7 SID.ir | تاثير هورمون‌ هاي rFSH و تستوسترون بر بلوغ اسپرماتيد گرد موشي در سيستم هم ‌كشتي سلول ‌هاي Vero
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تاثير هورمون‌ هاي rFSH و تستوسترون بر بلوغ اسپرماتيد گرد موشي در سيستم هم ‌كشتي سلول ‌هاي Vero

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه علوم تشریح، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، بزرگ‌راه جلال آل احمد، تهران، ایران
 
چکیده: 

اسپرم سازي يک فرآيند سنجيده و دقيق است که در سن بلوغ آغاز شده و در سراسر زندگي توليد مثلي ادامه مي يابد. سلولهاي ژرمينال در محيط کشت تحت شرايط خاصي قادر به تمايز حين ميوز و بعد از آن هستند. سيستمهاي هم کشتي در حفظ سلولهاي سازنده اسپرم و روند اسپرم سازي نقش مهمي داشته و امکان حمايت از روند اسپرم سازي را فراهم مي نمايد. از اين رو از اين سيستمها جهت بلوغ سلولهاي ژرمينال و غلبه بر توقف تمايز سلولهاي سازنده اسپرم استفاده مي شود. هورمونهاي FSH و تستوسترون نيز در شروع و بقاء اسپرم سازي مهم بوده و کاهش آنها سبب نقص در اسپرم سازي در محيط in vivo ميگردد. از آنجا که همراهي سيستم هم کشتي با هورمونها در مطالعات انجام شده وجود نداشت در اين پژوهش، اثرات دو سيستم هم کشتي با سلول Vero و سيستم هم کشتي با سلول Vero حاوي هورمونهاي rFSH و تستوسترون بر بلوغ سلولهاي اسپرماتيد گرد مورد بررسي قرار گرفت. به اين منظور سوسپانسيون سلولي از بيضه موش نژاد NMRI با سن 12-8 هفته تهيه و به سه قسمت تقسيم گرديد. يک قسمت در محيط DMEM حاوي سرم (گروه شاهد)، قسمت ديگر بر روي تک لايه سلول Vero (آزمون 1) و بخشي نيز در محيط حاوي تک لايه سلولهاي Vero به اضافه هورمونهاي rFSH و تستوسترون (آزمون 2) به مدت 96 ساعت کشت داده شد. تعداد سلولهاي اسپرماتيد گرد، اسپرماتيدهاي در حال طويل شدن و اسپرماتيدهاي طويل شده قبل از کشت و همچنين روزانه به مدت 96 ساعت با استفاده از ميکروسکوپ نوري بررسي و ثبت گرديد. ميزان درصد زنده ماندن انواع سلولهاي اسپرماتيد نيز در طي ساعات ذکر شده، با استفاده از آزمون تريپان بلو ارزيابي شده و نتايج حاصل توسط آزمون آماري repeated measure ANOVA مقايسه شد. نتايج حاصل حاکي از آن بود که در سيستم هم کشتي Vero در 24 ساعت اول کشت تعداد سلولهاي اسپرماتيد در حال طويل شدن نسبت به گروه شاهد افزايش معني دار نشان داد .(P<0.0001) در سيستم هم کشتي حاوي هورمونهاي rFSH و تستوسترون نيز پش از 24 و 48 ساعت کشت، به ترتيب تعداد سلولهاي اسپرماتيد در حال طويل شدن و طويل شده نسبت به گروه شاهد افزايش معني دار داشت(P<0.0001) ؛ ولي پس از سپري شدن زمانهاي فوق، به مرور تعداد انواع سلولهاي اسپرماتيد کاهش يافت. از نظر تعداد سلولهاي اسپرماتيد در حال طويل شدن در محيط کشت تفاوت معني دار بين گروههاي آزمون مشاهده نشد. در تمامي گروهها ميزان درصد زنده ماندن سلولهاي اسپرماتيد در طول مدت زمان کشت کاهش داشت. و در گروه هاي آزمون به دليل اثرات مثبت سيستم هاي هم کشتي و هورمون ها حيات سلول ها با درصد بالاتري حفظ شد. در مجموع نتايج اين تحقيق نشان داد که بلوغ سلول هاي اسپرماتيد گرد در هر دو سيستم هم کشتي و هم کشتي - هورمون حاصل مي شود. و سلول ها براي مدت زمان کوتاهي ( حداکثر 48 ساعت) قادر هستند که مراحل تمايزي را پشت سر گذارند. لازم به ذکر است که از جهت زنده ماندن در محيط کشت و همچنين بلوغ ، سيستم هم کشتي که به آن هورمون افزوده شده باشد بهتر عمل مي کند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 218
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی