برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

ايجاد پاسخ فوليكولي با تجويز دوز واحد مترودين در بيماران مبتلا به سندرم تخمدان پلي‌ كيستيك (PCOS) مقاوم به كلوميفن سيترات

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه زنان و زایمان، بیمارستان شریعتی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران، تهران، ایران
 
چکیده: 
سندرم تخمدان پلي‌كيستيك (PCOS) با طيف وسيعي از علل و تظاهرات باليني به صورت عدم تخمك‌گذاري مزمن تعريف مي‌شود. براي بررسي اثر تجويز دوز واحد مترودين در ايجاد پاسخ فوليكولي در بيماران مبتلا به سندرم تخمدان پلي‌كيستيك مقاوم به كلوميفن مطالعه‌اي به صورت Clinical Trial مداخله‌اي در سال‌هاي 81-1380 در بخش درمان ناباروري بيمارستان شريعتي انجام شد. در بين بيماران مبتلا به PCOS مراجعه كننده به اين بخش، افرادي كه سندرم PCO به عنوان تنها علت ناباروري در آنها تشخيص داده شده بود، يك دوره درمان با كلوميفن سيترات، از روز سوم تا هفتم سيكل قاعدگي - به ميزان روزانه 150 ميلي‌‌گرم (حداكثر دوز معمول) - دريافت كردند و با سونوگرافي واژينال از نظر پاسخ فوليكولي كنترل شدند. 60 نفر داراي پاسخ فوليكولي به شرح ذيل وارد مطالعه شدند: به هر يك از 60 بيمار از روز سوم تا هفتم سيكل قاعدگي بعدي، مجدداً كلوميفن سيترات به ميزان روزانه 150 ميلي‌گرم تجويز شد. علاوه بر آن در روز سوم سيكل، يك عدد آمپول مترودين (IU75) به شكل عضلاني به هر يك تزريق شد. با انجام سونوگرافي واژينال و پيگيري بيماران وقتي در روزهاي 14 تا 16 سيكل فوليكول غالب به اندازه 18 ميلي‌متر رؤيت شد، به عنوان پاسخ فوليكولي تلقي گشت. سپس همان روز 000/10IU آمپول HCG به شكل عضلاني به بيمار تزريق شد. در روز تزريق و دو روز بعد توصيه به انجام مقاربت مي‌شد. در روز 21 سيكل قاعدگي، ميزان پروژسترون سرم اندازه‌گيري شد. سطح پروژستروني بيشتر يا مساوي ng/ml،2 به منزله تخمك‌گذاري تلقي شد. در صورت تأخير در ايجاد قاعدگي، در روز 32 و مجدداً 34 سيكل سطح B-HCG سرم اندازه‌گيري شد و مقادير بيشتر يا مساوي 200IU/l و يا افزايش قابل توجه آن نشانه حاملگي شيميايي بود. سپس براي اطمينان از حاملگي طبيعي داخل رحمي، در هفته هفتم سونوگرافي واژينال انجام شد كه رؤيت ساك حاملگي، جنيني و ضربان قلب جنين مؤيد حاملگي بود. از ميان 60 بيمار، 31 نفر (7/51%) پاسخ فوليكولي داشتند. 30 نفر (50%) تخمك‌گذاري كردند و از اين ميان 15 نفر (25%) تست حاملگي مثبت داشتند. يك نفر از بيماران پس از مثبت شدن تست حاملگي و قبل از رؤيت حاملگي در سونوگرافي، سقط خودبخودي داشت و 2 مورد پس از مشاهده حاملگي در سونوگرافي، سقط داشتند. 2 مورد از بيماران زايمان زودرس و در 9 مورد حاملگي تا ترم ادامه يافت. عوارض درماني تنها در 4 نفر از بيماران مشاهده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي Chi-Squarc Fishcr انجام شد. باتوجه به متغيرهاي سن، BMI ، نوع ناباروري و چگونگي قاعدگي، تفاوت معني‌داري در ايجاد پاسخ فوليكولي ديده نشد. بين درصد حاملگي و ميزان پروژسترون روز 21 بيماران ارتباط معني‌داري وجود داشت (0001/0>P) و با افزايش ميزان پروژسترون، درصد حاملگي در دو گروه افزايش يافت. نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي‌دهد كه دوز واحد مترودين به طور موفقيت‌آميزي در بيماران موجب پاسخ فوليكولي و تخمك‌گذاري و حاملگي مي‌شود و علاوه بر آن عوارض جانبي ناچيز آن نيز قابل اغماض مي‌باشد.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 307
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی