، حد چسبندگي كلينيكي، تحليل لثه، ميزان خونريزي پاپيلري و ايندكس لثه در ابتداي درمان و 3 و 6 ماه بعد ثبت شدند، سپس نتايج تحت آناليز آماري قرار گرفتند.
يافته ها: نتايج تحقيق نشان داد كه كاهش ميانگين عمق پروبينگ و بهبود حد چسبندگي كلينيكي كل دهان در گروه جراحي چند مراحله اي فقط در فواصل ابتداي درمان با ماه سوم از نظر آماري معني دار بود ولي در گروه جراحي يك مرحله اي در فواصل ابتداي درمان با ماه سوم يا ششم تغييرات از نظر آماري قابل ملاحظه بود و در هيچ كدام از گروههاي مورد و شاهد اختلاف بين ماه سوم و ششم از نظر آماري معني دار نبود. در رابطه با كاهش ميانگين عمق پروبينگ و بهبود حد چسبندگي كلينيكي در نواحي جراحي شده هر 2 روش درمان باعث بهبود معني داري در طول 3 ماه و 6 ماه شدند و اين اختلاف مربوط به زمان ابتداي درمان با ماه سوم يا ششم بود و بين ماه سوم يا ششم اختلاف معني داري يافت نشد. در رابطه با كاهش ميانگين عمق پروبينگ و بهبود حد چسبندگي كلينيكي در نواحي جراحي نشده نتايج نشان داد كه در گروه جراحي يك مرحله اي، تغييرات شاخصهاي كلينيكي در زمان ابتداي درمان با ماه سوم يا ششم معني دار بود و در گروه جراحي چند مرحله اي ميانگين افزايش تحليل لثه در كل دهان و نواحي جراحي شده در طول سه ماه و شش ماه نسبت به ابتداي درمان از نظر آماري قابل ملاحظه بود ولي در نواحي جراحي نشده در هيچ يك از گروههاي مورد و شاهد اختلافي مشاهده شد. هر 2 روش درمان باعث كاهش معني دار آماري از ايندكس خونريزي پاپيلري و لثه بين زمان ابتداي درمان با ماههاي سوم يا ششم شدند ولي بين ماههاي سوم و ششم اين كاهش از نظر آماري قابل ملاحظه نبود.
نتيجه گيري: نتايج اين تحقيق نشان داد كه هر 2 روش جراحي سبب بهبود شرايط پريودنتال مي شوند هر چند كه روش جراحي يك مرحله اي ثابت بيشتري را در ابقاء شرايط پريودنتال بدست آمده در طول مدت دوره بين 3 ماه و 6 ماه نسبت به روش جراحي چند مرحله اي نشان داد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 156
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی